首頁 / โรแมนติก / เมียเสี่ย / ตอนที่ 4 หมาหัวเน่า

分享

ตอนที่ 4 หมาหัวเน่า

last update publish date: 2026-05-29 14:14:49

คุณอังกาบที่กำลังคุยกับคู่สนทนาอย่างออกรสยิ้มให้ เมื่อเพียงขวัญเดินขึ้นมาบนบ้าน คนสูงวัยมองหญิงสาวด้วยสายตาเอ็นดู ก่อนจะขมวดคิ้ว มือที่เหี่ยวย่นตามกาลเวลาขยับแว่นตาเพื่อดูให้แน่ใจว่าคนที่เดินตามหลานสะใภ้ขึ้นมาคือหลานชายตัวดีของนางจริง ๆ

“มาแล้วหรือ มานั่งนี่สิ” อังกาบทักทายหลานสะใภ้ ถึงจะแปลกใจที่ศิระตามมาด้วย แต่ก็ไม่ได้พูดหรือแสดงท่าทางอะไรออกมา ตอนนี้ศิระไม่มีความหมายกับนางแล้ว คนที่กำลังคุยอยู่ด้วยนี่ต่างหากที่ทำให้ชีวิตนางมีสีสัน

ไตรภพเป็นคนกรุงเทพฯ เขามาซื้อที่ดินผืนที่อยู่ติดกันเมื่อหลายปีก่อน ตั้งแต่ไตรภพย้ายมาอยู่ที่นี่ คุณอังกาบก็มีเพื่อนคุย จนตอนนี้ไตรภพกลายเป็นคนโปรดของนางไปแล้ว

เพียงขวัญทำความเคารพ แล้วนั่งตรงข้ามกับแขกของ  คุณอังกาบ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเมื่อสบตากับเขา อันที่จริงเธอกับไตรภพก็รู้จักกันมานาน แต่รู้สึกประหม่าทุกครั้งเมื่อเห็นสายตาที่เขามองมา

เสี่ยหนุ่มทำความเคารพ ไม่แปลกใจกับท่าทางเฉยชาของคนเป็นย่า เพราะคิดว่าย่าคงงอนตามประสาคนแก่ เอาใจหน่อยก็หาย แต่เขาคิดผิด เพราะตอนนี้เขาไม่มีความหมายกับท่านเลยสักนิด คนที่นั่งอยู่ต่างหากที่กลายมาเป็นคนโปรดแทนเขา เรียกง่าย ๆ ว่าตอนนี้เขาตกกระป๋องไปแล้ว เพราะนาน ๆ ที     ย่าจะหันมาถามเขาสักคำ และไม่ใช่คำถามเดิมที่เคยถาม ถ้าดูไม่ผิดย่าน่าจะชอบไอ้ไตรภพอะไรนั่น และถ้าเขาไม่ได้คิดไปเอง ย่าเขากำลังทำตัวเป็นแม่สื่ออยู่หรือเปล่า เพราะคำพูดของย่า     ที่คุยกับไตรภพ จะมีเพียงขวัญเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ

“เดี๋ยวกินข้าวเย็นด้วยกันนะคุณภพ ย่าให้แม่ต้อย       แกงเทโพผักบุ้งใส่หมูสามชั้น ของโปรดหนูเพียง คุณภพลองชิมนะ ฝีมือแม่ต้อยหาตัวจับยากจริง ๆ”

“ครับคุณย่า”

เสี่ยหนุ่มขบกรามเมื่อไตรภพรับปาก ผีย่อมเห็นผี มีหรือที่คนอย่างเขาจะดูไม่ออกว่าไตรภพคิดอะไรกับเมียเขา เพียงขวัญก็ไม่เก็บอาการ มองตากันแล้วหน้าแดงเหมือนจับไข้ ผัวนั่งหัวโด่อยู่ทั้งคน จะเกรงใจบ้างก็ไม่มี

