บททั้งหมดของ อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ: บทที่ 21 - บทที่ 30

155

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 21

หานจื่อเยว่เดินเข้าไปใกล้และเด็ดองุ่นป่ามาลิ้มรสหนึ่งลูก รสชาติหวานฉ่ำซึมซาบไปทั่วลิ้น มีความเปรี้ยวฝาดแทรกอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น นับเป็นองุ่นป่าชั้นเลิศที่หายากยิ่งในละแวกนี้ นอกจากดงองุ่นป่าแล้ว บริเวณใกล้เคียงนางยังพบต้นฮวาเจียวป่าที่กำลังออกเมล็ดสีแดงสด และต้นโป๊ยกั๊กที่ส่งกลิ่นหอมฉุนอันเป็นเอกลักษณ์“สวรรค์ช่างเข้าข้างข้าจริงๆ วัตถุดิบชั้นเลิศเช่นนี้ หากนำไปหมักสุราองุ่นและทำเครื่องเทศขาย ย่อมสร้างกำไรได้มหาศาล” หานจื่อเยว่พึมพำกับตนเองด้วยรอยยิ้มนางไม่รอช้า รีบวางตะกร้าไม้ไผ่ลงและใช้มือสัมผัสที่เถาองุ่นป่าและต้นฮวาเจียว หานจื่อเยว่เก็บทุกอย่างเข้ามิติเสินหนง รวมถึงต้นโป๊ยกั๊ก และสมุนไพรหายากอีกหลายชนิดที่พบในบริเวณนั้นหานจื่อเยว่รู้ดีว่าเวลาในมิติเสินหนงเดินเร็วกว่าโลกภายนอกหลายเท่าตัว พืชพรรณที่ปลูกในนั้นและได้รับการรดน้ำด้วยน้ำพุวิเศษจะเจริญเติบโตและให้ผลผลิตอย่างรวดเร็วเมื่อเก็บทุกอย่างลงในมิติและเก็บผลองุ่นบางส่วนใส่ตะกร้าไม้ไผ่จนเต็มแล้ว หานจื่อเยว่ก็เดินสาวเท้าออกจากป่าทึบ นางใช้เวลาเดินทางกลับนานพอสมควร เมื่อมาถึงเชิงเขาชิงซาน ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มแดงของยา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 22

หลายวันต่อมา จดหมายฉบับนั้นก็ถูกส่งไปถึงเมืองหลวงและตกอยู่ในมือของเหอหลิงเฟิง เขาเปิดอ่านเนื้อความทั้งหมดเงียบๆ ภายในห้องหนังสือของจวนตระกูลหลิว ความโกรธเคืองที่มารดาถูกชาวบ้านรังแกถูกแทนที่ด้วยความโลภทันทีที่ได้รู้ถึงความมั่งคั่งของตระกูลหานเหอหลิงเฟิงพับจดหมายเก็บไว้ในแขนเสื้อ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา แผนการร้ายกาจผุดขึ้นในหัว เขาไม่เคยคิดเลยว่าตระกูลหานที่เคยตกต่ำจนถึงขีดสุดจะสามารถพลิกฟื้นกลับมาร่ำรวยได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้เขาเชื่อมั่นมาตลอดว่าหานจื่อเยว่ยังมีใจให้ตน การที่นางทำตัวแข็งกร้าวและหมางเมินใส่เขาก่อนหน้านี้เป็นเพียงมารยาหญิงเพื่อเรียกร้องความสนใจเท่านั้น นางย่อมต้องการให้เขาง้อและเห็นคุณค่าของนาง หากเขาลดตัวลงไปพูดจาหว่านล้อมด้วยถ้อยคำหวานหูสักเล็กน้อย นางย่อมต้องใจอ่อนและกลับมาซบหมอบแทบเท้าเขาอย่างแน่นอนเหอหลิงเฟิงคิดคำนวณในใจอย่างถี่ถ้วน ตอนนี้เขากำลังรวบรวมหลักฐานเพื่อเอาผิดรองเจ้ากรมพิธีการผู้เป็นพ่อตา หากเขาสามารถยื่นหลักฐานการทุจริตสอบขุนนางและยักยอกงบประมาณนี้ให้แก่ทางการได้สำเร็จ ตระกูลหลิวย่อมต้องพินาศย่อยยับ เมื่อกำจัดภรรยาที่หมดประโยชน์พ้นทางแล้ว เข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 23

