บททั้งหมดของ ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง: บทที่ 31 - บทที่ 40

“คิดไม่ถึงเลยว่าพระชายาจิ้งอ๋องจะซ่อนความสามารถเก่งนัก เจ้าช่างทำให้เราได้เปิดหูเปิดตาเสียจริง” ฮองเฮากัดฟันตรัสด้วยความกริ้ว แต่พอเห็นว่าเหล่าขุนนางและบัณฑิตพากันชื่นชมเจียงหว่าน พระนางก็ไม่กล้าทำสิ่งใดเกินเลยมากไป ฮองเฮายังจำคำเตือนของฮ่องเต้ได้อยู่“แค่ความสามารถเพียงเล็กน้อย ไม่คู่ควรให้เอ่ยอ้างเพคะ เชิญท่านราชครูดำเนินการแข่งขันต่อเถิด” เจียงหว่านย่อกายคารวะฮองเฮาแล้วรีบนั่งลง“ผู้เข้าแข่งขันทุกท่านคงเห็นแล้วว่าพระชายาทรงแต่งบทกวีได้ดีเพียงใด ขอให้พวกท่านตั้งใจเขียนบทกวีในหัวข้อต่อไปให้ดี เพื่อประโยชน์ของตัวท่านเอง ขอบพระทัยพระชายาจิ้งอ๋องที่ทรงมอบบทกวีดี ๆ ให้กับราชสำนักพะย่ะค่ะ กระหม่อมจะนำบทกวีเหล่านี้ทูลถวายแด่ฝ่าบาทเพื่อขอพระราชทานรางวัลให้แก่พระชายาด้วยพะย่ะค่ะ” ราชครูกล่าวพร้อมรอยยิ้มกว้าง จากนั้นเขาก็หันไปสั่งการให้ขุนนางที่รอเปิดหัวข้อที่สองเริ่มการแข่งขันต

“ขอบพระทัยพระชายาเพคะ ว่าแต่พระองค์มีสิ่งใดให้หม่อมฉันช่วยหรือไม่เพคะพระชายา” แม่นมลู่ว่างเสียจนไม่รู้จะทำอะไรดี เมื่อครู่ก่อนนางก็เข้าไปสั่งการอาหารในห้องครัวเสร็จแล้ว“ตอนนี้ยังไม่มี แม่นมไปพักผ่อนก่อนก็ได้ อีกไม่นานก็จะถึงมื้อเที่ยงแล้ว วันนี้แม่นมลู่เตรียมอาหารอะไรให้เราบ้างเล่า” เจียงหว่านชวนคุยต่อพร้อมรอยยิ้ม“มีแต่ของชอบพระชายาทั้งนั้นเลยเพคะ หม่อมฉันยังให้คนไปนำราดหน้าจากร้านของเรามาเพิ่มอีกหนึ่งอย่างด้วยนะเพคะ” แม่นมลู่ตอบอย่างมีความสุข นางชอบเวลาที่ได้ดูแลคุณหนูของนางแบบนี้ที่สุด“ขอบใจแม่นมมากนะ วันนี้เราคงอิ่มจนพุงกางอีกแน่” เจียงหว่านพูดทีเล่นทีจริง นางปกติแล้วก็กินอาหารแค่พออิ่มเท่านั้น น้อยครั้งที่เจียงหว่านจะกินอาหารมากกว่าปกติ ยังไงช่วงเช้าหลังตื่นนอน นางจะต้องออกกำลังกายเพื่อเส

