All Chapters of Pregnant by the Billionaire’s Heir: Chapter 61 - Chapter 70

Cara "So the malandi is finally back to open her shop after being with the business partner of my husband, huh?" Kanina lang, nagtatawanan kami habang wala pang customer dahil sa kuwentuhan namin. Nang tumunog ang bell sa entrance, buong akala namin ay may customer kaming dumating, pero demonyo pala ang bumungad sa amin. Si Mrs. Enriquez ay naka-bodycon na damit na hapit na hapit sa kanyang katawan. Kung titingnan mong mabuti, parang bata pa siya. Sa postura, mukha, at kilos niya, maarte siya at higit sa lahat, mayaman. Kahit magkaroon ka ng problema sa buhay mo, ipaalis mo na lang iyan gamit ang pera mo. Napakadali lang no'n. "Ayoko po ng gulo, Mrs. Enriquez." Tatalikod na sana ako dahil gusto ko nang bumalik sa aming ginagawa nang bigla siyang nagsalita. "Anong ginawa mo kay Mr. Peralta? Ginayuma mo ba siya? Nagmakaawa ka ba na iahon ka sa kahirapan at makapunta man lang sa Manila ha?" Sunod-sunod niyang tanong na May panlalait. I would give her my answer so she would

Cara Mahal kong Anak, Cara, kapag nabasa mo ang sulat na ito, sigurado akong nasa kabaong na ako, kung sakaling kaya ko man. Alam ko, iniisip mo na pinalitan ko na ang mama mo sa tiya mo. Pero kahit kailan, hindi ko magagawa iyon sa mama mo. Siya lang ang bukod-tanging babaeng iniirog ko. At nang dumating ka, ikaw na ang naging pangalawa. Nang magkasakit ang nanay mo, ginawa ko ang lahat upang magkaroon ng perang pambayad sa kanyang mga gamot at mga bill. Ni hindi namin sinabi iyon sa'yo dahil alam namin ni Mama mo na baka tumigil ka sa pag-aaral at magtrabaho na lang. Gusto namin na mas maging masagana ang buhay mo. Gusto kong makapagtapos ka ng pag-aaral, anak, kasi iyan ang pangarap ko at ng mama mo. Na maging isa kang engineer. Pero talagang mapait ang kapalaran dahil kinuha na ang mama mo at iniwan tayo. Nakalabas ng ospital ang mama mo dahil sa pera ng tiya mo at ang kapalit no'n ay ako. Walang alam ang mama mo; alam mo naman na mas gugustuhing mabulok sa ospital kay

Tristan Habang hindi pa naman ako pinapakilala ng gobernador, nagsindi muna ako ng sigarilyo. Kaso lang, may narinig akong tumatalbog na bola papalapit sa akin. Hindi ko na sana papansin iyon pero may kung ano sa akin ang hindi mapakali hangga't hindi ko nahahanap kung sino iyon. Tumayo ako mula sa pagkakaupo tapos ay hinanap kung nasaan iyon. I went to the brusses of the green trees where no one was there. Aalis na sana ako dahil may mga hindi magandang espiritu lang ang nandaan nang may nakita akong maliit na bata. What is he doing here? And where are his parents? Napakapabaya naman nila. Paano kung anong mangyari sa batang 'to? Naglakad ako palapit sa kanya. Hindi naman ako mahilig sa mga bata, pero parang may nagtulak sa akin na lapitan siya. Ewan ko ba pero bahala na nga. Wala namang mawawala kung sakali. Umupo ako sa tabi niya. Sinulyapan niya ako, pero agad ding ibinaling ang tingin niya sa bola niya. Tsk. Mas importante pa ba ang bola k

Cara I was driving my Tesla, tapping my fingers at the wheel while driving smoothly. Bumalik siya? Bakit kaya? Anong kuwento niya bukod sa pagiging workaholic niya? Di ba dapat ay nasa honeymoon stage pa sila? I don't know, and why am I even thinking about those things? Ano bang karapatan ko? Di ba at wala naman, kaya sana ay manahimik na lang ako. Pero habang papalapit ako sa bahay, may napamataan akong pamilyar na kotse sa labas ng gate. Hindi ako puwedeng magkamali. Why is he here? At paano siya nakapasok sa loob? Mabilis kong inilagay sa garahe ang kotse at pagkatapos ay pumasok sa loob. Pagbukas ko ng p***o, natagpuan ko si Tyler at si Ethan na masayang nagkukuwentuhan. Bakit siya pinapasok ng anak ko? Mukhang naramdaman nila ang presensya ko. Ethan ran towards me while Tyler sat on the sofa with arrogance and confidence in his presence and face. What the heck is he doing here? Binati ko ang anak ko. "Sa kuwarto ka muna, anak, mag-uusap lang

Cara "How did you know that I need to drink?" Tanong ko sa. kanya habang tumutungga ulit ng alak na nasa bote. Medyo tipsy na ako dahil ilang bote na ang naubos namin. Nakatulog na ang anak ko pagkatapos mag-half bath. Tatawagan ko sana sina Alisha at Yna, pero pinigilan ako ni Ana dahil maingay sila kapag nalalasing, kaya kami na lang dalawa. Dahil nasa taas na ang anak ko at mahimbing na ang tulog. "You have a problem, kaya niyaya na kita." Ana came from a prestigious family somewhere in Cebu, but she left that life for someone she dared the most. In the end, he left her with nothing but a debt. Kaya kaliwa't kanan ang binabayaran niya ngayon, at kung saan na siya pumapasok sa trabaho para mabayaran lang ang lahat ng utang. Dahil sa kanya nakapangalan lahat ng utang ng lalaking iyon, at kapag hindi niya binayaran ay makukulong siya. Kapag pinahiram ko naman, tatanggihan niya. Masyado kasing mataas ang pride. "Sabihin mo nga sa akin ang totoo: si Tristan ba ang