Todos los capítulos de เดือนประดับทราย: Capítulo 61 - Capítulo 70

องครักษ์หนุ่มถอนหายใจเบาๆ สีหน้าของเขาแสดงถึงความวิตกกังวลใจ ใบหน้าของแม่หมอประจำเผ่าบารัซปรากฏรอยยิ้มจางๆ “อย่ากังวลนักเลย เดี๋ยวเรื่องต่างๆ เหล่านี้มันก็จะคลี่คลายไปได้ในที่สุด” คำพูดของแม่หมอหันเหความสนใจของจาบรินได้เป็นอย่างดี เขารีบหันกลับมาถามแม่เฒ่าที่เขานับถือ “ด้วยวิธีไหนล่ะครับ!? ผมยังมองไม่เห็นหนทางที่จะทำให้เรื่องนี้ คลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้นได้เลยนะครับ” “ในวิกฤตยังมีโอกาส” โซฟิลาพูดทิ้งท้ายไว้เพียงแค่นั้นโดยมิได้ขยายความ จาบรินเองก็มิได้เอ่ยถาม เพราะรู้ดีว่าถ้าแม่เฒ่าต้องการที่จะบอกให้เขารับรู้ ก็จะพูดเองโดยมิต้องให้ใครเอ่ยถาม ช่วงจังหวะนั้นเองที่พันไมล์เดินกลับมากล่าวลาแม่หมอประจำเผ่าบารัซอีกครั้ง แต่ก่อนที่จะเดินกลับไปขึ้นรถก็ได้ยินคำพูดปริศนาของแม่เฒ่า ที่เธอไม่เข้าใจความหมายจนกระทั่งในเวลาต่อมา “ทุกอย่างล้วนถูกลิขิตไว้แล้ว...แม้อยากจะปฏิเสธแต่สุดท้าย...” โซฟิลายิ้ม พูดทิ้งท้ายไว้เพียงแค่นั้นโดยมิได้ขยายความ หญิงสาวถอนหายใจก่อนจะก้าวเดินไปขึ้นรถ ที่นำมาจอดรออยู่ด

หลังจากแถลงข่าวเสร็จ พันไมล์ถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังภายในห้องพัก เธอยืนมองตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่ตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตาของตนเอง นึกไม่ถึงเลยว่าการแปลงโฉมภายในระยะเวลาอันรวดเร็ว จะสามารถเปลี่ยนให้เธอดูสวยเด่นสะดุดตาราวกับเป็นคนละคนเช่นนี้ ภาพของหญิงสาวที่สะท้อนออกมาจากกระจกบานนั้น สวยงามมากจนมิอาจละสายตาเหมือนมิใช่ตัวเธอ ฉันตัดสินใจถูกแล้วใช่ไหม! เธออดถามตัวเองไม่ได้...แม้จะรู้ว่าประตูแห่งโอกาสได้ถูกปิดตายแล้วก็ตาม เพราะประตูอีกบานเปิดรอรับเธออยู่ ประตูที่เธอเลือกจะก้าวเข้าไปด้วยตัวเอง "กลับมาทำไม!" นี่คือคำถามแรกที่เธอได้รับ เมื่อย้อนกลับมาที่จัสตินพาเลซอีกครั้ง ‘นั่นซินะ! ฉันกลับมาทำไม’ พันไมล์คิดย้อนไปถึงการเจรจาก่อนหน้านั้นระหว่างเธอกับชีคอัมราน “ฉันกลับมาทำหน้าที่ค่ะ” น้ำเสียงที่ตอบกลับไปนั้นก็กวนอารมณ์เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน “ในเวลาเช่นนี้คุณควรจะเดินทางกลับเมืองไทยไปแล้วไม่ใช่หรือ...มีสักครั้งไหมที่จะทำตามคำสั่ง” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย พัน

หลังจากที่ได้มีการแถลงข่าว ทางการได้แจ้งกำหนดคร่าวๆ เกี่ยวกับงานแต่งงานของชีคอัมราน ว่าจะถูกจัดขึ้นในอีกสามสัปดาห์ข้างหน้า และจะจัดให้มีการเฉลิมฉลองงานมงคลสมรสอย่างยิ่งใหญ่ โดยเปิดโอกาสให้ชาวบารัซมาร่วมเป็นสักขีพยาน และร่วมงานเลี้ยงเฉลิมฉลองในครั้งนี้ด้วย ผู้คนส่วนใหญ่ที่ทราบข่าวนี้ต่างก็โห่ร้อง แสดงความยินดีที่ผู้นำของเขากำลังจะสละโสด พันไมล์ได้มีโอกาสพบปะกับผู้นำเผ่า ในงานเลี้ยงต้อนรับซึ่งถูกจัดขึ้นในวันต่อมา หญิงสาวปรากฏตัวในงานพร้อมกับว่าที่เจ้าบ่าว เธอกล่าวทักทายทุกท่านที่มาร่วมงาน อย่างอ่อนน้อมและเป็นกันเองโดยไม่ถือตัว นอกจากจะได้พบกับผู้นำเผ่าต่างๆ แล้ว เธอยังได้พบกับลัยลาอีกด้วย และถือเป็นการพบกันเป็นครั้งแรก นับจากวันที่เธอได้แถลงข่าวการแต่งงานร่วมกับชีคอัมราน พันไมล์รู้อยู่แก่ใจว่าลัยลามีใจให้กับผู้นำบารัซคนปัจจุบัน แต่ชีคหนุ่มกลับต้องมาแต่งงานกับเธอ นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ลัยลาไม่ค่อยจะชอบหน้าเธอเท่าไรนัก เธอจึงพยายามที่จะหลีกเลี่ยงการพบปะกันแบบซึ่งหน้า เพราะไม่ต้องการที่จะทำให้เกิดปัญหากระทบกระทั่งตามมา แต่ในขณะที่พันไมล์เดินออ