ผลองุ่นสีม่วงเข้มถูกเด็ดออกจากขั้วเรียบร้อยแล้ว แต่ละลูกเต่งตึงและส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ หานจื่อเยว่พยักหน้าด้วยความพอใจ “ลำบากท่านแม่แล้วเจ้าค่ะ” “เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นไม่ลำบากอันใดเลย” นางหยิบองุ่นขึ้นมาหนึ่งพวงและพิจารณาอย่างละเอียด ในโลกเดิมของนาง การหมักไวน์เป็นเรื่องธรรมดา แต่ในโลกนี้กลับไม่มีผู้ใดรู้จักวิธีการดังกล่าวอย่างแท้จริง หากการทดลองครั้งนี้สำเร็จ ตระกูลหานจะมีสินค้าใหม่ที่สามารถสร้างรายได้มหาศาล ยิ่งไปกว่านั้น สุราองุ่นยังเป็นสินค้าที่เหล่าขุนนางและเศรษฐีนิยมชมชอบ ขอเพียงเปิดตลาดได้สำเร็จ เงินทองจะไหลมาไม่ขาดสาย เมื่อคิดถึงตรงนี้ แววตาของหานจื่อเยว่ก็ฉายประกายมุ่งมั่น อากาศยามเช้าในหมู่บ้านชิงซานยังคงเย็นสบาย หานจื่อเยว่ตื่นขึ้นมาจัดการเก็บไหสุราที่เพิ่งหมักเสร็จเข้ามิติเสินหนง ข้อดีของการเก็บเอาไว้ในมิติก็คือเร่งเวลาในหารหมักให้เร็วขึ้น เพราะเวลาในมิติเดินเร็วกว่าเวลาข้างนอกมิติหลายเท่า ที่สำคัญเรื่องรสชาติการหมักเหล้าองุ่นที่มีส่วนผสมของน้ำพุวิเศษนั้นจะทำให้เหล้าองุ่นมีรสชาติที่ดีขึ้นหลังจากครอบครัวหานกินอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว หานจื่อเยว่ให้บิดาไปเรียกตัวชาวบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 24

นางนำสมุนไพรส่วนที่เหลือมาจัดการปรุงยาด้วยตนเอง นางนำสมุนไพรไปคั่วในกระทะใบเล็กจนแห้งสนิท จากนั้นนำมาบดในรางบดยาจนกลายเป็นผงละเอียดนางนำผงสมุนไพรเหล่านั้นมาผสมกับน้ำผึ้งป่าและหยดน้ำพุวิเศษจากมิติลงไปเล็กน้อย นวดจนเข้ากันแล้วปั้นเป็นยาลูกกลอนขนาดเท่าปลายนิ้ว นางทำแยกไว้หลายชนิด ทั้งยาสมานแผลที่ช่วยให้แผลสมานตัวเร็ว ยาห้ามเลือดที่ใช้กินและพอกปากแผล ยาลดไข้ และยาแก้ปวดหานจื่อเยว่นำยาลูกกลอนทั้งหมดบรรจุแยกไว้ในขวดกระเบื้องเคลือบขนาดเล็กอย่างเป็นระเบียบ ยาลูกกลอนเหล่านี้มีสรรพคุณล้ำเลิศกว่ายาทั่วไปหลายเท่าตัวเพราะมีส่วนผสมของน้ำพุวิเศษ นางตั้งใจเก็บไว้เป็นยาสามัญประจำบ้านและพกติดตัว เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินหรืออุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันในอนาคต ความคืบหน้าในการสร้างโรงเรียนส่วนตัวของตระกูลหานก็เป็นไปอย่างรวดเร็ว หานเยี่ยนโจวคอยควบคุมการก่อสร้างด้วยตนเองทุกวัน บัดนี้โครงสร้างหลักของอาคารเรียนถูกตั้งขึ้นอย่างมั่นคง เสาไม้เนื้อแข็งถูกฝังลงดินอย่างแน่นหนา ช่างไม้กำลังเร่งมือปูกระเบื้องหลังคาและตีระแนงผนังไม้“ตรงจุดนี้ต้องเสริมไม้ค้ำยันให้แน่นหนา หน้าต่างต้องเปิดกว้างเพื่อให้แสงสว่างส่องถึงโต๊ะเรียน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 25

