Semua Bab ชายาตาทิพย์ของท่านอ๋องพิการ: Bab 241 - Bab 250

280 Bab

ตอนที่238ย้อน2

เขาหันกลับไปยังแท่นวงกลมตรงด้านข้างของเครื่องมีคันโยกโลหะสีดำอยู่หนึ่งอันหลี่กวงเหว่ยเอื้อมมือไปจับมันเซียวอวี้เฉินเห็นดังนั้นจึงพุ่งเข้าใส่ม่านพลังอีกครั้ง"หยุด"แสงสีฟ้าระเบิดออกจากเกราะ ร่างของเซียวอวี้เฉินถูกผลักกลับไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้หลี่กวงเหว่ยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองมือของเขากดคันโยกลงแกร๊กทันใดนั้นวงแหวนโลหะทุกชั้นก็เริ่มหมุนกึก กึก กึก เสียงเฟืองนับร้อยดังประสานกันจนกลายเป็นเสียงคำรามต่ำ แสงสีทองใต้ร่างหนิงอันสว่างขึ้นอย่างรุนแรงก่อนเปลี่ยนเป็นสีขาวบริสุทธิ์วูมมมมมมมมมมมมมแรงสั่นสะเทือนแผ่กระจายไปทั่วห้องพื้นหินสั่นสะเทือนผ้าม่านปลิวสะบัดแม้แต่กระจกด้านข้างยังสั่นจนเกิดเสียงกริ่ง"หลี่กวงเหว่ยข้าจะฆ่าเจ้าาาาา"เซียวอวี้เฉินตะโกนสุดเสียง แต่หลี่กวงเหว่ยเพียงหันกลับมามองเขาเป็นครั้งสุดท้าย"หากท่านรักนางจริง...ก็จงตามมา"เซียวอวี้เฉินชะงักก่อนจะก้าวไปข้างหน้าอีกครั้งแต่ยังไม่ทันถึงม่านพลังแสงสีขาวก็ระเบิดออกมาเต็มห้องวาบร่างของหลี่กวงเหว่ยและหนิงอันหายวับไปต่อหน้าต่อตา กู้ฉางอันเฉียวอวี่ถงถึงกับตลึงตาค้างกลับสิ่งที่เห้นคนสองคนหายวับไปกับตาเหลือเพียงแท่นวงกลมที่ยังหม
Baca selengkapnya

ตอนที่239ตามไปในอดีต

กู้ฉางอันขมวดคิ้ว"คุณจำได้ละเอียดขนาดนั้นเลยหรือ"เฉียวอวี่ถงยิ้มบางๆ"ฉันไม่ได้โง่ค่ะ"ลั่วจิ่งเหยาถึงกับเบ้ปาก"อันนี้ผมไม่เถียง"เซียวอวี้เฉินยังคงมองเฉียวอวี่ถงอย่างประเมินก่อนถามเสียงเรียบ"มีเงื่อนไขอะไรว่ามา"เฉียวอวี่ถงชะงักไปเล็กน้อยก่อนยิ้ม"สมกับเป็นท่านประธานเซียว รู้ทันทีว่าฉันไม่ได้ช่วยฟรี"เซียวอวี้เฉินไม่ตอบ เฉียวอวี่ถงจึงเดินเข้ามาอีกก้าว"ฉันจะช่วยเปิดเครื่อง และช่วยหาพิกัดที่หลี่กวงเหว่ยใช้ แต่ฉันมีข้อเสนอหนึ่งอย่าง"เซียวอวี้เฉินหรี่ตา"พูดมา"เฉียวอวี่ถงสบตาเขาตรงๆ"พาฉันไปด้วย"ลั่วจิ่งเหยาถึงกับหันขวับ"อะไรนะต้องพาเธอไปด้วยอย่างนั้นหรือ ไปเพื่อ""ฉันต้องไปด้วยเท่านั้น"เฉียวอวี่ถงตอบอย่างชัดเจน"ถ้าเครื่องนี้พาเราไปยังอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต ฉันก็จะไป ฉันไม่ต้องการอยู่ที่นี่ ในขณะที่พวกคุณออกไปตามหาหลี่กวงเหว่ย ฉันต้องการเห็นด้วยตาตัวเองว่า...ปลายทางของเรื่องทั้งหมดนี้คืออะไร"ลั่วจิ่งเหยาขมวดคิ้ว"คุณคิดว่าพวกเราจะไว้ใจคุณง่ายๆ หรือ"เฉียวอวี่ถงหัวเราะเบาๆ"ไม่ต้องไว้ใจฉัน แค่ใช้ฉันก็พอ"คำตอบนั้นทำให้กู้ฉางอันเงียบไป เฉียวอวี่ถงหันไปมองเซียวอวี้เฉินอีกครั้ง"ท่านปร
Baca selengkapnya

