Alle Kapitel von เงาใจในเพลิงพรหม: Kapitel 41 – Kapitel 50

ในค่ำวันหนึ่งขณะที่เด็ก ๆ กำลังนั่งดูการ์ตูน ณชญาดาถือโอกาสนี้คุยกับสองหนุ่มเจ้าของไร่ว่าเธออยากเรียนรู้วิธีการชงชา และอยากชิมชาชนิดต่าง ๆ เพื่อนำมาเป็นข้อมูลในงานเขียน ธนกฤตรับอาสาทำหน้าที่แนะนำวิธีการชงชาชนิดต่าง ๆ ให้หญิงสาวด้วยตัวเอง “ไว้ผมจะพาคุณไปเรียนรู้ข้อมูลที่คุณอยากได้ที่พีทแอนด์พอลค่าเฟ่ของเรา รับรองว่าคุณกับเด็ก ๆ จะต้องชอบ ที่นั่นถือเป็นแลนด์มาร์คแห่งหนึ่งของไร่เราเลยนะครับ” “ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าไร่แห่งนี้มีคาเฟ่ซ่อนอยู่ มันสวยมากเลยเหรอคะคุณพอล” “แล้วคุณจะได้เห็นกับตาว่ามันสวยมากแค่ไหน ที่นั่นถือเป็นจุดชมวิวไร่ชาของเราแบบพาโนรามา คุณจะเห็นบริเวณรอบ ๆ ไร่ชาที่โค้งไปตามไหล่เขาที่ลดหลั่นเป็นขั้นบันได ใครที่มีโอกาสได้แวะมาก็จะถ่ายรูปกันที่จุดนี้เกือบทุกคน นอกจากชาแล้วเราก็ยังมีเครื่องดื่ม เบเกอรี่ รวมถึงจุดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของทางไร่เราวางจำหน่ายด้วย เราเปิดคาเฟ่นี้มาได้เกือบสี่ปีแล้ว เรียกได้ว่าพีทแอนด์พอลคาเฟ่ได้รับเสียงตอบรับที่ดีเกินกว่าที่เราคาดไว้เสียอีก” นั่นหมายความว่าคาเฟ่แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาหลังจากที่เธอจ

ระหว่างที่นั่งรอเขา เธอเปิดรูปถ่ายในกล้องให้เด็กน้อยทั้งสองดู พร้อมกับช่วยกันเลือกว่าจะให้เธอเอารูปไหนไปอัพลงบล็อกของญาณินกันอย่างเพลิดเพลิน ธุระของธนวรรธน์ใช้เวลาไม่นาน หลังจากที่เขาทำธุระเสร็จก็ตามมาสมทบกับทุกคนในห้องรับรอง “ไปกันได้ละผมเสร็จธุระแล้ว” “เราจะไปไหนกันเหรอครับน้าดา” “น้าจะไปซื้อของมาทำอาหารที่ซันกับน้องอยากกินไงครับ” “แม่คะหนูง่วงนอน” ธนวรรธน์ได้ยินเช่นนั้นก็ก้มลงอุ้มแม่หนูน้อยไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะหันไปบอกกับณชญาดาว่าเขาจะพาเด็ก ๆ ไปรอเธอที่ร้านกาแฟฝั่งตรงข้าม เธอจะได้ไปเดินเลือกซื้อของได้อย่างสะดวก แต่หญิงสาวไม่อยากปล่อยให้เด็ก ๆ อยู่กับเขาเพียงลำพัง โดยเฉพาะญาณินที่นอนหลับซบบ่าเขาอยู่ตอนนี้ “ฉันจะพาเด็ก ๆ ไปด้วย” “เพื่ออะไร คุณไปซื้อของที่อยากได้เถอะ ส่วนผมจะดูลูกเอง” จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม แต่การที่ธนวรรธน์เรียกญาณิศาว่าลูกเต็มปากเต็มคำโดยไม่เคอะเขิน มันทำให้เธอกลัว “ไม่” เธอตอบพร้อมกับตรงเข้าไปคว้าลูกมาจากตัวเขา ธนวรรธน์ไม่ยอม เขาเบี่ยงตัวหลบ