“ย่าทำอะไรไว้ให้อ๊อดบ้างครับ” ถามเพราะอยากเอาใจ  คนแก่ เขาเป็นหลานในไส้แถมเป็นคนโปรด ย่าคงไม่ใจดำกับเขา ลูกอ๊อด... ชื่อที่ขัดกับบุคลิกอันมาดแมน ย่าก็เป็นคนตั้งให้ ตอนเด็ก ๆ ก็ฟังดูน่ารัก โตมาแทบจะเอาหน้ามุดดิน อ๊อดคำนี้  ไม่เข้ากับเขาเลย ดีที่ได้เพื่อนพ้องกับลูกน้องอวยยศ มีคำว่าเสี่ยมานำหน้า เลยดูดีขึ้นมาหน่อย

“ย่าไม่รู้ว่าเราจะมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรไว้รอ ให้แม่ต้อยเจียวไข่กับทำกุ้งชุบแป้งทอดก็แล้วกัน”

ยังดีที่ย่าจำได้ว่าเขาไม่กินเผ็ด... แม้จะรู้สึกเสียหน้ากับเมนูอาหารของย่าก็ตาม ไข่เจียวกับกุ้งชุบแป้งทอดนั่นมันของเด็กอนุบาลชัด ๆ

“ชมพู่แก่แล้ว เพียงพาคุณภพไปเก็บสิลูก เอากลับไปกิน  ที่บ้านด้วยนะ ทิ้งไว้ค้างคาวกินหมด”

ชัดล้านเปอร์เซ็นต์!

ย่ากำลังทำตัวเป็นแม่สื่อจริง ๆ ที่เพียงขวัญมาที่นี่บ่อย ๆ ไตรภพจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยหรือเปล่า ว่าแต่มันย้ายมาอยู่ที่นี่นานหรือยัง เขาเองก็ไม่ได้มาบ้านย่านานแล้ว

“อ๊อดอยู่คุยกับย่านี่แหละ ย่ามีเรื่องจะคุยด้วย” อังกาบเรียกศิระเอาไว้ เมื่อเสี่ยหนุ่มทำท่าจะลุกตามไปอีกคน

“ครับย่า”

นั่งลงตามเดิม ตาคมเข้มมองตามหลังภรรยาตาละห้อย นั่นยิ่งทำให้อังกาบสะใจ หลานชายนางเจ้าชู้ ไม่เคยสนใจเมีย นางเองที่เป็นสาเหตุทำให้เพียงขวัญทุกข์ใจ แต่งมาแล้วก็ถูก   ทิ้งขว้าง ถ้าสองคนนี้ยังไม่มีอะไรกันจริง ๆ นางจะให้หย่ากัน    จับแต่งได้จับหย่าก็คงไม่ยาก เพราะศิระไม่ได้รักเพียงขวัญเลยสักนิด

“คุณภพเขาเป็นคนดี ถ้าอ๊อดไม่รักน้อง ก็หย่ากันเสีย      ย่าสงสารน้อง”

อังกาบพูดกับหลานตรง ๆ เพราะศิระไม่อยากแต่งงานตั้งแต่แรก เสี่ยหนุ่มขบกรามเมื่อย่าพูดจบ เมื่อไรย่าจะเลิกวุ่นวายกับชีวิตเขาเสียที เขาไม่ใช่หุ่นยนต์แบบเพียงขวัญ ที่จะได้ไม่รู้สึกอะไร เขาเป็นคนมีเลือดเนื้อและหัวใจ เรื่องเดียวที่เขา    จะตามใจย่าก็คือ ‘เหลน’

“ย่าไม่อยากได้เหลนแล้วเหรอครับ”

