ตอนที่ 21

ห้องทำงานส่วนตัวของนิ่งหลงบนตึกสูงนั้นกว้างขวางแต่กลับเงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงหัวใจเต้น เสียงเดียวที่ดังอยู่ตลอดคงเป็นนาฬิกาลูกตุ้มโบราณที่แขวนอยู่บนผนังที่ดังติ๊กต๊อกเป็นจังหวะสม่ำเสมอก๊อก ๆหลังจากเคาะประตู หยางเทาเดินถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลปึกใหญ่เข้ามาในห้องด้วยท่าทางเคร่งขรึม เขาวางแฟ้มลงบนโต๊ะทำงานตรงหน้านิ่งหลงอย่างนอบน้อม“นี่เป็นรายงานเรื่องธุรกิจร่วมทุนของตระกูลหวังกับตระกูลมู่ครับเจ้านาย” หยางเทารายงานนิ่งหลงเพียงพยักหน้ารับโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง เขาหยิบแฟ้มไปเปิดผ่าน ๆ พร้อมฟังการสรุปของเลขาไปด้วยเพียงแค่คืนเดียวเท่านั้นที่นิ่งหลงสั่งให้ไปสืบ ทีมงานของตระกูลนิ่งก็สามารถรวบรวมข้อมูลเชิงลึกทั้งหมดออกมาได้อย่างครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็นสัญญาทางธุรกิจ เอกสารการเงิน หรือแม้แต่บันทึกการประชุมลับที่ไม่เคยเปิดเผยต่อสาธารณะนี่คืออำนาจที่แท้จริงของตระกูลนิ่ง ตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการธุรกิจของประเทศ มีเครือข่ายสายสัมพันธ์แผ่กว้างไปทุกวงการ ไม่ว่าจะเป็นภาครัฐ ภาคการเงิน หรือแม้แต่หน่วยงานความมั่นคง เพียงแค่นิ่งหลงยกหูโทรศัพท์สั่งการเพียงประโยคเดียว ประตูทุกบานที่เคยปิดสนิทก็พร้อ

Last Updated : 2026-08-18

ตอนที่ 22

มู่เสวี่ยเดินเข้าห้องบรรยายวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจพร้อมกับเพื่อนร่วมคณะคนอื่น ๆ ตามปกติ นี่เป็นสัปดาห์ที่สองของการเปิดภาคเรียน ตารางเรียนจึงเริ่มแน่นขึ้นตามลำดับ แต่สิ่งที่ทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อยคือที่นั่งประจำของหวังเจี้ยน ที่มักจะมานั่งรอเธอเป็นประจำพร้อมรอยยิ้มทักทายทุกครั้งกลับว่างเปล่าหญิงสาวติดต่อกับหวังเจี้ยนมาตลอด เขาไม่ได้วอแวเธอนัก จากเท่าที่อ่านความคิดได้เหมือนเขาจะเจอเหยื่อคนใหม่ที่หลอกง่ายกว่าจึงชะลอการจัดการกับตัวเธอเองออกไปก่อนในส่วนของรายวิชานี้ที่เจอเขาเสมอเพราะเป็นวิชาที่เรียนร่วมกับปีสองอยู่แล้วมู่เสวี่ยไม่ได้สนใจว่าหวังเจี้ยนไปที่ไหน ก็แค่เสียดายที่ไม่ได้หลอกถามอะไรเขาอีกก็เท่านั้น หลายวันนี้เธอคุยกับเขาแต่ไม่ได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมเลย ตอนนี้เองเธอถึงได้รู้ว่าพลังอ่านใจนี่ใช้ง่ายก็จริง แต่บางครั้งกลับไม่ประสบผลเพราะเงื่อนไขของการจ้องตาในช่วงเวลาสามวินาทีนั้น คนปกติคงไม่จ้องตากันเขม็งตลอดเวลาอยู่แล้วสุดท้าย หวังเจี้ยนมาถึงในช่วงก่อนอาจารย์จะเริ่มสอนไม่กี่นาที สีหน้าที่เคยดูมั่นใจในตัวเองกลับหมองคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัด ใต้ตามีรอยดำจาง ๆ ราวกับอดนอนมาหลายคืน ผมที

Last Updated : 2026-08-19

ตอนที่ 23

“พี่เจี้ยนคะ ทุกอย่างต้องดีขึ้นแน่ ๆ ค่ะ” มู่เสวี่ยปลอบเขาอีกครั้ง ครั้งนี้ถึงกับเสียสละมือขาวเนียนไปจับมืออีกฝ่ายเอาไว้หวังเจี้ยนเลิกคิ้ว ปกติหญิงสาวข้างกายค่อนข้างเรียบร้อยและสร้างระยะห่างเล็กน้อยกับเขาตลอด แต่ครั้งนี้กลับจับมือเขาเองเสียอย่างนั้น จึงหันไปมองมู่เสวี่ยอย่างสงสัย“เรื่องดี ๆ มักตามมาหลังเรื่องเลวร้ายเสมอค่ะ” มู่เสวี่ยก็พูดไปเรื่อย ตอนนี้ขนแขนลุกชันเมื่ออีกฝ่ายบีบมือตอบ หากไม่ติดว่าต้องอ่านใจเขาให้ได้คงสบัดออกแล้ววิ่งไปล้างมือแล้วไม่ต้องรอนาน กล่องข้อความสีแดงสดก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของหวังเจี้ยน[ ทำไมช่วงนี้เจอแต่เรื่องแย่ ๆ เต็มไปหมด ][ ว่าแต่ยัยคนนี้มีใจให้ฉันแล้วใช่ไหม แต่ก็ดีเหมือนกัน เพิ่งจะรู้ว่ามีคนคอยเป็นห่วงมันรู้สึกแบบนี้นี่เอง]ข้อความพวกนั้นไม่ได้ทำให้มู่เสวี่ยเข้าใจสถานการณ์ของเขามากขึ้นแต่อย่างใด เธอรู้เพียงว่าหวังเจี้ยนกำลังอยู่ในช่วงเปราะบาง และเธอคือคนเดียวที่ทำให้เขารู้สึกพอใจในตอนนี้มู่เสวี่ยคิดว่านี่เป็นโอกาสดี หากเขาไว้ใจเธอมาขึ้น เกราะป้องกันในการพูดคุยของเขาจะลดลง เธอจะได้ถามข้อมูลง่ายขึ้น"ถ้ามีอะไรให้ช่วยได้ก็บอกได้จริง ๆ นะคะ ขอแ

