“การแสดงชุดต่อไปเป็นการรำฉุยฉาย ขอเชิญทุกท่านพบกับการรำที่อ่อนช้อยของน้องญาณินหรือเด็กหญิงญาณิศา ตัวแทนจากชั้นอนุบาลสองค่ะ” ธนวรรธน์หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาอัดวีดีโอการร่ายรำของญาญิศา ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นการรำที่อ่อนช้อยนั้น ท่วงท่าการร่ายรำและรอยยิ้มใสซื่อบริสุทธิ์ของญาณิศาสะกดทุกสายตา แววตาของหนูน้อยญาณินในยามที่ชำเลืองมองมาที่เขานั้นมันทำให้เขานึกถึงใครบางคน มันช่างละม้ายคล้ายกันอย่างไม่ผิดเพี้ยน แต่ชายหนุ่มรีบปัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไป โดยปกติแล้วธนวรรธน์จะไม่ยอมให้เวลาของเขาเสียไปโดยเปล่าประโยชน์ แต่ในวันนี้กลับแตกต่างซึ่งเขาก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น แม้จะรีบร้อนแค่ไหนแต่เขาก็รักษาสัญญา นั่งดูการรำฉุยฉายของแม่หนูน้อยจนจบ เมื่อการแสดงจบลงญาณิศาก็รีบลงจากเวทีและวิ่งตรงไปหาธนวรรธน์ทันที แต่ไม่ทันเพราะอีกฝ่ายรีบร้อนจากไปหลังจากรับโทรศัพท์จากลูกน้องคนสนิท ในเวลานั้นเองณชญาดาก็เดินทางมาถึงโรงเรียนของบุตรสาว แต่มาไม่ทันดูการแสดงของญาณิศา ทั้งที่รับปากไว้เป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะมาดูก
Última atualização : 2026-09-18
FAZER LOGIN