คำถามของเขาได้เสียงถอนหายใจเป็นคำตอบ

“เด็กต้องเกิดมาจากความรักนะอ๊อด ถ้าอ๊อดไม่เต็มใจ   ย่าก็ไม่อยากฝืน สี่ปีแล้วที่ย่ารู้สึกผิดมาตลอด ไตรภพเป็นคนดี เขาดูแลหนูเพียงได้ อ๊อดหย่าให้น้องเถอะนะ ย่าขอโทษที่เอาแต่ใจตัวเอง ย่าแค่อยากให้อ๊อดมีคนดี ๆ มาดูแล”

อังกาบรู้สึกผิดเมื่อพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ครอบครัวเพียงขวัญเป็นหนี้ นางจึงยกเรื่องแต่งงานล้างหนี้มาเป็นข้ออ้าง แต่แท้จริงแล้วนางอยากให้ศิระแต่งงานกับเพียงขวัญ เพราะเพียงขวัญเป็นคนดี

“แล้วทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะครับ”

“เพราะย่ารู้ไงว่าอ๊อดไม่เคยรักน้อง ถ้าอ๊อดไม่ได้รักน้อง    ก็ปล่อยน้องไปเถอะนะ อ๊อดจะได้กลับไปใช้ชีวิตของอ๊อดให้คุ้มค่า คิดถูกแล้วที่ยังไม่มีลูกด้วยกัน ย่านึกภาพไม่ออกเลยว่าเหลนจะโตมายังไง”

ตอนให้แต่งก็บังคับสารพัด พอจะให้หย่าก็พูดเหมือนเป็นเรื่องง่าย ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้ก็เพราะความเอาแต่ใจของย่า เหลนที่อยากได้นักหนา วันนี้กลับไม่อยากได้แล้ว อาการป่วย  ติดเตียง สารพัดโรครุมเร้าก็หายเป็นปลิดทิ้ง เพราะมีคนโปรด  มาเอาใจ

ย่าต้องการให้หย่า เพียงขวัญจะได้ไปใช้ชีวิตกับคนที่ย่าพอใจ คนที่ย่าเห็นว่าดีกว่าเขา ขนาดนี้แล้วย่าเปิดห้องให้สองคนนั้นนอนด้วยกันก็จบ ถ้าเขาไม่ตามมาคงไม่รู้เลยว่ากำลังถูกแทงข้างหลัง เพียงขวัญก็รู้เห็นเป็นใจไปกับย่าด้วยอีกคน ต่อหน้ายังขนาดนี้ ลับหลังจะขนาดไหน คนที่โทร. มาดูกระจอกไปเลย     ถ้าเทียบกับไอ้ไตรภพอะไรนี่ ถ้าย่ารู้เห็นเป็นใจขนาดนี้ คงปล่อยไว้ไม่ได้เสียแล้ว รู้จักคนอย่างลูกอ๊อดน้อยไป! มือแกร่งกำเข้า  หากันจนเส้นเลือดปูดโปน อะไรที่ย่าต้องการเขาจะทำตรงกันข้ามให้หมด

‘จะให้หย่าใช่ไหม คืนนี้ย่าจะได้เหลนสมใจ!’

เสี่ยหนุ่มเก็บคำพูดเหล่านี้เอาไว้ในใจ เมื่อเพียงขวัญปฏิเสธย่าไม่ได้ เขาจะปฏิเสธให้เธอเอง ให้ภาพมันเล่าเรื่องแล้วกัน อีกไม่นานร่างกายของเธอจะเปลี่ยนไป ดูสิถ้าเธอท้องจริง ๆ ย่ายังจะให้เขาหย่าอีกไหม

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • เมียเสี่ย   ตอนที่10.ขวัญของเสี่ย

