บททั้งหมดของ 10 Years ago [10 ปีที่แอบรัก] (BL- Mpreg): บทที่ 81 - บทที่ 90

แป้งฝุ่นสีขาวถูกปะไปทั่วร่างกลม ๆ พุงขาว ๆ ของธารธาราหลังจากที่อาบน้ำออกมา กลิ่นแป้งเด็กคละคลุ้งไปทั่วบริเวณห้องแต่งตัวที่มีกระจกรอบด้าน "หนูหล่อจัง"เด็กน้องมองตัวเองในกระจก แล้วหันซ้ายทีขวาที แก้มกลมฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุข หลายเดือนแล้วที่แม่พาธารธารากลับมาอยู่ที่บ้านพ่อด้วยกัน เด็กน้อยเฝ้ารอการกลับบ้านของผู้เป็นพ่อเสมอ และจะดีใจทุกครั้งที่ได้รับของฝาก ขนมหน้าตาแปลกที่หากินแถวนี้ไม่ได้"ธาราหล่อที่สุด พุงก็กลมที่สุด"ฟอด พิงชลก้มลงหอมที่พุงป่อง ๆ ของลูกชายอย่างมันเขี้ยวก่อนจะสวมชุดนอนลายลูกหมูตัวโปรดให้จนแล้วเสร็จ หมื่นนทีที่นอนรอที่เตียงหันมามองตามเสียงหัวเราะคิกคักของสองแม่ลูก กวักมือให้ธาราน้อยวิ่งขึ้นเตียงมาหาตนฟุบ!!!! เตียงกว้างยุบฮวบลงแล้วคืนตัวเมื่อร่างกลม ๆ กระโดดขึ้นแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างแรง ก่อนจะกลิ้งไปมาอย่างซุกซนตามประสา ธาราคลานขึ้นมานอนประจำที่ ตำแหน่งคั่นกลางระหว่างพ่อแม่ที่แม้ดึก ๆ จะถูกคนเป็นพ่อสับเปลี่ยนไปก็ตามที "คุณพ่อ คุณพ่อครับ""ว่าไงครับ"หมื่นนทีลูบศีรษะของลูกชายอย่างเอ็นดู ก่อนจะเลื่อนมือลงมาที่แก้มแล้วบีบเบา ๆ "หนูอยากมีน้อง"คำร้องขอที่ทำให้ค

คำขอร้องของสามีตาดำ ๆ ที่อยากจะกกกอดภรรยาที่มีอำนาจเหนือเขาไปแล้วแทบทุกทาง พิงชลไม่ได้เอ่ยตอบ เพียงแต่เบือนหน้ามองไปด้านข้างด้วยใบหน้าอมยิ้ม แน่นอนเธอก็ต้องการอ้อมกอดจากเขาเช่นกัน อ้อมกอดที่กอดเธอเอาไว้แนบชิดด้วยความรัก "พี่จะทำเบา ๆ จะถนอมไม่ให้พิงเจ็บมาก เป็นของพี่ได้ไหม""ก็เป็นมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ.....พิงเคยเป็นของใครรึไงนอกจากพี่""หึหึ" เขาแค่นเสียต่ำในลำคอ "ไม่เคยครับ พิงเป็นของพี่แค่คนเดียว"ริมฝีปากประกบแนบชิด หมื่นนทีละเลียดชิมกลับปากนั้นอย่างนุ่มนวล เขาจูบดูดปากนิ่มยืดหยุ่นเบา ๆ รอจนอีกฝ่ายเผลอไผลเผยอปากจึงแทรกลิ้นตนเข้าไปดูดดื่มความหวานด้านใน เสียงเฉอะแฉะจากความฉ่ำชื้นของน้ำลายดังไปทั้งห้องเล็ก มือหนาค่อย ๆ แหวกชุดคลุมอาบน้ำให้แยกออกจนด้านหนึ่งตกลงจากลาดไหล่ เผยผิวขาวละเอียด เนินอกเล็กที่มีจุกตรงกึ่งกลางช่างน่ามอง "ขอชิมหน่อยนะ" คำขออนุญาตที่ไม่ได้ต้องการคำตอบรับแต่อย่างใด ร่างเล็กสะดุ้งห่อไหล่เบา ๆ เมื่อปลายลิ้นของเขาแตะลงที่จุกกลางอก เพียงแค่แตะสัมผัสยังไม่มากไปกว่านั้นก็ทำให้พิงชลวาบหวามไปทั้งตัว ลิ้นร้อยเลียตวัดปัดป่ายที่เนินอก ขนอ่อนทั้งร่างกายลุกเกลียวขึ้นทัน

