All Chapters of ม่านหมอก: Chapter 31 - Chapter 40

“ไว้พี่จะทวงสัญญาเมื่อถึงวันนั้นนะครับม่าน” ทัพพ์บอกคนตัวเล็กตรงหน้า ขณะที่สายตามองเห็นคนที่กำลังอุ้มท้องลูกของเขาอยู่กำลังเดินตรงมาทางนี้เช่นกัน “ทำหน้าที่ของพี่ทัพพ์ในตอนนี้ให้มันดีก่อนเถอะค่ะ เรื่องอื่นไม่ใช่ปัญหาเลย” ม่านสบตาอีกคนด้วยสายตาราบเรียบ อนาคตเป็นยังไงไม่มีใครรู้ แต่ม่านรู้แก่ใจเสมอว่าสิ่งที่เธอควรทำคืออะไร “เป็นไงบ้าง หายเวียนหัวไหม” ม่านหันไปถามน้องสาวที่สีหน้าดูเหนื่อยๆ ฝ่ามือดึงแขนเล็กมานั่งบนโต๊ะอาหารใกล้ตัวทันที “นิดหน่อยค่ะ” “อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม ถ้าไม่มีเดี๋ยวพี่ออกไปซื้อให้” ทัพพ์ถามขึ้นบ้าง ไหนๆ ช่วงนี้เขาอาจจะต้องพักอยู่บ้านหลายวัน ใช้ช่วงเวลานี้ทำดีกับหมอกเยอะๆ เห็นจะดี “กินที่มีอยู่ก็ได้ค่ะ” “เช้านี้มีอะไรกินบ้างครับ หิวจังเลย” เสียงแทนคุณสมทบขึ้นทีหลังก่อนที่ร่างสูงจะเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม “พี่แทน มากินข้าวด้วยกัน หมอกกำลังจะกินพอดี” “ได้เลย วันนี้โชคดีนะเนี่ย ตื่นขึ้นมากินข้าวเช้าทันคนอื่นด้วย คุณย่าล่ะ”“คุณย่ารับมื้อเช้าเรียบร้อยแล้วค่ะ” ม่านตอบก่อนจะหันกลับไปจัดแจงอาหาร เห็นในทันทีว่าทัพพ์เสนอตัวเข้าไปช่วยอย่างรวดเร็ว “เดี๋ยวพี่ช่

หมอกบอกแค่นั้นก่อนจะเบือนหน้าออกไปอีกทาง จะอยากรู้หรือไม่อยากรู้ก็แล้วแต่เขา มันเรื่องของเขา ถือว่าเธอให้เขารับรู้ในสิ่งที่มีสิทธิ์รับรู้แล้ว"พี่ส่งหมอกซอยข้างหน้าก็ได้นะ เดี๋ยวหมอกกลับเข้าบ้านเอง" "ทำไมอ่ะ ทำไมไม่กลับพร้อมกัน" "จะแวะซื้อผลไม้" "พี่พาไปได้ ไม่ได้ใจดำขนาดนั้นสักหน่อย จะไปซื้อแถวไหน" "ตลาดก่อนเข้าหมู่บ้าน" "จะกินอะไรทำไมไม่ใช้คนที่บ้านมาซื้อ แดดก็ร้อน เป็นลมเป็นแล้งขึ้นมาลำบากอีกนะหมอก" "หมอกแค่อยากมาเลือกเอง ให้คนอื่นมาซื้อก็ไม่รู้ว่ามีอะไรบ้าง" "ทีหลังก็บอกให้ซื้อไปทุกอย่างนั่นแหละ อยากกินอะไรก็กิน พี่จ่ายให้เอง" ถึงจะบ่นแต่ทัพพ์ก็พาอีกคนแวะตลาดก่อนเข้าหมู่บ้านตามที่หมอกขอ และเขาไม่ได้ปล่อยเธอลงไปคนเดียว เขายอมลงไปด้วยเพราะจะไปช่วยถือของหมอกแวะร้านผลไม้ที่ดูแล้วสดมากกว่าทุกร้าน นิ้วเล็กชี้เอาแตงโม มะม่วงและองุ่นที่ชิมแล้วจนรู้ว่ามันหวาน กรอบ อร่อย ทัพพ์เป็นคนจ่ายเงินและรับของพวกนั้นมาถือไว้ด้วยตัวเอง "อ้าวหมอก" เสียงเรียกชื่อจากทางด้านหลังทำให้หมอกหันไปมองจนเห็นว่าเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน เรียนที่เดียวกัน แค่ไม่ได้สนิทอะไรกันมากมาย "อ้าวเอม มาซื้ออะไรเหรอ" เอ

