บททั้งหมดของ Too Late to Win Back His Betrayed Wife: บทที่ 111 - บทที่ 120

“Hindi ko kailangan ng tulong mo.”Nawala ang ngiti sa labi ni Cassian. Nakatingin si Kiara sa kanya, at malinaw sa mga mata nitong hindi biro ang sinabi.“May problema sa quotation,” paliwanag niya. “Kapag hindi mo ipinatanggal ang hidden charges, liliit ang kikitain mo sa bawat order.”“Ako ang bahalang magdesisyon kung paano ko iyon aayusin.”“Kiara—”“Si Tristan ang tumutulong sa akin sa suppliers at manufacturing.” Tumayo ito mula sa dining table. “Ayokong magkaroon ka ng anumang involvement sa business ko.”Tumahimik si Tristan sa kabilang upuan. Maging si Sierra ay napatingin sa ina.“Daddy Cassian just wants to help,” sabi ng bata.“I know, sweetheart. Wash ka muna ng handa mo.”Hinaplos ni Kiara ang buhok nito at hinintay na makaalis ang bata bago muling humarap kay Cassian.“Kailangang malinaw ang boundaries natin. Ama ka ni Sierra. Hanggang doon lang ang papel mo sa buhay namin.”Parang may dumaang talim sa dibdib ni Cassian.Ngunit hindi siya nakipagtalo. Hindi niya maaari

“I’ll win back my wife.”Narinig ni Kiara ang mariing pahayag ni Cassian. Iniwan niya ang kausap na customer at lumapit sa dalawang lalaki bago pa makatawag ng pansin ang pagtatalo ng mga ito.“Ano ba kayong dalawa?” saway niya. “Unang bazaar ng business ko ngayon. Huwag ninyo akong bwisitin.”“Sinusuportahan lang kita,” agad lumapit si Tristan.“Lalo na ako, all out ang support.”“Then support me without starting a fight.”Nanatili lamang itong nakatingin sa kanya, matatag ang ekspresyon na para bang hindi nito binabawi ang sinabi.Huminga nang malalim si Kiara. “May customers pa ako.”Bumalik siya sa booth bago pa lumaki ang eksena.Umalis si Tristan upang dalhin sa sasakyan ang halos lahat ng designs na binili nito. Ngunit hindi natapos doon ang tagumpay ng bazaar. Patuloy na dumating ang mga customer matapos kumalat online ang mga litrato ng personalized collection niya.Nakatanggap sila ng dose-dosenang advance orders. May representative din ng isang retail shop na kumuha ng cont

“Sapat na ang mga kasinungalingang sumira sa buhay ko. Hindi ako gagawa ng panibago,” sabi ni Kiara.“Kahit mabuti ang layunin, mali pa rin,” dagdag niya. “At hindi ko gagamitin ang kapatid mo para itaboy si Cassian.”Napailing si Troy. “Bahala ka. Pero naaawa na rin ako kay Tristan. Mukhang tatandang binata ang kapatid ko sa kakahintay sa’yo.”“Una pa lang malinaw kay Tristan ang pagiging magkaibigan namin.”Tumigil lang sila sa pag-uusap ng lumapit ang mga bata.***Kinabukasan, pumasok si Cassian sa opisina na may dalang dalawang tray ng kape at isang malaking paper bag ng pastries.Nagliwanag ang mukha ng mga staff.“Thank you, Sir Cassian!”“Inyo lahat iyan,” sagot nito bago dumiretso sa mesa ni Kiara.“Bakit ka narito?” tanong niya.“Dinala ko lang ang pagkain. Ako na rin ang susundo kay Sierra sa day care mamaya para hindi ka na lumabas.” Tumingin ito sa wall clock.Sandaling nag-isip si Kiara bago tumango. Ilang beses nang nakasama ni Cassian si Sierra nang wala siya, at nakal

Tumingin sa kanya si Cassian na tila sinisigurong tama ang narinig nito.“Sigurado ka?”“Bago pa ako magbago ng isip.”Mabilis itong pumasok.Nakahiga si Sierra sa pagitan nila, yakap ang maliit na unan. Ilang minuto lamang, nakatulog na ang bata dahil sa pagod.Tahimik ang loob ng tent. Tanging tunog ng mga kuliglig at mahinang pag-uusap mula sa ibang pamilya ang naririnig ni Kiara.Pumikit siya, ngunit hindi siya makatulog.Kumilos si Sierra sa pagitan nila at kinapa ang mga kamay nilang dalawa. Hinawakan nito ang kamay ni Kiara, saka inilagay iyon sa ibabaw ng palad ni Cassian.Nagtama ang mga daliri nila.Alam niyang tulog ang bata, ngunit hindi niya magawang bawiin ang kamay.Nanatiling magkapatong ang kanilang kamay.Pumikit siya at nagkunwaring tulog.***Kinabukasan nang magmulat ng mga mata si Kiara.Nasa ibabaw ng kumot ang magkahawak nilang mga daliri. Mahimbing na natutulog si Sierra sa pagitan nila, nakatalikod kay Kiara at nakasandal ang isang paa sa tiyan ng ama.Hindi

“Akala ko noon, magiging maayos ang lahat kapag nawala ka,” patuloy nito. “Makakasama ko ang babaeng inakala kong mahal ko. Magiging malaya ako sa kasal na hindi ko ginusto. Pero nang makuha ko ang lahat ng gusto ko, saka ko lang naunawaang ikaw pala ang unti-unting bumuo sa buhay ko. Ikaw pala ang tunay na nagmamahal sa akin.”“Cassian…”“Hinintay mo akong umuwi gabi-gabi. Inalagaan mo ako kahit wala akong naibibigay sa’yo kundi sama ng loob.” Humigpit ang mga daliri nito sa manibela.Nagbago ang ilaw, kaya muling umandar ang sasakyan.Nakatitig lamang si Kiara sa basang kalsada. Bawat pag-amin nito ay parang humihila sa mga alaalang pilit niyang ibinaon. Matagal niyang hinintay na makita ni Cassian ang halaga niya. Ngunit ngayong naririnig na niya ang mga salitang iyon, hindi niya alam kung dapat pa ba siyang matuwa o lalong masaktan.“Losing you was the biggest mistake of my life,” sabi nito. “At habang buhay kong pagsisisihan na pati ang mga unang taon ni Sierra ay nawala sa akin