Lahat ng Kabanata ng ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters: Kabanata 171 - Kabanata 180

ห้องนอนหยางเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 09:00 น.เช้าวันต่อมา...ต่อ...“มึงควรจะยั่วกูให้บ่อยกว่านี้... กูชอบที่สุดเวลาเมียกูกล้าขึ้นมายั่ว ลูบไล้บนตัวกูเนี่ย” หยางเป่ยยืนกอดอกมองดูเมียสาวเดินตุปัดตุเป๋ออกจากห้องไปด้วยความสะใจลึกๆชิงหลีหันขวับกลับมาถลึงตาใส่สามีป่าเถื่อนของตัวเองทันควัน “คุณ... ใจร้าย!” เธอทิ้งท้ายประโยคตัดพ้อ ก่อนจะสะบัดหน้าแล้วฝืนเดินตรงกลับไปยังห้องนอนของตัวเองหยางเป่ยทอดสายตามองตามแผ่นหลังอรชรของชิงหลีพลางครุ่นคิดในใจ... เขาควรจะย้ายเธอมาอยู่ห้องนอนนี้เป็นการถาวรเลยดีไหม? แต่พอนึกถึงข้าวของจุกจิกและของใช้ผู้หญิงกระจุกกระจิกที่เธอขยันสั่งซื้อมาประดับประดาจนเต็มห้องนอน หยางเป่ยก็รู้สึกปวดขมับหนึบขึ้นมาทันที เขาไม่อยากให้ห้องนอนโทนเคร่งขรึมดุดันของเขาต้องกลายสภาพเป็นร้านขายของกิฟต์ชอปผู้หญิง แต่ถึงอย่างนั้น... การต้องคอยเดินไปลากตัวเธอมาจากห้องฝั่งโน้นทุกค่ำคืน ก็ชวนให้รำคาญใจไม่แพ้กัน*+*+*+*+*ห้องนั่งเล่นคฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 09:50 น.บรรยากาศอันโอ่อ่าหรูหราของห้องนั่งเล่นกว้างขวางในคฤหาสน์ บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยความรื่นเริงแฝงความอบอุ่นตามประสาภาพครอบครัวใหญ่

ห้องทำงานหยางเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 13:30 น.ต่อ...ชิงหลีเบิกตากว้างด้วยความดีใจฉับพลัน เธอโยนความเจ็บปวดระบมลึกจากศึกหนักเมื่อคืนทิ้งไว้เบื้องหลัง ร่างอรชรลุกพรวด พาตัวเองโผเข้าไปกอดแขนแกร่งกำยำของหยางเป่ยไว้แน่นหนา หน้าอกอวบสล้างเบียดชิดติดกับลำแขนหนาและกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่ตื่นเต้นระทึก “คุณพูดแล้วนะ! ห้ามคืนคำเด็ดขาดเลยนะคุณหยางเป่ย!”หยางเป่ยส่ายหัวไปมาด้วยความระอาในความดื้อดึง ทว่ามุมปากหยักลึกกลับกระตุกยิ้มจาง อย่างนึกเอ็นดู ชายหนุ่มละสายตาจากเมียสาวแล้วหันไปตะโกนสั่งคนสนิทที่ยืนอารักขาอยู่หน้าห้องทำงานเสียงเข้ม “ปานัน! ไปเตรียมรถให้พร้อม กูจะเข้าไปตรวจเยี่ยมคาสิโนใหญ่สักหน่อย”“ครับเฮีย!” ปานันขานรับอย่างรวดเร็วและกระตือรือร้น ในใจแอบลอบโล่งใจอยู่ไม่น้อยที่เจ้านายยอมพานายหญิงออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกบ้าง บรรยากาศในคฤหาสน์หลังใหญ่จะได้คลายความตึงเครียดชิงหลีทำตาวิบวับเป็นประกายระยิบระยับเหมือนเด็กน้อยที่กำลังจะได้ไปเที่ยวสวนสนุก หญิงสาวถอดรองเท้าส้นแหลมขึ้นมาถือไว้ ก่อนจะรีบวิ่งตื๋อกลับไปยังห้องนอนเพื่อเตรียมตัวทันที โดยไม่มีท่าทีบ่นปวดเอวหรือแสบขัดร่องรัก

