DUMPED TO FOREVER のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 4

Maaga akong pumasok sa mall kinabukasan. Bago pa man sumikat nang husto ang araw ay nasa aking pwesto na ako. Ang hangarin ko ay iwasan si Alejandro hangga’t maaari. Nais kong magpanggap na parang walang naganap na usapan noong nakaraang gabi, na parang hindi ko siya muling nakita matapos ang mahabang panahon ng pagkawala niya.Ngunit sa kabila ng pilit kong pagkalimot, hindi ko magawa.Habang maingat kong inaayos ang mga nakasabit na damit sa estante, paulit-ulit na umuugong sa aking isipan ang kanyang mga sinabi: “Sa loob ng dalawang taon, hinanap kita.”Hinanap? Ako?Mapakla akong napangiti nang tahimik. Minsan ay tinatanong ko sa aking sarili kung ako ba ay nagiging bulag o manhid. Paano niya ako hahanapin kung siya mismo ang kusang lumayo at iniwan akong walang paalam? Paano niya sasabihing hinahanap niya ako gayong ako naman ang matagal na nagtatanong kung nasaan siya at kung bakit niya ako tinalikuran?“Lyka, maayos ka lang ba?” tanong ni Ate Mila nang mapansin ang malalim na p

Kinabukasan, maaga pa lamang ay gising na ako. Hindi dahil kailangang pumasok sa trabaho, kundi dahil hindi ako makatulog nang maayos. Ang mga pangyayari kagabi ay tila gumugulo sa aking isipan—ang katotohanang ibinunyag ni Alejandro, ang susing ibinigay niya, at ang tanong kung dapat ko ba talagang paniwalaan ang lahat ng ito.Nang bumaba ako sa sala, nadatnan ko si Mama na nakaupo sa may bintana. Hawak niya ang isang basong mainit na tubig, at ang kanyang mga mata ay nakatingin sa malayo.“Maaga ka rin, anak,” bati niya nang mapansin akong lumapit.“Opo, Ma. Hindi po ako makatulog nang mahimbing,” sagot ko habang umuupo sa tabi niya.Tumingin siya sa akin nang may pagmamahal at pag-unawa. “May pinagdadaanan ka, ‘no? Mula noong nakaraang mga araw, iba ang iyong tingin at kilos. Kung may nais kang ikuwento, handa akong makinig.”Napabuntong-hininga ako. Paano ko ipapaliwanag ang lahat? Ang tungkol sa kasunduan noong bata pa kami, ang panloloko ni Trixie, at ang pagbabalik ni Alejandro