Lahat ng Kabanata ng The Unmarried Wife of the Cold Billionaire : Kabanata 1 - Kabanata 8

2 YEARS LATER| LEXI:I hummed softly as I dusted the shelves in our bedroom. Sunlight streamed through the tall windows of the Valmont mansion, bathing everything in a warm golden glow. The room smelled faintly of fresh linen and the flowers I had arranged earlier that morning.Today was special.Our second wedding anniversary. Napangiti ako habang naglilinis dito sa silid naming mag-asawa. Ang saya-saya ko dahil dalawang taon na ang nakakalipas ng pagsasama namin ni Ashton at ni minsan. . . hindi kami nagtalo.Ashton would be home later than usual. Ever since he officially took over as CEO of Valmont Real Estate, his schedule had become impossibly packed. Meetings. Conferences. Business trips. Endless paperwork. Walang araw na nasa mansion ito kahit may occasion pa.But still, he always came home at night.And every single day, I waited for him. Ginagampanan ang titolo ko sa buhay niya bilang kanyang asawa. Hindi kasi ako nagtatrabaho dahil hindi ko pa rin maalala ang nakaraan ko. Ka

LEXI:I walked into our bedroom like a ghost. Tulala, wala sa sarili, magulo ang buhok, nagkalat na ang makeup ko at mugto ang mga mata. Kung may makakita sa akin ay tiyak na mapagkakamalhan akong multo. Magmula naging asawa ko si Ashton, naging kontrolado ang galaw ko. Dapat palagi akong presentable tignan dahil ayaw niyang may maipintas ang mga tao sa asawa niya. Pero ngayon, wala na akong pakialam. Dalawang taon akong naging sunod-sunuran sa kanila, na parang puppet na sumusunod sa utos nila. Tapos malalaman kong. . . kasinungalingan lang pala ang lahat.My legs felt weak, and my mind was completely numb. Hindi pa rin matanggap ng puso ko ang mga nalaman ko. In just one day, everything I thought I had vanished.My family. My marriage. My identity. It all disappeared like smoke. Niloko nila ako. Silang lahat. Pinagkaisahan ako at pinaniwala sa isang malaking kasinungalingan. Deserve ko ba ito? Ano'ng nagawa ko para durugin nila ako nang gan'to? Tingin ba nila. . . hindi ako masasakt

LEXI:KINABUKASAN ay nagising ako sa tabi ng anak namin. Nahihimbing pa rin ito kaya maingat akong bumangon. Napasulyap ako sa kama at nahihimbing pa si Ashton. Hindi ko na kasi namalayan ang pagdating niya kagabi at sa crib ako natulog kasama si Ashford. I pretended that nothing had happened last night.Kahit nanghihina at tinatamad akong kumilos dahil sa mga nalaman ko kahapon, I forced myself to get up. I slipped back into the role I had played ever since I woke up with no memories–the obedient wife, the perfect Mrs. Valmont, the woman everyone admired.I woke up before sunrise, do my morning routine and quietly made my way downstairs. Two years. Dalawang taon na din ang kasal namin ni Ashton. Mahigit dalawang taon na rin akong naninirahan sa mga Valmont.As soon as I stepped into the kitchen, the maids immediately greeted me."Magandang umaga po, Ma'am Lexi." Panabay na pagbati ng mga ito sabay yuko sa akin.I forced a small smile. "Good morning."One of them quickly approached me

ASHTON:I woke up to an empty sofa. Kulang pa ako sa tulog pero pinilit kong idinilat ang mga mata ko. The moment I opened my eyes, Lexi and Ashford were already gone.Morning sunlight poured through the curtains, filling the room with a warm glow. Natatandaan ko pa naman ang mga nangyari kagabi. I slowly pushed myself off the couch, stretching my stiff arms before rolling my shoulders.Sleeping on the couch was never comfortable.Nangangalay pa rin ang katawan ko sa pagtulog sa sofa. I let out a quiet sigh before folding the blanket and fixing the couch. Napatitig ako sa kama. Malinis na iyon, maayos ang pagkakatupi ng kumot. Napapikit ako na napakamot sa ulo. Damn. Narinig kaya ni Lexi ang naisatinig ko kagabi bago ako nakaidlip? “Haist. Bahala na.”Lumabas ako ng nursery room at tumuloy sa silid ko. Dumiretso na ako sa banyo at marami akong schedule na mahahalagang kliyente ngayong araw. As the cold water ran over me, my thoughts drifted back to Lexi.Lately. . . she'd been diffe