Last Updated : 2026-08-19

ตอนที่ 24

เสียงพึมพำดังขึ้นทั่วห้องสอบทันทีที่หวังเจี้ยนถูกพาตัวออกไป พร้อมกับกระดาษข้อสอบและสมุดโน้ตที่เป็นหลักฐาน ใบหน้าของเขาซีดขาวจนแทบไร้สีเลือด สายตาที่เคยมั่นคงกลับเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง“เงียบ! ทำข้อสอบต่อไป”ผู้คุมสอบอีกคนตะโกนเสียงดัง ทั้งห้องกลับมาเงียบลงอีกครั้งมู่เสวี่ยยังคงทำข้อสอบของตนเองอย่างสงบเสงี่ยม เธอมองเหตุการณ์นั้นพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะรีบเขียนคำตอบลงในกระดาษคำตอบตรงหน้าด้วยความเร็วที่ผิดปกติแน่นอนว่าเธอต้องเคยทำข้อสอบชุดนี้มาก่อน จะว่าไปคนที่โกงข้อสอบอย่างจริงจังคงเป็นตัวเธอเองนี่แหละดูเหมือนว่าความทรงจำจากชีวิตก่อนจะใช้งานได้หลากหลายทีเดียว ทั้งนำมาใช้ประโยชน์เรื่องแก้แค้น ยังมีประโยชน์ในการทำคะแนนสอบด้วย ซึ่งนั้นก็ดีหลังสอบเสร็จ ข่าวของหวังเจี้ยนที่ถูกจับได้ว่าโกงข้อสอบก็แพร่กระจายไปทั่วคณะอย่างรวดเร็ว บ้างก็ว่าเขาคงถูกไล่ออกแน่นอน บ้างก็ว่าอย่างน้อยก็ต้องโดนพักการเรียนหนึ่งเทอมเต็ม ๆ“รุ่นพี่เรียนดีอยู่แล้วนี่นา ทำไมทำแบบนั้นล่ะ”“ใครจะรู้ว่าเมื่อก่อนคะแนนพวกนั้นมาจากความสามารถจริง ๆ หรือเปล่า”มู่เสวี่ยเดินผ่านเสียงซุบซิบเหล่านั้นไปเงียบ ๆ เหมือนเรื่องนี้ไ

Last Updated : 2026-08-20

ตอนที่ 25

25“ฉันจะช่วยเกี่ยวกับคน ๆ นี้ครั้งเดียวเท่านั้น” นิ่งหลงยื่นคำขาด “แล้วก็ เป็นผู้หญิงที่มีคู่หมั้นอยู่แล้ว ไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่นแบบนี้ยังมียางอายอยู่ไหม”คะ คำพูดรุนแรงมาก มู่เสวี่ยอุทานในใจความจริงในชีวิตก่อน ไม่ใช่แค่คำยุยงของคนรอบข้างที่ทำให้เธอตีตัวออกห่างจากเขา มันเป็นเพราะปากเสีย ๆ นี่ด้วยตอนนี้มู่เสวี่ยจึงทำได้แค่บอกตัวเองให้ใจเย็น ๆ เข้าไว้ แม้ไม่ได้โกรธ แต่ก็ยากทึ้งหัวคนสักครั้ง“ได้ค่ะ ได้ ๆ ตามใจคุณชายนิ่งทุกอย่างเลย” ตอนนี้ต้องให้เขาช่วย เธอจะตามใจเขาก็แล้วกัน***นิ่งหลงยังลากถ่วงเวลาออกไป ช่วงสายของวันรุ่งขึ้นเขาถึงจะจัดการเรื่องที่มู่เสวี่ยได้ขอเอาไว้ชายหนุ่มต่อสายตรงถึงรองอธิการบดีฝ่ายบริหารของมหาวิทยาลัยด้วยตัวเอง ผู้ซึ่งตระกูลนิ่งเคยให้การสนับสนุนทุนวิจัยก้อนใหญ่ติดต่อกันมาหลายปี จึงรู้จักมักคุ้นกันดี นับเป็นผู้ใหญ่ที่สนิทสนมกับครอบครัวของเขา“สวัสดีครับท่านรองอธิการ”“อ่าว คุณชายนิ่งเหรอเนี่ย เจอกันครั้งสุดท้ายก็ตอนวันเกิดคุณท่านนิ่งเมื่อปีที่แล้วใช่ไหม” ปลายสายตอบกลับอย่างอารมณ์ดี เพราะตั้งแต่เคยให้เบอร์โทรศัพท์กับเด็กคนนี้ไปก็ไม่เห็นเคยติดต่อกันมาก่อนเลย“ผมมี