Todos los capítulos de สาวเนิร์ดย้อนเวลา กลับมาเป็นดาวมหาลัย ยุค 90: Capítulo 51 - Capítulo 60

เสียงล้อเหล็กบดเบียดกับรางรถไฟดังกังวานเป็นจังหวะเนิบนาบครั้งสุดท้าย ก่อนที่ขบวนรถไฟทางไกลหัวจักรดีเซลสีเขียวเข้มหรือที่ผู้คนในยุคเก้าศูนย์เรียกขานกันว่าลวี่ผีเชอ จะค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าเทียบชานชาลาของสถานีรถไฟปักกิ่งอย่างเชื่องช้า มวลหมอกควันและไอน้ำคละคลุ้งลอยพวยพุ่งขึ้นสู่หลังคาโครงเหล็กมหึมาของสถานี บดบังแสงแดดจัดจ้าในยามสายให้กลายเป็นเงาสลัวราง บรรยากาศรอบด้านพลันแปรเปลี่ยนเป็นความโกลาหลและยิ่งใหญ่สมกับฐานะเมืองหลวงของประเทศ ทันทีที่ขบวนรถหยุดนิ่งสนิท ประตูเหล็กของแต่ละตู้โดยสารก็ถูกเปิดออกพร้อมกับคลื่นมนุษย์นับพันชีวิตที่หลั่งไหลทะลักออกมาประดุจเขื่อนแตก เสียงตะโกนเรียกขานด้วยสำเนียงท้องถิ่นที่หลากหลาย ทั้งสำเนียงทางเหนือที่ห้วนสั้นและสำเนียงทางใต้ที่อ่อนหวาน ดังประสานปนเปไปกับเสียงฝีเท้าที่ลากยาวบนพื้นคอนกรีต บรรดากรรมกรและชาวบ้านจากต่างมณฑลต่างพากันแบกกระสอบป่านและถุงผ้าใบยักษ์เดินเบียดเสียดชนไหล่กันอย่างไม่ยอมความ ทุกคนต่างมีแววตาที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและความหวาดหวั่นต่อเมืองหลวงอันกว้างใหญ่แห่งนี้ มันคือภาพสะท้อนของยุคสมัยแห่งการเปลี่ยนแปลงที่ขวักไขว่และไร้ระเบียบ ทว่า

สายลมล้าของปลายฤดูร้อนพัดผ่านยอดต้นหลิวโบราณในรั้วมหาวิทยาลัยปักกิ่ง นำพาเอาความเย็นเยียบจางๆ ของต้นฤดูใบไม้ร่วงให้ลอยล่องเข้ามาทดแทนความอบอ้าว แสงอาทิตย์ยามเช้าตรู่สาดส่องทะลุม่านหมอกบางเบา ฉาบไล้อาคารอิฐแดงเก่าแก่ให้กลายเป็นสีทองอร่าม ท้องฟ้าเบื้องบนเปิดกว้างแจ่มใสประดุจผืนผ้าใบที่เพิ่งถูกซักฟอก สะท้อนนิมิตหมายอันดีเยี่ยมสำหรับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเหล่านักศึกษาใหม่ในปีหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบสาม ภายในห้องพักหอพักหญิงที่เพิ่งผ่านพ้นความตึงเครียดจากวันแรก โม่หย่าถิงตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น สมองของเธอกระปรี้กระเปร่าและปลอดโปร่งเต็มที่จากการพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม หญิงสาวผู้มีจิตวิญญาณของอดีตนักบริหารระดับสูงไม่ได้ปล่อยให้ความรีบร้อนเข้าครอบงำ ทีก้าวย่างและท่วงท่าของเธอแฝงไว้ด้วยความสุขุมและรัดกุมตามธรรมชาติหญิงสาวขยับตัวลุกจากเตียงนอนไม้กระดานอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้รบกวนเพื่อนร่วมห้องที่ยังคงหลับสนิท เธอเดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าไม้หลังเก่า ทยอยหยิบชุดนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจที่เธอตั้งใจจัดเตรียมไว้ตั้งแต่วันก่อนออกมา ชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวบริสุทธิ์และกระโปรงทรงเอสีกรมท่าเข้มถูกเธ

ช่วงเวลาแห่งความยากลำบากจากการฝึกทหารใหม่ภายใต้แสงอาทิตย์ที่แผดเผาได้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ รอยไหม้เกรียมบนผิวหนังและความปวดเมื่อยล้าตามกล้ามเนื้อของเหล่านักศึกษาชั้นปีที่หนึ่ง เริ่มทุเลาลงพร้อมกับการมาเยือนของสายลมเย็นเยียบแห่งต้นฤดูใบไม้ร่วง นครหลวงปักกิ่งในปีหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบสามเริ่มผลัดเปลี่ยนฤดูกาล ต้นไม้ใหญ่สองข้างทางภายในมหาวิทยาลัยเก่าแก่เริ่มสลัดใบสีเหลืองทองร่วงหล่นลงสู่พื้นถนนคอนกรีต บรรยากาศแห่งการเรียนรู้ที่แท้จริงได้เปิดม่านขึ้นเมื่อเสียงระฆังบอกเวลาเข้าเรียนวิชาแรกดังระงมไปทั่วทุกอาคารเรียน ภายในห้องเรียนรวมขนาดใหญ่แบบขั้นบันไดของคณะบริหารธุรกิจ คลาคล่ำไปด้วยนักศึกษาจากหลากหลายมณฑลที่เดินเบียดเสียดกันเข้ามาจับจองที่นั่ง กลิ่นของไม้เก่าจากโต๊ะเรียนแบบยาวผสมปนเปกับกลิ่นชอล์กและหมึกพิมพ์จากหนังสือเล่มใหม่ สร้างมนต์ขลังแห่งสถาบันอุดมศึกษาอันดับหนึ่งของประเทศได้อย่างสมบูรณ์แบบท่ามกลางความวุ่นวายของการเร่งรีบหาที่นั่ง โม่หย่าถิงก้าวเดินเข้ามาภายในห้องเรียนรวมแห่งนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ ด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเชื่องช้าประดุจสายน้ำที่ไหลเอื่อย หญิงสาวผู้ครอบครองจิตวิญ