นางลงมือใช้จอบขุดหลุมด้วยตนเอง กำหนดระยะห่างของต้นไม้แต่ละชนิดอย่างเหมาะสม วางต้นกล้าลงในหลุมอย่างระมัดระวัง กลบดินให้แน่นหนา และตักน้ำที่ผสมน้ำพุวิเศษมารดลงไปที่โคนต้น เพื่อให้รากยึดเกาะกับดินใหม่และเติบโตอย่างแข็งแรง ใช้เวลาไม่นานก็ปลูกต้นไม้ผลทั้งหมดจนเสร็จหานจื่อเยว่รีบกลับบ้านแล้วเตรียมของขึ้นเขาทันที วันนี้เพราะใช้เวลาในตอนเช้าเข้าไปขายหมูป่าในอำเภอ และปลูกต้นไม้ผล ทำให้ตอนนี้เวลาล่วงเลยมาจนถึงปลายยามซื่อแล้วหลินซื่อเดินออกมาจากห้องครัวก็เห็นลูกสาวกำลังสะพายตะกร้าเดินออกจากบ้าน นางก็อดถอนหายใจไม่ได้ ตั้งแต่บุตรสาวตกน้ำจนเกือบตายในครั้งนั้น หลังจากนางหายป่วยก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนเป็นคนละคนจากที่เคยเป็นหญิงสาวที่ขี้อาย อ่อนหวานเรียบร้อย แต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ทั้งเย็นชา ฝึกฝนวิชาต่อสู้ ทั้งยังกล้าเข้าป่าไปล่าสัตว์ แต่ก็เพราะการเปลี่ยนแปลงของบุตรสาว ถึงได้ทำให้บ้านสกุลหานสามารถลืมตาอ้าปากได้ตัวนางในฐานะมารดารู้สึกปวดใจเป็นอย่างมาก ในตอนที่เหอหลิงเฟิงมาถอนหมั้น นางเองก็กลัวว่าบุตรสาวจะเสียใจทว่าสิ่งที่นางกลัวนั้นกลับไม่เคยเกิดขึ้นเลย ในอนาคตข้างหน้านางและสามีจะไม่เข้า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 26

การเก็บเกี่ยวยังคงดำเนินต่อไปอีกสองวัน เดิมทีบ้านสกุลหานมีที่นาเพียงไม่กี่หมู่ ก่อนหน้านั้นเพื่อส่งเสียให้หานเยี่ยนโจวได้เรียนหนังสือ บิดาของเขาได้แบ่งขายที่นาไปถึงห้าหมู่ทำให้เหลือที่นาเพียงห้าหมู่เท่านั้นรวงข้าวสีทองจำนวนมหาศาลถูกขนย้ายมากองรวมกันที่ลานตากข้าวของหมู่บ้าน หานจื่อเยว่ให้น้องชายขับเกวียนลามาที่แปลงนาเพื่อขนข้าวสาลีไปที่ลานตากข้าว ส่วนนางถอดหลังคารถม้าออกแล้วนำรถม้ามาช่วยกันขนข้าวไปตากที่ลานตากข้าว หลังจากตากจนแห้งดีแล้วจึงจะสามารถนวดข้าวได้ในช่วงเวลาสามวันนี้ ทุกคนในบ้านต้องผลัดเวียนกันมาเฝ้าลานตากข้าว หานอี้เฉินตัวน้อยรับหน้าที่ถือไม้ยาวคอยวิ่งไล่นกที่บินโฉบลงมาหวังจะจิกกินเมล็ดข้าว“ไปให้พ้น อย่ามาจิกกินข้าวของบ้านข้านะ” หานอี้เฉินตะโกนพร้อมกับกวัดแกว่งไม้ไปมา นกที่บินลงมาตกใจเสียงตะโกนและท่าทางของเด็กชายจึงพากันบินหนีไปส่วนคนงานที่ตระกูลหานจ้างไว้ก็คอยใช้คราดไม้พลิกกลับรวงข้าวให้โดนแสงแดดอย่างทั่วถึงตั้งแต่เช้าจรดเย็น การพลิกข้าวต้องทำอย่างสม่ำเสมอเพื่อให้รวงข้าวแห้งกรอบพร้อมกันทุกส่วน แสงแดดที่แผดเผาทำให้หยาดเหงื่อของคนงานไหลซึม แต่ทุกคนก็ตั้งใจทำงานอย่างไม่ย่อท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 27