ตอนที่240กลิ่นอายแห่งความหลัง

"นายหญิง"ลั่วจิ่งเหยาวิ่งผ่านผู้คนอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจสายตาตกตะลึงของคนรอบข้างก่อนยื่นมือออกไป คว้าข้อมือของหนิงอันเอาไว้"นายหญิง อย่าเพิ่งไป"หนิงอันสะดุ้งหันกลับมามองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างตกใจ"เจ้าเป็นใคร" ลั่วจิ่งเหยาชะงักไปเพียงเสี้ยววินาทีหัวใจเหมือนถูกบีบรัดแต่ยังไม่ทันตอบฟึ่บฝ่ามือของหลี่กวงเหว่ยก็ซัดเข้ามาเต็มแรงปึกลั่วจิ่งเหยาถูกแรงฝ่ามือกระแทกจนปลิวออกไปร่างกระแทกพื้นอย่างแรง"อึก"หนิงอันเบิกตากว้างหลี่กวงเหว่ยก้าวเข้ามาขวาง สีหน้าดุดันขึ้นมาทันที"อย่าแตะต้องนาง"ลั่วจิ่งเหยานอนนิ่งอยู่กับพื้นชั่วครู่ก่อนค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นเขาใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปากสายตาที่เคยเต็มไปด้วยความตกใจค่อยๆ เปลี่ยนไป"ได้..."เขาพึมพำ"อยากเล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้เลย"หลี่กวงเหว่ยขมวดคิ้ว แต่ในวินาทีต่อมา ลั่วจิ่งเหยาก็เอื้อมมือไปด้านหลังเอวชักสิ่งของสีดำสนิทออกมากึก มือข้างหนึ่งยกขึ้นอย่างมั่นคงปลายกระบอกสีดำชี้ตรงไปยังหลี่กวงเหว่ยทั่วบริเวณเงียบกริบหนิงอันกะพริบตาปริบๆ เซียวจิ้นเกอขมวดคิ้วไทเฮาซิงซีจ้องตาไม่กะพริบแม้แต่หลี่กวงเหว่ยยังชะงักไปดวงตาเบิกกว้าง"เจ้า..."สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปท
Baca selengkapnya

ตอนที่241ลั่วจิ่งเหยาผู้รอบคอบ

ไทเฮาซิงซีลุกขึ้นทันทีความสงบนิ่งที่เคยมีหายไปจนหมด"องครักษ์ รีบมาคุ้มกัน"องครักษ์ที่เหลือแม้สีหน้าจะเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่ก็ยังรีบวิ่งเข้ามาล้อมทั้งสองเอาไว้ทว่าดวงตาของทุกคน ยังคงจับอยู่ที่ปืนในมือลั่วจิ่งเหยาไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าเพราะไม่มีผู้ใดรู้ว่าเสียงดังสนั่นเมื่อครู่นี้จะดังขึ้นอีกครั้งเมื่อใดลั่วจิ่งเหยาหายใจแรงควันบางๆ ลอยออกจากปลายกระบอกเขากวาดสายตามองทุกคนก่อนตะโกนสุดเสียง"ใครจะเข้ามาอีก"ไม่มีคำตอบแม้แต่หัวหน้าองครักษ์ที่นอนร้องอยู่กับพื้น ยังพยายามคลานถอยออกห่าง ลั่วจิ่งเหยาหันกลับไปมองกู้ฉางอัน"ปลดได้หรือยัง"กู้ฉางอันกัดฟัน มือยังคงพยายามปลดโซ่เฉียวอวี่ถงช่วยจับเหล็กเอาไว้"อีกนิดเดียว" เซียวอวี้เฉินกลับไม่สนใจความเจ็บปวดของตนเองเขามองไปทางประตู หนิงอันกำลังถูกหลี่กวงเหว่ยดึงออกไปดวงตาคมแดงก่ำ"หนิงอัน..."มือของเขากำพื้นแน่นเลือดไหลผ่านปลายนิ้ว"ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าหายไปอีกครั้ง..."เสียงปืนยังคงก้องอยู่ในหูของผู้คนควันบางๆ ลอยออกจากปลายกระบอก หัวหน้าองครักษ์นอนกุมแขนอยู่กับพื้น เลือดไหลซึมผ่านนิ้วมือ สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและหวาดก
Baca selengkapnya

