“แม่งเอ๊ย ! ยัยเตี้ยนั่นจะคิดไปเองถึงไหนแล้วก็ไม่รู้ !”ชายหนุ่มเม้มปากแน่นอย่างใช้ความคิด ฝ่ามือกำพวงมาลัยบังคับทิศทางมุ่งสู่หอพักเกรดกลางที่คุ้นเคย ความเร็วของรถที่แทบจะมิดไมล์ยังไม่ทันความต้องการของชายหนุ่ม ทั้งที่เร็วจนคนข้างถนนด่ามารดาเขาก็ยังรู้สึกว่าช้าอยู่ปัง ปัง ปัง ! เสียงเคาะประตูดังมากราวกำลังมาทวงหนี้ พราวพริมาที่พึ่งนั่งลงได้ไม่นานก็ต้องรีบลุกไปเปิดเพราะกลัวข้างห้องออกมาด่าหรือหนักถึงขั้นแจ้งเจ้าของหอพัก“คุณมาทำไมคะ”“เรียกดี ๆ”ประโยคแรกที่ทักทายก็พลันใจกระตุกวูบ แบทมองเข้าไปในดวงตาแดงก่ำคู่สวย มันเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ซึ่งนั่นชวนให้เขารู้สึกจุกกลางอกอย่างบอกไม่ถูก“สุภาพที่สุดแล้วค่ะ”ด้วยความที่ไม่อยากชวนทะเลาะให้เรื่องแดงไปมากกว่านี้ เขาจึงยอมอ่อนให้ ร่างสูงโปร่งขยับเข้าใกล้เจ้าของห้องมากขึ้น สีหน้าของเขาไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก“เมื่อกี้.. คือบุษเป็นแฟนเก่าแบทแต่เราเลิกกันไปนานแล้ว..”“เขากลับมาแล้วคุณก็กลับไปเถอะค่ะ คุณไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรกับเรา”คำพูดของเขาถูกตัดบทตั้งแต่กลางประโยค เธอพูดขณะที่ไม่มองหน้าเขาด้วยซ้ำ เขาสังเกตเห็นว่าดวงตากลมสั่นไหวภายในใจก็คงไม่ต
Last Updated : 2026-07-24 Read more