    หนูเล็กเข้ามาเติมเต็ม ให้ศิระและเพียงขวัญมีความสุข หนูขวัญเข้ากับหนูเล็กได้เป็นอย่างดี ครอบครัวของศิระอบอุ่นและมีความสุขที่สุด ณาราส่งข่าวมาบอกว่าเธอสบายดี ถึงแม้ไตรภพจะเลวร้าย แต่เขาก็ไม่เคยทำร้ายเธอ เพราะไตรภพยังเชื่อว่าเธอซ่อนลูกของเขาเอาไว้ หลัง ๆ มานี้ไตรภพอ่อนลง แต่เธอก็ไม่ใจอ่อนให้เขา นึกถึงคำพูดที่เขาสั่งให้เธอเอาลูกออกทีไร ใจก็เจ็บทุกที ถ้าวันนั้นเธอทำตามคำสั่งของเขา หนูเล็กก็คงไม่ได้ลืมตาดูโลก “หนูนาค่ะพี่อ๊อด” เพียงขวัญส่งมือถือให้สามี หลังจากคุยกับณาราสักพักหนึ่งแล้ว ศิระรับมือถือมาคุยต่อ ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกว้าง พร้อมกับมองหน้าเมียรัก เมื่อถูกคนในสายแซวหนัก “ได้ คืนนี้พี่จะทำน้องให้สองหนู” สองหนูที่ศิระพูดถึงคือหนูเล็กและหนูขวัญ กำปั้นของคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ฟาดลงบนบ่าแกร่ง เมื่อจับใจความได้คร่าว ๆ “แค่นี้นะหนูนา พี่มีงานต้องทำ” งานที่ศิระพูดถึงคงไม่พ้นเรื่องเมีย มาทำร้ายกันแบบนี้ต้องจับทำโทษให้เข็ด เพียงขวัญเดินหนีเมื่อสามีกดวางสาย แต่ก็ช้ากว่าเสี่ยหนุ่ม เพราะทันทีที่เธอขยับตัวเท้าก็ลอยขึ้นจากพื้น “พี่อ๊อด!” ร้องออกมาอย่า

  • เมียเสี่ย   ตอนที่9.ความสุข

    เพียงขวัญมองคนที่นอนเหยียดยาว อยู่บนเตียงอย่างแสนรัก ข้างกายเขามีลูกน้อยหลับอยู่เคียงข้าง แขนแกร่งกอดลูกเอาไว้ มีหมอนใบใหญ่วางอยู่ข้างหลังลูก เพื่อรับน้ำหนักแขนเอาไว้ “พี่อ๊อด ลุกไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ” มือบางแตะลงที่บ่าแกร่ง ปลุกคนหลับให้รู้สึกตัว ศิระปรือตาขึ้นอย่างงัวเงีย เมื่อเห็นว่าคนที่เรียกเป็นใคร ก็ส่งยิ้มหวานให้เธอ “เพียงอาบน้ำเสร็จแล้วเหรอครับ เล่นกับลูกจนเผลอหลับเลยครับ” ขยับลงจากเตียงแล้วกางแขนออก เรียกคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมแขน เพียงขวัญยิ้มให้สามีเมื่อเดินมาสวมกอดเขา “ทำงานหนักไปไหมคะ พักบ้างก็ได้” ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่ไร่ ศิระก็ทำงานหนักทุกวัน “ไม่ครับ แค่นี้สบายมาก เพียงละเหนื่อยไหม” “เพียงจะเหนื่อยได้ยังไงคะ อยู่บ้านเลี้ยงลูกทุกวัน พี่อ๊อดต่างหากที่เหนื่อย พักบ้างนะคะ” “ไม่เป็นไรครับพี่ไหว พี่ทำคนเดียวที่ไหน ลูกน้องและคนงานก็ช่วยกัน เพียงไม่ต้องเป็นห่วงนะ แรงพี่ยังเหลือ” “ไม่พูดกับพี่อ๊อดแล้ว ไปอาบน้ำเถอะค่ะ จะได้กินข้าวพร้อมกัน หนูขวัญน่าจะหลับยาว” เมื่อสามีพูดถึงแรงที่เหลือ เพียงขวัญก็เปลี่ยนเรื่อ