จันทราเดินเข้ามาดูวิธีการทำอาหารของณชญาดา สำหรับเมนูโปรดของเด็กน้อยทั้งสองด้วยความสนใจ หญิงสาวจัดเตรียมทุกอย่างด้วยความชำนาญ ทันใดนั้นจันทราหันไปเห็นน้อยเดินเข้ามาในห้องครัว “น้อยลงมาทำอะไรที่นี่ แล้วใครอยู่เป็นเพื่อนน้องซันกับญาณิน” “คุณพอลอาสาจะอยู่เป็นเพื่อนน้อง ๆ เองค่ะคุณจันทร์ และบอกให้น้อยมาช่วยงานในครัว คุณญาดามีอะไรให้น้อยทำก็บอกมาได้เลยนะคะ” “น้องตื่นหรือยังจ๊ะน้อย” “ยังไม่ตื่นเลยค่ะคุณญาดา วันนี้นอนนานเป็นพิเศษ” “เที่ยวซนกันมาทั้งวันจนเพลียก็เลยนอนนานกว่าปกติ" “มีอะไรให้น้อยช่วยทำบ้างคะ” “ช่วยหั่นผักให้ฉันก็แล้วกัน” น้อยรับมาทำด้วยความเต็มใจก่อนจะเอ่ยถาม “น้อง ๆ สนุกกันมากไหมคะวันนี้” “สนุกมากซนจนหมดฤทธิ์หลับตามกันไปอย่างที่น้อยเห็น” “คุณญาดาได้ถ่ายรูปมาบ้างหรือเปล่าคะ” “ถ่ายมาเยอะเลยล่ะ ทั้งรูป ทั้งคลิป อยากดูไหม” “อยากดูค่ะ” “ดูในมือถือนี่ไปก่อนละกัน มีแค่ไม่กี่ภาพถ้าอยากดูมากกว่านี้คงต้องขึ้นไปดูที่แล็ปท็อ

ขณะที่ฟังวันวรุณขบกรามแน่น เพื่อระงับอารมณ์ปั่นป่วนที่กำลังพลุ่งพล่านไปด้วยความหึง หญิงสาวโกรธมากกับเรื่องที่ได้ยินมา เขากล้าดียังไงถึงได้พาผู้หญิงอื่นไปเที่ยวโดยที่ไม่บอกเธอ ต้องรู้ให้ได้ว่าผู้หญิงที่ธนวรรธน์ควงไปเที่ยวด้วยนั้นเป็นใคร ความรู้สึกของวันวรุณเมื่อรับรู้เรื่องนี้ไม่ต่างจากการที่ถูกลากตัวไปตบที่สี่แยก เขากล้าทำแบบนี้กับเธอได้ยังไง ยิ่งเห็นสายตาสะใจของคู่สนทนาก็ยิ่งขุ่นเคือง ความแค้นมันแน่นอยู่ในอก “สรุปว่าคุณวันก็ยังไม่ทราบว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร” “ฉันหาคำตอบเรื่องนี้ได้ไม่ยากหรอก ขอบใจนะที่อุตส่าห์คาบข่าวมาบอก” หญิงสาวกัดฟันตอบ บ่งบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอกำลังโกรธมาก และไม่ควรไปซักถามอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก ถ้ายังไม่อยากถูกแหกอก วันวรุณตัดสินใจที่จะเดินทางไปที่ไร่ธนวรรธน์ในวันรุ่งขึ้น เพื่อสอบถามเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ ต้องรู้ให้ได้ว่าเขาพาผู้หญิงที่ไหนไปเที่ยว และถ้ารู้ว่าเป็นใครก็คงต้องประกาศความเป็นเจ้าของในตัวธนวรรธน์ เพื่อปรามไม่ให้แม่นั่นคิดการใหญ่แย่งเขาไปจากเธอ ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิแย่งผู้

“ป้าคิดว่าคุณญาดาจะเป็นอย่างที่วันพูดหรือเปล่าครับ” จันทราส่ายหน้าก่อนที่จะตอบ “ป้าไม่เชื่อหรอกค่ะ คุณญาดาในตอนนั้นเธอเป็นคนใสซื่อ แม้ว่าป้าจะรู้จักเธอในเวลาไม่นาน แต่ป้าเชื่อว่าเธอไม่ใช่คนที่เห็นแก่เงิน ส่วนเหตุผลที่ทำให้เธอจากไปป้าไม่รู้จริง ๆ ค่ะ และการที่เธอกลับมาปรากฏตัวที่นี่อีกครั้ง หลังจากหายหน้าไปหลายปี เพื่ออะไรป้าก็ยังไม่ได้คำตอบ” “สรุปว่าคุณญาดาคือผู้หญิงที่เคยมีความสัมพันธ์กับพี่พีทเมื่อหลายปีก่อน ถึงว่าดวงตาของผู้หญิงในภาพกับดวงตาของคุณญาดาเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน ที่แท้ก็เป็นคน ๆ เดียวกันนี่เอง” “ใช่แล้วค่ะ ว่าแต่คุณพอลสงสัยอะไรเหรอคะ” “มีเรื่องบางอย่างที่มันยังค้างคาใจผม รอให้ผมสืบจนได้คำตอบที่แน่ชัดก่อนนะครับ แล้วผมจะเป็นคนบอกทุกคนเอง” ธนกฤตเอ่ยโดยไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนแอบฟังอยู่ แม้ว่าช้อยจะได้ยินแค่ในตอนท้าย ก็พอจะรู้ว่าธนกฤตกำลังสงสัยอะไรบางอย่างในตัวณชญาดา ถึงขั้นจะสืบให้รู้ความจริง ต้องมีเรื่องอะไรบางอย่างซ่อนเร้นอยู่แน่ คงต้องรีบนำเรื่องนี้ไปเล่าให้เจ้านายฟัง เผื่อจะได้ค่าตอบแทนที่เ