คาสิโนตระกูลหยาง 'The Dragon's Lair' ชั้นใต้ดินลับต่อ...ผู้จัดการใหญ่ของคาสิโน 'The Dragon's Lair' ซึ่งเป็นคนที่สี่พี่น้องสายตรงตระกูลหยางไว้วางใจให้ดูแลผลประโยชน์ที่นี่ รีบก้าวเท้าออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มนอบน้อม แสแสร้งกิริยาประจบเอาใจอย่างปิดไม่มิด เพราะเขารู้ซึ้งแก่ใจดีว่า บรรดาพี่น้องตระกูลหยางทุกคน... ไม่มีใครน่ากลัวและไร้ความปรานีเท่าคุณชายเล็กหยางเป่ยคนนี้อีกแล้วทว่าหยางเป่ยกลับเหลือบสายตาคมกริบมองชายวัยกลางคนตรงหน้าด้วยแววตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง ก่อนจะหันไปออกคำสั่งกับปานันด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจ “จับมันไป!” ฝ่ามือหนายังคงบีบกระชับเอวบางของชิงหลีไว้มั่นไม่ยอมปล่อยส่วนผู้จัดการใหญ่ถึงกับใบหน้าถอดสี ซีดเผือดไร้สีเลือดทันทีที่ถูกบอดี้การ์ดรวบตัว ลากไปรวมกับหนอนบ่อนไส้ห้าตัวก่อนหน้านี้ ชายวัยกลางคนดิ้นรนตะโกนโวยวายด้วยความตื่นตระหนก ละล่ำละลักอ้อนวอนถามถึงความผิดพลาดของตน เพราะหากเจ้านายตรงหน้าเป็นคุณชายคนอื่น เขาคงพอมีโอกาสรอดชีวิตได้อธิบายแก้ตัวหยางเป่ยยืนนิ่งมองภาพความวุ่นวายนั้นด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย เย็นชา ไม่ทุกข์ร้อนหรือไหวติงกับสิ่งใด ฝ่ามือหนายังคงกระชับเอวคอดกิ่วของ

ห้องทำงานส่วนตัวหยางเป่ย คาสิโน ‘The Dragon’s Lair’ | เวลา 15:50 น.บรรยากาศภายในห้องทำงานที่เคยเงียบสงบและเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมแปรเปลี่ยนเป็นสมรภูมิราคะในชั่วพริบตา เมื่อหยางเป่ยกระชากเอวบางของชิงหลีเหวี่ยงขึ้นไปวางบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อหนาราคาแพงอย่างแรงจนเกิดเสียงดังโครมใหญ่ร่างกายบอบบางสะท้านจนความจุกเสียดแล่นริ้วขึ้นมาถึงทรวงอก “อ๊ะ! คุณ... เจ็บนะ!” ชิงหลีอุทานประท้วงเสียงหลง ใบหน้างามเหยเกด้วยความระบมทว่าพยัคฆ์ร้ายกลับไม่ฟังเสียง ชายหนุ่มแทรกเรือนกายกำยำเข้ากลางหว่างขาคู่งามของเธอทันที สายตาของเขาดุดัน วาวโรจน์ และกระหายราวกับสัตว์ป่าที่กำลังจะฉีกทึ้งเนื้อเหยื่อ “หืม... เจ็บ?... เจ็บแล้วมึงยั่วกูทำไมชิงหลี ในเมื่อมึงกล้าจุดไฟยั่วกูก่อน มึงก็ต้องรับผลกรรมที่ตามมา!”หยางเป่ยไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้เอ่ยปากโต้แย้งทัดทาน ฝ่ามือหนาบีบกรามมนของเธอจนแทบแหลกคามือ บังคับให้ใบหน้าหวานเชิดขึ้นรับจุมพิตอันดิบเถื่อนและเอาแต่ใจชิงหลีที่แม้จะบอบช้ำไปทั่วทั้งสรรพางค์กายจากศึกเมื่อคืน ทว่ากลับพ่ายแพ้ราบคาบต่อเสน่ห์อันตรายอันล้นเหลือของสามี เรียวแขนบางยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง ปล่อยให้เรียวลิ้นสากร

ห้องทำงานส่วนตัวหยางเป่ย คาสิโน ‘The Dragon’s Lair’ต่อ...พั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงเนื้อกระทบดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องทำงาน แผ่นกระดาษเอกสารบนโต๊ะปลิวว่อนกระจัดกระจายไม่เป็นชิ้นดี เพลิงพายุสวาทโบยบินกวาดกลืนไปทั่วทุกอณูของพื้นที่อันคับแคบนี้ทุกตารางนิ้ว กลิ่นเหงื่อไคลคละคลุ้งผสมผสานกับกลิ่นอายแห่งราคะสาดกระจายเล็ดลอดออกไปยังห้องโถงด้านนอก จนไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเฉียดกรายเข้าใกล้“อึกส์... คุณ มันจุก...” ชิงหลีหอบกระเส่า เชิดใบหน้างามขึ้นอย่างซ่านสยิว สะโพกกลมมนบดเบียดรองรับแก่นกายที่กระแทกกระทั้นเข้ามา ผนังภายในที่แสบร้อนถูกความเสียวซ่านกลบมิด ไฟสวาทในท้องน้อยกำลังลามเลียไปตามไขกระดูกสันหลัง ทำหัวสมองขาวโพลนว่างเปล่าหยางเป่ยเย้ยหยัน เขากระแทกเข้าไปอย่างเชื่องช้าทว่าหนักหน่วงเน้นย้ำ เพราะผนังเนื้อที่แสนคับแคบกำลังตอดรัดถี่ยิบ จนร่างกายกำยำถูกไฟแห่งราคะแผดเผาอย่างทรมานด้วยความซาบซ่าน ชายหนุ่มเกร็งมัดกล้ามไปทั่วร่าง “อ่าส์... แม่ง!! ข้างในของมึงมันจะบีบรัดกูให้ขาดเลยหรือไงวะ!” เขาคำรามสบถเสียงดัง ยามแรงบีบรัดกำลังเค้นหยาดน้ำอารมณ์ของเขาให้จวนเจียนจะระเบิด“อื้อ... อ้าส์...” ร่างบางบดเร้า