  • เมียเสี่ย   ตอนที่8.กลับมาอยู่กันพร้อมหน้า

    ตาคมเข้มที่เต็มไปด้วยน้ำตา มองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอ ตาคู่คมหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าเล็กเกลี้ยงเกลา “หนูขวัญของพ่อ” ทันทีที่กางแขนออก เพียงขวัญก็โผเข้าหาอ้อมแขนของสามี น้ำตาลูกผู้ชายไหลลงมาเป็นสาย จมูกโด่งเป็นสันพรมจูบไปตามศีรษะและกระหม่อมบาง แขนแกร่งกอดเธอเอาไว้ ลูบมือลงบนแผ่นหลังบาง เมื่อเพียงขวัญเอาแต่ร้องไห้ “พี่อ๊อดเพียงคิดถึงพี่อ๊อดเหลือเกิน” ตลอดเวลาหลายเดือนที่แยกจากกัน ไม่มีวันไหนที่เธอจะไม่คิดถึงเขา “คนดีไม่ร้องนะครับ พี่ก็คิดถึงเพียงกับลูกที่สุด เพียงขวัญของพี่” ศิระปลุกปลอบพร้อมกับให้กำลังใจ เพียงขวัญปาดน้ำตาออกจากใบหน้า พร้อมกับยิ้มให้เขา “ลูกค่ะพี่อ๊อดหนูขวัญลูกของเรา” ส่งคนในอ้อมแขนให้ศิระ แขนแกร่งที่ยื่นมารับคนตัวเล็กสั่นเทา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นหน้าและได้สัมผัสลูก “ขวัญเอยขวัญมา บุญรักษานะลูก พ่อไม่มีของขวัญให้หนูสักชิ้น พ่อขอโทษนะลูก” พูดพร้อมกับหอมลงบนแก้มเล็กนุ่มนิ่มอย่างแสนรัก ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อคนตัวเล็กเอียงคอหนี ลูกคงจั๊กจี

  • เมียเสี่ย   ตอนที่7.อิสรภาพ

    ไตรภพมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะไปหยุดสายตาที่ใบหน้าของเธอ ตากลมโตมองเขาอยู่แล้วเช่นกัน ทันทีที่ตาคมเข้มสบกับตากลมโต หัวใจของไตรภพก็กระตุก อยากจะกอดอยากจะหอมคนตัวเล็กให้หนำใจ แต่ก็ต้องข่มความรู้สึกเอาไว้ “ลูกอยู่ไหน” เกือบปีที่เขาควานหาตัวเธอกับลูก วันนี้เธอกลับมาตัวคนเดียวอย่างนั้นหรือ ลูกเขาอยู่ที่ไหนไม่มีคำทักทายไม่มีคำพูดใด ๆ หลุดออกมาจากปากหญิงสาว มีเพียงสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังที่จ้องมองเขาอย่างไม่ลดละเช่นกัน “ฉันถามว่าลูกอยู่ไหน!” คำถามของไตรภพ ทำให้ณารายิ้มมุมปาก ไตรภพยังเหมือนเดิม หยาบคายและเลวทรามที่สุด “เสี่ยลืมไปแล้วเหรอคะ ว่าเป็นคนสั่งให้ฉันเอาเด็กออก” “ณารา!” “เด็กนั่นไม่ต่างจากมารหัวขน ฉันไม่เก็บไว้เป็นหนามทิ่มแทงตัวเองหรอกค่ะ” คำพูดของณาราทำให้ไตรภพโกรธจัด แต่พยายามเก็บกดเอาไว้ “เธอไม่ทำอย่างนั้นหรอก บอกมาว่าลูกอยู่ไหน” น้ำเสียงที่ใช้เบาลงก็จริง แต่ก็ยังดุดัน “ฟังให้ชัด ๆ นะคะ ลูกของเสี่ยตายไปแล้ว!” “ณารา!” “เสี่ยก็รู้ว่าฉันมาที่นี่เพราะอะไ