“อ้อ ฝากขอบใจพระชายาด้วยที่ยังไม่ลืมอาหารของเรา” จิ้งอ๋องอดตัดพ้อพระชายาของพระองค์ไม่ได้ ที่หลายวันแล้วเพิ่งจะส่งอาหารมาให้“เอ่อ...คือช่วงนี้พระชายากำลังยุ่งอยู่กับการทำน้ำหอมพะย่ะค่ะ กระหม่อมจะทูลเตือนพระชายาให้เรื่องอาหารของท่านอ๋อง” ขันทีหวงเหงื่อแตกพลั่กด้วยไม่คิดว่าจิ้งอ๋องจะตรัสเช่นนี้ออกมา“หืม? น้ำหอมที่เจ้าว่ามันคืออะไร” จิ้งอ๋องอดสงสัยไม่ได้ว่าสิ่งใดทำให้เจียงหว่านถึงกับหลงลืมให้คนส่งอาหารมาให้พระองค์“กระหม่อมทราบเพียงว่าสิ่งนี้ทำมาจากดอกไม้พะย่ะค่ะ น่าจะทำให้มีกลิ่นหอมมากกว่าถุงหอม พระชายากำลังทดลองทำอยู่พะย่ะค่ะ” ขันทีหวงบอกไปตามที่เขาพอจะรู้ข้อมูลมาจากพวกเสิ่นเวย

“เพคะพระชายา” เสิ่นเวยทำตามที่เจียงหว่านสั่งทันที“พระชายาเพคะ ถ้าไฟเบาขนาดนี้ มิสู้เอาเตาต้มยาอันเล็กมาใช้แทนดีหรือไม่เพคะ หม่อมฉันคิดว่าขนาดเตากลั่นน่าจะวางได้พอดี” ไฉ่ฉู่คิดถึงเตาต้มยาอันเล็กที่ในจวนมีอยู่หลายอัน“อืม...รอดูไปก่อนสักหนึ่งเค่อก็แล้วกัน หากเตากลั่นยังได้หยดน้ำหอมน้อยอยู่เราค่อยลองเปลี่ยนเตาดู แต่ว่าต้องควบคุมไฟให้ดีนะ เรากลัวว่าหากใช้ไฟแรงเกินไปจนเตากลั่นรับไม่ไหวมันอาจแตกเสียหายได้” เจียงหว่านยังไม่อยากเสียแต้มเพิ่มเพื่อแลกเตากลั่นอันใหม่ที่ต้องใช้แต้มถึงร้อยแต้มในตอนนี้“หม่อมฉันทราบแล้วเพคะ แล้ววันนี้พระชายาไม่วาดรูปอีกหรือเพคะ” ไฉ่ฉู่เห็นว่าพระชายาของนางวันนี้ไม่ได้สั่งคนเตรียมกระดานวาดภาพ

“ได้ ขอบใจเจ้ามากที่บอกเรา” เจียงหว่านก้มอ่านข้างโถ พอเห็นว่าดอกไม้เป็นชนิดเดียวกันสองโถ นางจึงนำอีกโถหนึ่งมาเทใส่เตากลั่นเพิ่มอีก ถึงแม้ว่าขนาดเตาจะใหญ่มากกว่าเดิม แต่ด้วยจำนวนกลีบดอกไม้บดที่มากถึงสองโถก็ทำให้ปริมาณของเชื้อน้ำหอมพอจะสามารถกลั่นได้ เจียงหว่านยังนำน้ำเปล่ามาเติมเข้าไปครึ่งหนึ่งของจำนวนกลีบดอกไม้บดเพื่อทดสอบกลิ่นหลังจากที่เตากลั่นน้ำหอมออกมายังปลายท่ออีกด้านหนึ่งด้วยความแรงของไฟและขนาดเตากลั่นที่ใหญ่กว่าเดิม ทำให้เจียงหว่านสามารถผลิตน้ำหอมได้เร็วขึ้นสามเท่าเลยทีเดียว และกลิ่นที่ได้ก็ไม่ต่างจากการใช้เตากลั่นใบเล็กเลยแม้แต่น้อย“เสิ่นเวย เจ้าสั่งคนให้บดกลีบดอกไม้ชนิดเดียวกันออกมาให้ได้สักสี่โถนะ แล้วนำมาเติมในเตากลั่นใบนี้ ส่วนปริมาณน้ำเปล่าก็เติมลงไปครึ่งหนึ่งของจำนวนกลีบดอกไม้ที่บดแล้ว น้ำหอมที่ได้จะมีกลิ่นหอมเท่ากับเตาใบเล็ก ตอนนี้ก็ใช้เท่าที่มีไปก่อน ปริมาณน้ำเปล่าก็เติม