"คุณคิดว่าผมจะทำอะไรล่ะ" เขาย้อนเสียงเรียบ พันไมล์รีลุกขึ้นยืน มือกระชับผ้าห่มคลุมกายไว้อย่างแน่นหนา ใบหน้าตื่นตระหนก "คุณ...คุณ...ทำไม่ได้นะ" อัมรานกลั้นยิ้ม แกล้งตีหน้าตาย เมื่อเห็นแก้มนวลเริ่มปรากฏสีชมพูระเรื่อ ก่อนจะกระจายไปทั่วใบหน้า "ผมทำอะไร..." เขาเดินย้อนกลับมาถาม พร้อมกับเชยคางมนขึ้น พันไมล์นึกถึงสิ่งที่เขาเคย "ทำ" กับเธอ แก้มนวลที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า "ก็ทำ...ทำ...เหมือนที่ผ่านมาไง" พันไมล์อึกอักขัดเขิน นึกหาวิธีป้องกันตัวเอง แม้รู้ว่าคืนนี้เธอควรทำหน้าที่ของตัวเอง แต่เธอยังไม่พร้อม หญิงสาวรีบรวบรวมสติและความกล้าทั้งหมดกลับมา "เราสองคนต่างก็รู้ว่าการแต่งงานในครั้งนี้มันคือเกม คุณคงไม่คิดที่จะใช้โอกาสนี้มาหาผลประโยชน์กับฉันหรอกนะ" พันไมล์พูด เมื่อเห็นว่าหยุดการเคลื่อนไหวอีกฝ่ายได้ เธอจึงพูดต่อ "ทุกอย่างคือหน้าที่ เป็นเกมการเมือง การแต่งงานของเราเกิดขึ้นเพราะความจำเป็นบีบบังคับ สำหรับฉันแค่นี้มันก็แย่พอแล้ว ถ้าต้องนอนกับคุณอีกฆ่าฉันซะดีกว่า

หลังจากที่ครอบครัวของเธอขึ้นเครื่องบินแล้ว สองหนุ่มสาวก็เดินกลับไปขึ้นรถ เพื่อไปปฏิบัติภารกิจร่วมกันเป็นครั้งแรก ในฐานะคู่รักหวานแห่งปี โดยเริ่มจากการไปเดินดูการแสดง และการละเล่นของเผ่าต่างๆ ที่ถูกนำมาจัดขึ้น เพื่อความบันเทิงให้แก่ผู้ที่เดินทางมาร่วมงานเฉลิมฉลองสมรสของเขาและเธอ พันไมล์เรียกมันว่าเป็นภารกิจสร้างภาพ ตลอดระยะเวลาที่ทั้งคู่เดินชมการแสดงนั้น ชีคอัมรานมักจะจูงมือหรือโอบไหล่เธออย่างสนิทสนม อีกทั้งยังชักชวนให้เธอเพลิดเพลินไปกับการแสดงต่างๆ เหล่านั้น ใครที่พบเห็นต่างก็อิจฉาในความโชคดีของพันไมล์ เขาแสดงบทคู่รักหวานเวอร์ได้อย่างแนบเนียน จนพันไมล์เผลอนึกไปว่าสิ่งเหล่านั้นออกมาจากความรู้สึกที่แท้จริงจากหัวใจเขา แต่ความจริงมันเป็นเพียงการแสดงละครตบตา ให้ผู้คนให้หลงเชื่อว่าเขารักและหวงแหนเธอมากแค่ไหนเท่านั้น “พวกนายว่าบรรยากาศระหว่างท่านชีคกับท่านชายาดูแปลกไปไหม” วาคิมพูดโพล่งออกมาตามความรู้สึกของเขา “นั่นสิ ทำไมรู้สึกราวกับว่าคลื่นลมสงบ ก่อนที่พายุลูกใหญ่จะมา” จาบรินเห็นด้วยกับความคิดของเพื่อน “คิดมากเกินไปหรือเปล่า อย่าเพ