ท่ามกลางบรรยากาศอันครึกครื้นและแสงไฟสลัวรางที่หมุนวนไปทั่วห้องโถงอเนกประสงค์ของคณะบริหารธุรกิจ ในขณะที่โม่หย่าถิงกำลังหยัดตัวลุกขึ้นจากที่นั่งเพื่อก้าวออกไปตามคำเรียกร้องของเพื่อนร่วมห้อง สายตาอันแหลมคมและเต็มไปด้วยความริษยาของฉินโหรวหลันที่จับจ้องอยู่ตลอดเวลา ก็พลันเบิกกว้างขึ้นด้วยความตื่นตระหนก ดอกบัวขาวสองหน้าผู้เสกสรรปั้นแต่งภาพลักษณ์อันงดงามอ่อนหวานรู้ดีว่า หากปล่อยให้โม่หย่าถิงก้าวขึ้นไปยืนอยู่ภายใต้แสงสปอตไลท์ในเวลานี้ รัศมีอันสูงส่งและสง่างามของเด็กสาวบ้านนอกคนนั้นจะกลืนกินความโดดเด่นของหล่อนไปจนหมดสิ้น ความกลัวที่จะต้องกลายเป็นเพียงเศษเงาที่ไร้ค่าคอยผลักดันให้ฉินโหรวหลันตัดสินใจทำบางสิ่งบางอย่างที่อุกอาจ หล่อนขยับเรียวขาซอยเท้าอย่างรวดเร็ว วิ่งกระหืดกระหอบแทรกตัวผ่านฝูงชนเพื่อนนักศึกษาข้ามฟลอร์เต้นรำ ตัดหน้าโม่หย่าถิงอย่างจงใจเพื่อฉวยโอกาสก้าวขึ้นไปบนเวทีก่อนเป็นคนแรกเมื่อร่างบอบบางในชุดกระโปรงชีฟองสีแดงสดก้าวขึ้นไปยืนอยู่ใจกลางเวที แสงไฟสีขาวสว่างจ้าก็สาดจับลงมาบนตัวหล่อนทันที ฉินโหรวหลันยกมือขึ้นปิดปากพลางทำท่าทางตื่นตระหนกขัดเขินประดุจกวางน้อยที่หลงทางอยู่ท่ามกลาง

บรรยากาศภายในหอประชุมอเนกประสงค์ของคณะบริหารธุรกิจยังคงอบอวลไปด้วยความตื่นเต้นและเสียงปรบมือที่ดังกึกก้องยาวนาน ทว่าลึกเข้าไปในมุมที่แสงสว่างจากสปอตไลท์สาดส่องไปไม่ถึง บริเวณพื้นที่ยกระดับด้านข้างซึ่งถูกจัดแบ่งเอาไว้เป็นโซนที่นั่งพิเศษสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่สี่ผู้มีอิทธิพลและฐานะทางสังคมเหนือกว่านักศึกษาทั่วไป โต๊ะไม้ทรงกลมที่ปูด้วยผ้าปูโต๊ะสีขาวสะอาดตาถูกจัดวางเอาไว้อย่างเป็นสัดส่วน บนโต๊ะเต็มไปด้วยแก้วเครื่องดื่มราคาแพงและผลไม้นำเข้าที่ทางคณะจัดเตรียมไว้เพื่อเอาใจผู้สนับสนุนรายใหญ่ของสถาบัน ท่ามกลางกลุ่มลูกหลานข้าราชการระดับสูงและทายาทนักธุรกิจที่กำลังพูดคุยกันอย่างออกรส ชายหนุ่มผู้หนึ่งกลับนั่งปลีกวิเวกอยู่ตรงเก้าอี้บุนวมตัวใหญ่ที่สุดด้วยท่วงท่าที่แสนจะเย่อหยิ่งและทรงอำนาจชายผู้นี้คือ ถงฮั่นสยง ทายาทเพียงคนเดียวของประธานกรรมการบริหารสถานีโทรทัศน์มังกรทอง สื่อสารมวลชนยักษ์ใหญ่ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในนครหลวงปักกิ่งและครอบคลุมเครือข่ายไปทั่วประเทศจีนในยุคเก้าศูนย์ การเป็นลูกชายของเจ้าพ่อสื่อในยุคที่โทรทัศน์คือศูนย์กลางของการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร ทำให้สถานะของเขาเปรียบเสมือนเจ้าชายแ