เขาแตะจูบที่ก้นกลมที่อวบเด้งทั้งสองข้าง พร้อมบีบแรง ๆ แล้วใช้มือแหวกก้อนกลมออกจนเห็นรูจีบที่ปิดสนิท กำลังขมิบตอดอากาศ"อ๊ะ อย่า อย่าพี่ทีอย่าเลีย อย่าเลียตรงนั้น"ช่องทางแคบถูกดูดเลียจนทำให้ขาเรียวที่พิงชลใช้ทรงตัวถึงกับสั่นเสียวกระตุกเป็นครั้งคราว เสียงลามกจากการดูเลียรัวลิ้นดังแข่งกับเสียงคราญครางปิ่มจะขาดใจก้านนิ้วยาวค่อย ๆ สอดแทรกเข้าไปทีละน้อย มันไม่ใช่เรื่องง่ายเมื่อพิงชลห่างหายจากการร่วมรักช่องทางนี้มาหลายปี แม้แต่นิ้วกลางเพียงหนึ่งก็ยากจะสอดเข้าแล้วลำเอ็นใหญ่นี้จะไม่ถูกตอดรัดจนขาดเลยหรืออย่างไร "อ้าาาาา"เสียงหวานครางเครือด้วยความเสียว เขาพ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ เมื่อนิ้วกลางนั้นสอดแทรกเข้าไปได้จนมิด หมื่นนทีขยับเบา ๆ เพื่อปรับร่างกายให้อีกฝ่ายเคยชินกับสิ่งแปลกปลอมที่เข้าสู่ร่างกายก่อนจะส่งนิ้วชี้ตามเข้าไปเป็นนิ้วที่สอง "อ๊าาาา แน่นเป็นบ้าเลย พิงตอดนิ้วพี่จนอย่างอื่นมันแข็งอยากเข้าไปแทนแล้ว""อื้อ ได้ ได้"ร่างเล็กถูกพลิกให้หันหน้าเข้าหาเขาอีกครั้ง แล้วจึงยกให้ขึ้นไปนั่งบนโต๊ะเครื่องแป้งนั้น แล้วจับแยกถ่างขาออ

"คุณพ่อ""คุณพ่อกลับมาแล้ว"ธารธารากระโดดลงจากเก้าอี้ในทันทีที่เห็นหมื่นนทีเดินเข้ามาด้านใน เด็กน้อยตรงปรี่เข้าไปสวมกอดพ่อด้วยความดีใจ ธารธาราเฝ้ารอวันพักของหมื่นนทีมาโดยตลอด เด็กช่างพูดช่างเจรจามักจะมีวาจาให้คนเป็นพ่อได้หลงใหลอยู่เสมอ พิงชลขยับทำท่าจะลุกขึ้นมาต้อนรับสามีที่พึ่งกลับมาถึง แต่ก็ถูกเขาทัดทานเอาไว้แล้วเป็นฝ่ายรีบเข้ามาประคองพิงชลให้นั่งลงช้า ๆ "จะลุกทำไม พี่เดินมาหาเอง""พิงนึกว่าพี่ทีจะกลับพรุ่งนี้""ก็มีเด็กอ้วนโทรไปบอกว่าพรุ่งนี้คุณแม่กับน้องจะไปหาหมอ คุณพ่อต้องไปด้วย"พิงชลหันไปมองลูกชายจอมซนแล้วส่ายหน้าด้วยรอยยิ้ม นี่ถึงขั้นโทรรายงานพ่อด้วยตัวเองได้แล้วโดยที่พิงชลเองยังไม่รู้  "พิงไม่บอกล่ะว่าพรุ่งนี้หมอนัดตรวจ ถ้าธาราไม่โทรไปพี่ก็ไม่รู้ ดีนะที่ยังมีเที่ยวบิน""ก็ไม่อยากให้รีบนี่ ขับรถอันตราย""พี่กลับเครื่องได้พิงก็รู้""แค่ไปพบหมอตามนัดพิงไปเองได้ พี่ทีก็บ้าจี้ตามเจ้าอ้วน เห่อน้องยังกับอะไร""เจ้าอ้วนคนเดียวที่ไหน พ่อเองก็เห่อ"หมื่นนทีลูบที่หน้าท้องก

หมื่นนทีลุกขึ้นเพื่อไปเปิดตู้แล้วนำหมอนออกมาก่อนจะวางมันลงบนเตียงแล้วยกขาของพิงชลวางไว้ด้านบน เขาทำไปเงียบ ๆ เท่าที่จะจำได้จากหนังสือคู่มือต่าง ๆ ที่เคยอ่านมา อดีตที่ผิดพลาดไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขหรือเปลี่ยนแปลง แต่วันนี้และอนาคตเขาขอทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนที่พิงชลท้องธารธาราเขาไม่ได้มีโอกาสมาเช่นตอนนี้ ดังนั้นหมื่นนทีจะไม่ปล่อยให้วันเวลาผ่านไปโดยสูญเปล่า เขาจะทำทุก ๆ วันให้ดีที่สุดและจะไม่นึกเสียใจภายหลังเหมือนที่ผ่านมา"พี่เปิดไฟนะ""อื้อ แล้วพี่ทีไม่นอนเหรอ"เขาไม่ตอบคำถามของภรรยา แต่เดินเข้ามาใกล้ประคองให้พิงชลนั่งตัวตรงแล้วตัวเองจึงนั่งซ้อนที่ด้านหลังของอีกฝ่าย ฝ่าเมื่อใหญ่จับที่เอวคอด ใช้หัวแม่มือกดนวดวนเบา ๆ ที่เอวและหลัง เขาพยายามเบามือที่สุดเพราะร่างกายของคนท้องนั้นเปราะบางจะจับจะนวดแรงไปก็เกิดรอยช้ำได้ง่ายกว่าคนปกติ "ยิ้มอะไร""ก็ยิ้มที่พี่ทีทำอยู่นี่ไง ไปได้มาจากไหน""ก็อ่านหนังสือไง ในเว็บไซต์ก็มีบอกนะละเอียดดีด้วย""ไปสำรวจน้ำมันหรือไปเข้าคอสคุณพ่อมือใหม่มา""พี่ใช้เวลาว่างต่างหากล่ะ ก็ต้องรู้ไหมล่ะค