ตอนที่242เริ่มใหม่ไม่เหมือนเดิม

เซียวอวี้เฉินเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ"ดีนะ คนที่ตัดเส้นเอ็นข้า..."เขาหยุดไปเล็กน้อยภาพเมื่อครู่ยังคงอยู่ในหัวทั้งเซียวจิ้นเกอทั้งไทเฮาซิงซีรวมถึงคมมีดที่ฟาดลงมา"เป็นคนของเสด็จแม่มาก่อน"กู้ฉางอันชะงักเซียวอวี้เฉินกล่าวต่อ"เขาจงใจตัดเพียงผิวเผิน ทำให้ข้าเจ็บ ทำให้ผู้คนเชื่อว่าข้าพิการ แต่ไม่ได้ตัดเส้นเอ็นจนขาดจริงๆ"ลั่วจิ่งเหยาอ้าปากค้าง"หมายความว่า...ก่อนนั้นหากไม่ถูกหมอหลวงกดอาการเอาไว้ตลอดหลายปี ท่านประธานอาจฟื้นตัวได้เร็วกว่านั้น"เซียวอวี้เฉินพยักหน้าเล็กน้อย"ใช่"ลั่วจิ่งเหยากับกู้ฉางอันถอนหายใจออกมาพร้อมกันทั้งคู่มองหน้ากันก่อนส่ายหัวอย่างไม่อยากเชื่อหลายปีที่ผ่านมา...ชีวิตของเซียวอวี้เฉินถูกทำลาย ไม่ใช่เพราะบาดแผลเพียงอย่างเดียว แต่เพราะมีคนคอยทำให้ทุกคนเชื่อ ว่าเขาไม่มีทางกลับมายืนได้อีกลั่วจิ่งเหยากำมือแน่น"คนพวกนั้น...สมควรได้รับผลกรรม"เซียวอวี้เฉินไม่ได้ตอบ เพียงเงยหน้ามองไปยังทางที่หนิงอันจากไปสายตาคมค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจริงจัง"ตอนนี้ เราต้องหาหนิงอันให้เจอก่อน"กู้ฉางอันพยักหน้า"แต่เราจะไปที่ใด"ลั่วจิ่งเหยามองซ้ายมองขวาก่อนถามขึ้น"แล้วตอนนี้เราจะไ
Baca selengkapnya

ตอนที่243เปลี่ยนใหม่ทั้งหมด

ภายในห้องหนังสือของจวนอ๋องเซียว แสงตะเกียงส่องสว่างอยู่เหนือโต๊ะไม้ทุกอย่างภายในห้องยังคงเหมือนในอดีต ตำราหลายเล่มวางเรียงอยู่บนชั้นแผนที่แคว้นถูกแขวนไว้บนผนัง กระบี่เล่มหนึ่งตั้งอยู่ข้างโต๊ะ เซียวอวี้เฉินยืนอยู่หน้าแผนที่ สายตาคมทอดมองอาณาเขตกว้างใหญ่เบื้องหน้าอย่างเงียบงันกู้ฉางอันยืนอยู่ด้านหลังลั่วจิ่งเหยานั่งอยู่บนเก้าอี้ใกล้ประตู ส่วนปืนจากโลกอนาคตถูกวางเอาไว้บนโต๊ะ ไม่มีใครพูดอยู่พักใหญ่จนในที่สุด เซียวอวี้เฉินก็เอ่ยขึ้น"กู้ฉางอัน""ขอรับ"กู้ฉางอันรีบประสานมือเซียวอวี้เฉินยังคงมองแผนที่น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทุกคำหนักแน่น"ครั้งนี้...เราจะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว"กู้ฉางอันชะงักลั่วจิ่งเหยาเองก็เงยหน้าขึ้นเซียวอวี้เฉินค่อยๆ หันกลับมาดวงตาคมเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ"ครั้งก่อน...ข้ายอมให้พวกเขาเดินเกมก่อนยอมให้พวกเขาทำลายทุกอย่าง ยอมให้พวกเขาคิดว่าข้าไม่มีทางกลับมายืนได้อีก"มือใหญ่กำแน่น"สุดท้าย...พวกเขาก็ทำให้ข้าอยู่ไม่สู้ตาย"กู้ฉางอันก้มหน้าลงลั่วจิ่งเหยากัดฟัน เพราะไม่มีใครลืมได้ว่าในอนาคตเกิดอะไรขึ้น"ส่งข่าว ให้กับฉีเหมิน ไท่จือหลี่เฉวียนเฉิง และคนของเ
Baca selengkapnya