ทัพพ์เดินออกมาจากห้องของหมอกอย่างไม่สบอารมณ์ ตอนแรกยอมรับเลยว่ารู้สึกผิดที่เขาอาจจะใช้คำพูดแบบไม่ระวัง คิดไม่ถึงว่าคนฟังจะรู้สึกแบบไหน ถึงได้ตั้งใจตามขึ้นไปปรับความเข้าใจ พอไปได้ยินความคิดหมอกที่ทำเหมือนจะใส่ปอกคอให้เขารับผิดชอบเธอยาวๆ บอกเลยว่าไม่โอเคมาก ส่วนเรื่องที่หมอกมองว่าเป็นปัญหาเรื่องที่เขาเป็นพ่อของลูกเธอ ในอนาคตอาจจะมีลูกกับม่านที่เป็นพี่สาวเธอ เด็กที่เกิดมาก็คงสับสนกับความสัมพันธ์ที่มันบิดเบี้ยวนี้ แต่ถ้าจะให้รับข้อเสนอของหมอกทันทีที่ว่าเขาและเธอแยกย้ายกันเลย เขาห้ามข้องเกี่ยวกับเธอและลูกอันนั้นยอมรับเลยว่าเขาอึ้ง ทั้งไม่คิดว่าหมอกจะกล้าบ้าบิ่นได้ถึงขนาดนั้น และเขาก็สับสนกับความคิดของตัวเองเหมือนกัน ทัพพ์รวบเบียร์จากตู้เย็นติดมือมาสามขวด มากระดกดื่มที่ศาลาริมสระที่มองจากตรงนี้เขาจะเห็นบ้านสวนของหมอกที่คุณย่าตั้งใจปลูกไว้ให้นั่งเล่นฮีลใจอย่างชัดเจน นั่งคนเดียวอยู่นานจนกระทั่งม่านเดินเข้ามาหาเขา ทั้งที่เอาจริงๆ ตั้งแต่วันที่ม่านรู้ว่าหมอกท้องกับเขา เธอไม่เคยเดินมาคุยกับเขาแบบนี้เลย “ม่านนั่งด้วยคนได้ไหมคะพี่ทัพพ์”“ได้สิ ม่านมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า มีอะไรให้พี่ช่วยไห

“ต่อให้เธอจะบอกว่าไม่ต้องการพี่ สุดท้ายเธอก็หนีความจริงไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละหมอก เขาไม่ใช่ลูกเธอคนเดียว แต่เขาก็เป็นลูกพี่เหมือนกัน” หมอกมองคนที่เถียงเพียงเพราะอยากเอาชนะพร้อมกับเหยียดยิ้มอย่างเย้ยหยัน “สรุปเอายังไงกันแน่คะ ก่อนหน้านี้ไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่ามีลูก วันนี้มาบอกว่าเขาก็เป็นลูกพี่เหมือนกัน ถามจริงๆ นะ ต้องการอะไรกันแน่คะ อยากเอาชนะหรือว่าว่างมากจนอยากมาก่อกวน”“หมอก!” “แน่จริงก็บอกมาเลย หมอกพร้อมรับฟังค่ะ ลูกที่กำลังพูดถึงสรุปอยากได้หรือไม่อยากได้ จะเอายังไงว่ามาเลย” รีบบอกมาจากนี้ก็เลิกวุ่นวาย จะได้เลิกเกี่ยวข้องกันสักที “เขาก็เป็นลูกพี่เหมือนกัน มันต้องเป็นแบบนั้นตั้งแต่วันที่ทุกคนรู้เรื่องของเราแล้วหมอก ที่เธอโกรธแล้วบอกจะเปิดทางให้พี่กับม่าน รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ต่อให้ในสายตาเธอพี่จะแย่แค่ไหน ถึงยังไงพี่ก็รู้และเข้าใจอยู่ดีนั่นแหละว่าอะไรเป็นอะไร พี่ไม่ได้ใจดำถึงขนาดจะปล่อยเธอดูแลตัวเองแล้วพี่ไปจีบผู้หญิงคนอื่นแน่ๆ ที่วันนั้นพูดไปพี่แค่หงุดหงิดแค่นั้นเอง”“แล้วยังไงคะ สรุปคือ?” ทัพพ์มองสีหน้าเย็นชาของอีกคนด้วยความรู้สึกแย่ไม่ต่างกัน นี่เขาเป็นคนยั

เสียงพูดคุยและความสนิทสนมของคนทั้งคู่อยู่ในสายตาของทัพพ์ตลอดเวลา จังหวะที่แทนคุณวางมือบนศีรษะหมอก โยกไปมาเหมือนแกล้งแล้วหมอกดึงมือของแทนคุณไว้จนมือของทั้งคู่ประสานกันเป็นจังหวะที่ทัพพ์ถอยห่างออกมา ทุกอย่างเหมือนจะลงตัว เหมือนจะง่ายเพราะหมอกดูเข้าใจและยอมรับทุกอย่าง กลับกลายเป็นทัพพ์เองที่ตัดสินใจอะไรไม่ได้เลย อยากเริ่มต้นใหม่กับผู้หญิงที่รักน่ะใช่ แต่จะให้หลับหูหลับตาทิ้งลูก ทำเหมือนในชีวิตของเขาไม่มีเด็กคนนั้นในชีวิตเพื่อตัดปัญหาทุกอย่างที่จะตามมา เขาทำไม่ได้จริงๆ “กลิ่นบุหรี่โคตรทำร้ายหมอกกับลูกเลยนะพี่ทัพพ์” แทนคุณทักทายเจ้าของใบหน้าเครียดจัด ต่อให้จะออกมามายืนสูบบุหรี่ที่ระเบียงสุดท้ายกลิ่นควันมันก็อาจจะเล็ดลอดเข้าไปด้านใน หากหมอกได้กลิ่นสุดท้ายมันก็ส่งผลเสียอยู่ดี“พูดอย่างกับว่ามึงไม่สูบเลย” ต่อให้จะแย้งออกไปแบบนั้น แต่ทัพพ์คีบบุหรี่ออกจากปากทันที“ก็สูบ แต่ไม่สูบที่นี่ไง หมอกเดินไปทุกที่ของที่นี่เลยนะ ผมอยากปล่อยให้มันเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัยสำหรับเขาเลยไม่สูบบุหรี่ที่นี่อีกเลย” ทัพพ์มองหน้าน้องชายตัวเองนิ่งๆ นึกถึงความใส่ใจและเอาใจใส่ของแทนคุณก็ได้แต่หลุดเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