  • เมียเสี่ย   ตอนที่6.เข้มแข็ง

    ตากลมโตที่เต็มไปด้วยน้ำตา มองเด็กผู้หญิงตัวน้อยที่อยู่ในชุดเด็กอ่อนลายลูกแมวสีชมพูสดใส ด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ ลูกของเธอนอนอยู่ตรงนั้นในรถเข็นเด็กที่พยาบาลดันมาจนชิดขอบเตียง มือสั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสแก้มเนียนใส ก่อนจะปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมาเป็นสาย เมื่อนึกถึงใครอีกคน ช่วงเวลาที่น่ายินดีแบบนี้ เธออยากให้เขามายืนข้าง ๆ เธอ “เพียงร้องไห้อีกแล้วลูก” คุณอังกาบเดินมาโอบไหล่เพื่อให้กำลังใจ เมื่อเห็นเพียงขวัญร้องไห้ออกมา จิตใจที่ย่ำแย่จะทำให้ร่างกายอ่อนแอไปด้วย นาทีนี้เพียงขวัญต้องเข้มแข็งเพื่อลูก “เพียงเป็นห่วงพี่อ๊อดค่ะคุณย่า” บอกไปตามตรงเพราะเธอเป็นห่วงศิระมากที่สุด “ตาอ๊อดต้องไม่เป็นอะไร อย่าคิดมากนะลูก เพียงต้องเข้มแข็งเพื่อลูก และคนที่อยู่ข้างหลัง ย่าก็เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง ต้องฝากภาระไว้กับเพียงนะลูก” คำพูดของคุณอังกาบทำให้เพียงขวัญคิดได้ หญิงสาวปาดน้ำตาออกจากใบหน้า แล้วอุ้มคนตัวเล็กขึ้นมาไว้ในอก ศิระกำลังตกที่นั่งลำบาก เธอจะอ่อนแอไม่ได้ ต้องอยู่เป็นหลักและทำหน้าที่แทนเขา “สวัสดีค่ะคนเก่ง เจอกันแล้วนะคะ แม่คือแม่เพียงของหนูนะลูก คุณพ่อมีงานเลยมา

  • เมียเสี่ย   ตอนที่5.ความเจ็บปวด

    ตากลมโตปรือขึ้นช้า ๆ เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยอยู่ข้างหู หลังจากผ่าคลอดเพียงขวัญก็หลับไปเป็นเวลานาน ร่างอวบของคุณแม่ขยับไปมา ก่อนจะต้องกัดปากเมื่อรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งตัวโดยเฉพาะบริเวณหน้าท้อง หัวใจดวงน้อยกระตุกเมื่อยกมือขึ้นลูบหน้าท้อง ก่อนจะร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อพบความเปลี่ยนแปลงบางอย่างของร่างกาย “ลูกฉันละคะ ลูกฉันอยู่ไหน!” ถามรัวเร็วเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงเป็นใคร “ตื่นแล้วเหรอคะ อย่าเพิ่งขยับค่ะ หมอขอดูแผลก่อนนะคะ” คนที่เรียกตัวเองว่าหมอขยับมายืนข้างเตียง แล้วเปิดชายเสื้อดูแผลที่หน้าท้องของเธอ “ลูกฉันละคะ” เพียงขวัญถามย้ำอีกครั้ง หัวใจที่เต้นเร็วอยู่แล้วเต้นแรงขึ้น เมื่อยังไม่มีใครตอบคำถามของเธอ ภาพสุดท้ายที่เธอเห็นก็คือศิระถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจนำตัวไป เธอเจ็บท้องมากแล้วหลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย “แผลดีมากค่ะ อีกสองวันก็กลับบ้านได้ หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ คุณได้ลูกสาว” คำพูดของคุณหมอทำให้หัวใจที่หนักอึ่งเบาลง ความกังวลที่มีในตอนแรกเปลี่ยนเป็นความตื่นเต้น เมื่อได้ยินคำว่าลูกสาว “ฉันได้ลูกสาวเหรอคะ”

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status