ตอนที่244ข้ามาทำตามสัญญา

หลังออกจากลานประหาร ทั้งสามคนก็เดินทางออกจากเมืองหลวงอย่างเร่งรีบรถม้าหลายคันเคลื่อนตัวไปตามถนนสายเล็กหลี่กวงเหว่ยนั่งอยู่ด้านหน้าสีหน้าของเขาเคร่งเครียดกว่าปกติ เฉียวอวี่ถงนั่งอยู่ไม่ไกล ส่วนหนิงอันกลับนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างทิวทัศน์ด้านนอกค่อยๆ เคลื่อนผ่านสายตา แต่ความคิดของหนิงอันกลับยังอยู่ที่เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ อยู่ที่บุรุษแปลกหน้าสามคนและโดยเฉพาะ...บุรุษผู้หนึ่งที่เรียกหนิงอันว่านายหญิงเฉียวอวี่ถงเป็นคนทำลายความเงียบขึ้นก่อน"เราจะไปไหนกัน"หลี่กวงเหว่ยไม่ได้หันกลับมา เขามองเส้นทางเบื้องหน้าก่อนตอบสั้นๆ"ไปให้ไกลจากที่นี่"เฉียวอวี่ถงขมวดคิ้วหลี่กวงเหว่ยกล่าวต่อ"เราจะออกเดินทาง"หนิงอันที่เงียบมาตลอดกลับหันมาทันที"ท่านสองคนไปเถอะ"หลี่กวงเหว่ยชะงักหนิงอันส่ายหน้าเบาๆ"ข้าไม่ไปหรอก"เฉียวอวี่ถงหันมามองแต่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไร หลี่กวงเหว่ยก็กล่าวขึ้นก่อน"เจ้าเคยสัญญากับข้าว่าเราจะหนีไปด้วยกันหนีออกจากบ้านเสิ่นและตอนนี้ข้ามาแล้วมาทำตามสัญญาที่ให้เจ้าไว้ หนิงอันอย่าลังเลอีกเลย เจ้าไม่เห็นหรือว่าเขามีอาวุธ และเขายังต้องการตัวเจ้าตอนนี้ไม่ใช่แค่หนีจากบ้านเสิ่นแต่เราต้องหนีคนพวกนั้น
Baca selengkapnya

ตอนที่245ล้อมจวนอ๋องไว้

หนิงอันชะงักแววตาของหลี่กวงเหว่ยในวินาทีนั้นเจ็บปวดเกินกว่าจะเข้าใจราวกับคนที่เคยสูญเสียบางอย่างและไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกครั้งภายในท้องพระโรง เซียวจิ้นเกอแทบจะระเบิดด้วยความโกรธปัง ฝ่ามือฟาดลงบนโต๊ะจนถ้วยชากระเด็นตกแตก"พวกไร้ประโยชน์"เสียงตวาดดังลั่นองครักษ์และขุนนางที่อยู่ด้านล่างต่างรีบก้มหน้าลงไม่มีใครกล้าส่งเสียงเซียวจิ้นเกอชี้ไปทางประตูใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเดือดดาล"ปล่อยให้เซียวอวี้เฉินหนีไปได้อย่างไร ข้าจะสั่งประหารพวกเจ้าทั้งหมด"องครักษ์หลายคนหน้าซีดรีบคุกเข่าลงทันที"ฝ่าบาทโปรดไว้ชีวิต"แต่เซียวจิ้นเกอยังไม่หยุดเขาหันไปมองแม่ทัพกั๋วเฉิง"แล้วแค่นั้นยังไม่พอยังปล่อยให้เด็กหนุ่มนั่นเอาอาวุธประหลาดมาทำร้ายคนของข้า"กั๋วเฉิงชะงัก"ท่านแม่ทัพ ท่านจะต้องรับผิดชอบเรื่องนี้"เซียวจิ้นเกอชี้หน้าเขากั๋วเฉิงกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากภาพเมื่อครู่ยังติดอยู่ในหัวเสียงระเบิดดังสนั่น ควัน เลือด และหัวหน้าองครักษ์ที่ล้มลงกับพื้นสิ่งที่ทำร้ายได้แม้ไม่ต้องแตะตัว เร็วราวกับสายฟ้ากั๋วเฉิงไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่รู้เพียงอย่างเดียว หากสิ่งนั้นหันมาทางตน เขาไม่มั่นใจเลยว่าตัวเองจะหลบทัน ในจ
Baca selengkapnya