นางเดินไปที่ครัวเพื่อจัดการเตรียมอาหารให้สัตว์เลี้ยง นางนำรำข้าวที่ได้จากการตำข้าวสาลีนำมาผสมกับเศษผักที่เหลือจากการทำอาหาร นำไปต้มจนสุกนิ่ม จากนั้นตักใส่รางอาหารและแอบหยดน้ำพุวิเศษจากมิติลงไปเล็กน้อยหานจื่อเยว่เทอาหารลงในรางให้ลูกหมูและลูกไก่ พวกมันพากันวิ่งเข้ามากินอาหารอย่างตะกละตะกลาม น้ำพุวิเศษจะช่วยให้สัตว์เลี้ยงเหล่านี้เติบโตอย่างแข็งแรง มีภูมิต้านทานโรค และให้ผลผลิตที่ดี การเริ่มต้นเลี้ยงสัตว์ถือเป็นการสร้างแหล่งอาหารที่มั่นคงของตระกูลหาน ทำให้ครอบครัวไม่ต้องคอยพึ่งพาการขึ้นเขาไปล่าสัตว์เพียงอย่างเดียวเมื่อภารกิจเรื่องการทำนาและจัดการแปลงนาเข้าที่เข้าทาง ก็ถึงเวลาที่สถานศึกษาชิงอวิ๋นในอำเภอหลิงซีจะเปิดทำการเรียนการสอนอีกครั้ง หลังจากหยุดพักช่วงฤดูเก็บเกี่ยว หานจื่อเซวียนและหานเหวินเทียนเก็บห่อผ้า ตำราเรียน และพู่กันเตรียมตัวเดินทางกลับไปเรียนตามปกติ“พี่หญิงใหญ่ พวกข้าต้องกลับไปสถานศึกษาแล้ว ท่านอยู่ทางนี้ก็ดูแลตัวเองด้วยนะขอรับ งานในบ้านหากทำไม่ไหวก็ให้คนงานทำ” หานจื่อเซวียนพูดกำชับพี่สาวด้วยความเป็นห่วง“พวกข้าจะตั้งใจศึกษาเล่าเรียน จะไม่ทำให้ท่านพ่อ ท่านแม่ และพี่หญิงใหญ่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 28

กลางดึกหลังจากที่ทุกคนในบ้านนอนหลับกันหมดแล้ว หานจื่อเยว่ปิดประตูห้องลงกลอนอย่างแน่นหนา ก่อนจะเข้าไปยังมิติเสินหนงอากาศภายในมิติยังคงบริสุทธิ์และอบอวลไปด้วยพลังปราณที่ทำให้ร่างกายรู้สึกกระปรี้กระเปร่า หานจื่อเยว่เดินตรงไปยังแปลงผักที่นางนำเมล็ดพันธุ์เข้ามาปลูกไว้ ประกอบด้วย ผักกาดขาว หัวไชเท้า ผักใบเขียว และสมุนไพรต่าง ๆ เจริญเติบโตงอกงามยิ่งกว่าผักที่ปลูกอยู่ภายนอกหลายเท่านัก ใบของมันมีสีเขียวสดใส เปล่งประกายราวกับหยกเนื้อดีนางลงมือเก็บเกี่ยวผักในมิติด้วยตนเองอย่างคล่องแคล่ว ผักจำนวนมหาศาลถูกลำเลียงเข้าไปเก็บไว้ในโรงเก็บของที่ภายในมิติ ความพิเศษของมิติก็คือสิ่งของไม่ว่าจะเป็นอาหาร เนื้อสัตว์ และผักผลไม้จะยังคงความสดใหม่ กรอบหวานราวกับเพิ่งเด็ดออกจากต้นอยู่เสมอไม่มีวันเน่าเสียเมื่อเก็บเกี่ยวเสร็จ หานจื่อเยว่ก็ไม่รอช้า นางนำเมล็ดพันธุ์ผักชุดใหม่ลงหว่านในแปลงทันที รดน้ำด้วยน้ำพุวิเศษเพียงเล็กน้อย เมล็ดพันธุ์ก็เริ่มงอกเป็นต้นอ่อนและเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วถัดไปจากแปลงผัก เถาแตงโมและแตงหวานหลากชนิดกำลังเลื้อยพันกันอย่างหนาแน่น ใต้ใบสีเขียวใบใหญ่ปรากฏผลแตงโมขนาดเท่ากำปั้นและแตงหวานผิวเนี
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 29