ตอนที่246เราไม่รู้จักกัน

บางคนยกไม้พลองขึ้นมา หยิบดาบเก่าที่เก็บไว้ในคลัง สองสามคนช่วยกันลากโต๊ะไม้และหีบขนาดใหญ่มาวางกั้นด้านในภายในเวลาไม่นานจวนอ๋องที่เคยเงียบสงบกลับเริ่มเปลี่ยนไปราวกับกำลังเตรียมรับศึกแต่สิ่งที่ทำให้ลั่วจิ่งเหยาประหลาดใจที่สุด กลับเกิดขึ้นหลังจากนั้น"เปิดประตู พวกข้ามาตามข่าวที่ท่านอ๋องแจ้งเราไป"ลั่วจิ่งเหยาชะงักประตูถูกเปิดออกเพียงช่องเล็กๆ บุรุษคนหนึ่งยืนอยู่ด้านนอกอาภรณ์ธรรมดา ใบหน้ามีรอยแผลเป็นเก่าแต่เมื่อเห็นลั่วจิ่งเหยา เขาก็รีบประสานมือ"ข้าได้ยินว่าท่านอ๋องเซียว...ถูกคนทำร้าย"ลั่วจิ่งเหยายังไม่ทันตอบเสียงจากด้านหลังก็ดังขึ้น"ข้าก็ได้ข่าว"ชายชราอีกคนเดินเข้ามาตามด้วยชายหนุ่ม และผู้คนอีกหลายสิบคนทุกคนทยอยมาที่หน้าจวน สีหน้าทุกคนเหมือนกัน โกรธและกังวลชายวัยกลางคนคนหนึ่งก้าวออกมาก่อนพูดเสียงหนักแน่น"เมื่อสิบปีก่อน หากไม่ได้ท่านอ๋อง ลูกชายข้าคงตายไปแล้ว"ชายชราอีกคนพูดขึ้น"ตอนนั้นข้าถูกโจรปล้นระหว่างเดินทาง ท่านอ๋องช่วยข้าครั้งนี้ข้าจึงมาเพื่อท่านอ๋องครอบครัวข้าก็เคยได้รับความช่วยเหลือ"ลั่วจิ่งเหยานิ่งไปเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา เซียวอวี้เฉินช่วยผู้คนเอาไว้
Baca selengkapnya

ตอนที่247สู่ขอ

ท่านอ๋อง บุรุษตรงหน้าคืออ๋องจริงๆ หรือ ใต้เท้าเสิ่นรีบเดินเข้ามาก่อนประสานมือคำนับอย่างร้อนรน"ข้าน้อยไม่ทราบว่าท่านอ๋องเสด็จมา หากมีสิ่งใดผิดพลาดข้าน้อยต้องขออภัยด้วย"เซียวอวี้เฉินไม่ได้ตอบทันทีสายตาคมเพียงกวาดผ่านอ่างน้ำรองเท้าที่ถูกถอดแล้วกลับมาหยุดอยู่ที่หนิงอัน ใต้เท้าเสิ่นเริ่มรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ"เอ่อ...ไม่ทราบว่าท่านอ๋องมาที่จวนเล็กๆ แห่งนี้..."แต่ยังไม่ทันพูดจบหนิงอันกลับขยับออกมาหนึ่งก้าวดวงตากลมโตจ้องหน้าเซียวอวี้เฉินอย่างจริงจังทำให้ทุกคนชะงักเพราะไม่คิดว่าหนิงอันจะกล้าสบตาอ๋องเซียวตรงๆหนิงอันขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนถามออกมาตรงๆ"ท่านมาที่นี่ทำไม"เซียวอวี้เฉินนิ่งไป หนิงอันยังถามต่อ"ข้าเคยล่วงเกินอะไรพวกท่านหรือเปล่า พวกท่านถึงพากันยกโขยงมาถึงนี่"นางหันไปมองกู้ฉางอันมองลั่วจิ่งเหยา ก่อนหันกลับมาที่เซียวอวี้เฉินลั่วจิ่งเหยาแทบหลุดหัวเราะแต่พอเห็นสายตาของเซียวอวี้เฉินก็รีบหุบปากทันที กู้ฉางอันเองถึงกับก้มหน้าพยายามกลั้นรอยยิ้ม ใต้เท้าเสิ่นกลับหน้าเสียกว่าเดิม"หนิงอัน เจ้าพูดกับท่านอ๋องเช่นนี้ได้อย่างไรหากนางล่วงเกินอะไรท่านอ๋องข้าน้อยขออภัยด้วยอย่าได้ถือโทษเลยหนิงอัน ขอโทษท
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
232425262728
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status