ไม่เพียงเท่านั้น คนของเหอหลิงเฟิงยังค้นพบช่องลับที่ซ่อนอยู่ใต้เตียงนอนของนาง เมื่อเปิดออกก็พบกับหีบเหล็กขนาดเล็ก ภายในหีบมี ‘ตั๋วเงิน’ ใบละร้อยตำลึงและพันตำลึงปึกใหญ่วางซ้อนกันอยู่ รวมมูลค่าแล้วหลายพันตำลึง ซึ่งเป็นทรัพย์สินที่หลิวหรูเยี่ยนเก็บซ่อนเอาไว้ตั๋วเงินทั้งหมดถูกนำออกไปจากหีบไม้และเขาไม่ลืมที่จะเอาตั๋วเงินปลอมมาใส่แทนเอาไว้ ก่อนจะปิดช่องลับและลบร่องรอยการงัดแงะทุกอย่างจนหมด แล้วรีบกลับออกไปทันทีเพื่อนำของที่เขาขโมยมาเหล่านี้กลับไปมอบให้กับเหอหลิงเฟิง“นายท่าน ของทั้งหมดอยู่ในห่อผ้านี้ขอรับ”“เก็บตั๋วเงินพวกนี้เอาไว้ ส่วนเครื่องประดับทองเหล่านี้ นำไปหลอมและขายออกไป เงินที่ได้เจ้านำกลับไปซื้อจวนสักหลัง จำเอาไว้ว่าอย่าได้ใช้ชื่อเจ้าหรือข้าในโฉนดล่ะ“ข้าทราบขอรับนายท่าน”“เจ้ารีบไปจัดการเถอะ หลังจากซื้อจวนแล้วก็หาคนไปทำความสะอาดซื้อข้าวของเครื่องใช้ให้ครบ หาสาวใช้มาสักสองคน บ่าวรับใช้ชายสักสามคนก็พอ”“ข้าทราบขอรับ ท่านวางใจเถอะ ข้าจะไปจัดการตามที่ท่านสั่งโดยไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย”รถม้าของตระกูลหานแล่นเข้ามาจอดที่หน้าแหล่งค้าทาสหลวงในตัวอำเภอ หานจื่อเยว่ก้าวลงจากรถม้าและเดินต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

อย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ 30

“เสื้อผ้าและเครื่องนอนพวกนี้เป็นของพวกเจ้า เมื่อมาอยู่ภายใต้การปกครองของข้า เป็นบ่าวในเรือนของข้า ย่อมต้องมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ข้าไม่ต้องการให้คนของตระกูลหานต้องสวมเสื้อผ้าขาดวิ่น ทนหนาว หรืออดอยาก ขอเพียงพวกเจ้าทำงานด้วยความซื่อสัตย์และขยันขันแข็ง ข้าก็จะไม่ตระหนี่ต่อพวกเจ้า แต่หากผู้ใดคดโกงหรือหักหลัง ข้าก็จะไม่ละเว้นเช่นกัน”น้ำเสียงของนางราบเรียบแต่แฝงไปด้วยอำนาจ บรรดาทาสที่เคยต้องเผชิญกับความยากลำบากและถูกกดขี่ข่มเหงมาตลอด เมื่อได้ยินคำพูดและเห็นการกระทำของเจ้านายคนใหม่ พวกเขาก็น้ำตาคลอเบ้า ต่างพากันคุกเข่าโขกศีรษะลงกับพื้น“ขอบพระคุณคุณหนูที่เมตตา พวกข้าจะตั้งใจทำงานและซื่อสัตย์ต่อตระกูลหานจนกว่าชีวิตจะหาไม่เจ้าค่ะ/ขอรับ”หานจื่อเยว่ให้คนนำรถม้าและเกวียนวัวมารับทาสทั้งหมดพร้อมกับข้าวของเครื่องใช้เดินทางกลับไปยังหมู่บ้านชิงซานหลังจากผ่านช่วงฤดูเก็บเกี่ยวข้าวสาลีไปแล้ว บรรยากาศในหมู่บ้านชิงซานก็เริ่มกลับมาคึกคักในรูปแบบของการเตรียมตัวรับมือกับฤดูหนาวที่กำลังจะมาถึง ชาวบ้านแต่ละครอบครัวเริ่มตระเตรียมเสบียงอาหารอย่างขะมักเขม้น ผู้หญิงและเด็กพากันขึ้นเขาไปขุดผักป่า เก็บเห็ด และหา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
16
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status