MasukShare
บทที่ 18
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:34:49ธนวรรธน์มองเห็นเหตุการณ์เหล่านั้นโดยตลอด เขาแทบทนไม่ได้ที่เห็นภาพความห่วงใยของชายหญิงคู่นี้ เวลาเห็นผู้หญิงคนนี้สนิทสนมกับใครทีไร มันทำให้หัวใจที่เคยสงบนิ่งมาโดยตลอดของเขาหวั่นไหว และหงุดหงิดอารมณ์เสียทุกครั้งไป
“กะอีแค่เดินทางไปเชียงใหม่จะห่วงใยอะไรกันนักหนา ทำอย่างกับว่าจะจากกันไปไกล”
ณชญาดาผละออกจากอ้อมกอดของชลธี เธอมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่าราวกับว่าเขาไม่มีตัวตน หรือเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านไป
“ถ้าคุณกล้าแตะต้องหรือล่วงเกินเธอเหมือนเมื่อคราวก่อนอีกล่ะก็ผมไม่ปล่อยคุณไว้แน่”
“นี่คุณขู่ผม!”
“รับรองได้เลยว่ามันไม่ใช่แค่คำขู่ ถ้าผมรู้ว่าคุณทำอะไรผู้หญิงคนนี้แม้แต่ปลายเล็บ ผมจะเอาตำรวจไปลากคอคุณเข้าตาราง”
ธนวรรธน์ยิ้มที่มุมปากพร้อมกับจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาท้าทาย ก่อนจะหันไปพูดกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“ร่ำลากันเสร็จเรียบร้อยแล้วใช่ไหมจะได้ไปกันได้ซะที”
“ชลกลับบ้านไปเถอะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะดาดูแลตัวเองได้ ถึงเชียงใหม่แล้วดาจะโทรหา”
ณชญาดาพูดจบก็เดินตามธนวรรธน์ไปขึ้นเครื่อง ชลธียืนรอจนหญิงสาวที่เขารักเดินลับสายตาไป
ธนวรรธน์รู้สึกขวางหูขวางตา ที่เห็นภาพความสนิทสนมของณชญาดากับผู้ชายของเธอ เขาจึงพาลใส่เธอโดยไม่มีเหตุผล
“ไหนคุณเคยบอกว่าจะไม่มีวันร่วมงานกับผม และจะไม่พบหน้าผมอีกเด็ดขาด แล้วนี่อะไร” ธนวรรธน์เอ่ยพร้อมกับยิ้มเยาะที่มุมปากเมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพัง
“ที่ฉันต้องทนฝืนใจรับงานนี้ก็เพราะคุณใช้วิธีสกปรกบีบบังคับพี่จี๊ด”
“เขาเรียกผลประโยชน์ต่างตอบแทนต่างหาก เหมือนที่ผมใช้เงินแลกกับตัวคุณ”
“เก็บหมาในปากของคุณเดี๋ยวนี้” ณชญาดากัดฟันพูด
เธอพยายามแล้วที่จะไม่โต้เถียง แต่สายตาและคำพูดที่ดูจะเหยียดหยามเธอมันทำให้ทนไม่ไหวจริง ๆ
ธนวรรธน์กระชากแขนเธออย่างแรง “นี่คุณกล้าด่าผม”
“แค่นี้ยังนับว่าน้อยไปด้วยซ้ำ”
“จำใส่กะโหลกของคุณเอาไว้ว่าผมเป็นนายจ้างของคุณ”
“คุณเองก็ต้องจำไว้ด้วยเหมือนกันว่าฉันเป็นเพื่อนร่วมงาน ไม่ใช่ทาสหรือลูกน้องในเรือนเบี้ยใต้บังคับบัญชาของคุณ เพราะฉะนั้นฉันไม่จำเป็นต้องทำตามที่คุณสั่ง ถ้าคุณไม่พอใจก็บอกให้พี่จี๊ดหานักเขียนใหม่มาแทนฉันได้เลย”
“ขอเตือนว่าอย่าริอาจลองดีกับผม ไม่อย่างนั้นคุณจะเดือดร้อน คนอย่างผมทำในสิ่งที่คุณเองก็คาดไม่ถึงได้เสมอ ถ้าไม่อยากให้คนรอบข้างตัวคุณหรือคนที่คุณรักเดือดร้อนล่ะก็อย่าลองดี”
เมื่อเขาใช้สิ่งนี้มาบีบบังคับเธอ ทำให้ณชญาดาต้องสงบสติอารมณ์ของตนเอง และสงบปากสงบคำไม่โต้เถียงกับเขา พูดไปก็ทะเลาะกันเปล่า ๆ เธอจึงเลือกที่จะเงียบ
เมื่อนั่งอยู่ด้วยกันบนเครื่องบิน ธนวรรธน์ก็ไม่ใส่ใจหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างตัวอีกเลย เขาหยิบเอกสารปึกใหญ่ขึ้นมาอ่าน ณชญาดาเองก็ไม่อยากที่จะเสวนาอะไรกับเขา เธอเลือกที่จะแสร้งทำเป็นหลับพร้อมกับคิดว่า
บางครั้งโชคชะตาก็มักจะชอบเล่นตลกกับชีวิตคน
ที่เคยคิดไว้ว่าชาตินี้คงจะไม่มีโอกาสได้โคจรกลับมาพบกันอีก
แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น!!
เมื่อต้องกลับมาพบกันโดยไม่คาดฝัน แถมยังต้องมาทำงานร่วมกัน มันทำให้ณชญาดาตั้งรับแทบไม่ทัน โชคดีที่เขาจำเธอไม่ได้ ส่วนเธอจดจำเขาได้เสมอไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เขาก็ยังคงติดอยู่ในหัวใจของเธอเสมอมา หัวใจเธอยังคงเต้นแรงทุกครั้งที่พบเขา การได้พบเขาอีกครั้งทำให้แผลในใจของเธอ เหมือนถูกสะกิดให้กลับกลายมาเป็นแผลสดอีกครั้ง เธอไม่เคยลืมสาเหตุที่ทำให้เธอต้องจากเขามา
‘ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าสายน้ำมิอาจไหลย้อนกลับ นาฬิกาไม่เคยหมุนทวนเข็ม และคงไม่ต่างอะไรกับสายลมที่ยากจะพัดหวน’
ณชญาดาเองก็เคยคิดเช่นนั้นเหมือนกัน
แต่การที่เธอได้กลับมาพบเขาอีกครั้ง ทำให้เธอรู้ว่าทุกสิ่งย่อมมีข้อยกเว้นในตัวมันเอง ก่อนหน้านี้เธอเคยคิดเสมอว่าเรื่องราวระหว่างเขาและเธอ เป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบกันได้ แต่จู่ ๆ เธอก็ได้พบเขาโดยไม่คาดฝัน
การกลับมาพบกันอีกครั้งทำให้ณชญาดารู้ซึ้งถึงหัวใจของตัวเอง ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม แต่ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาไม่เคยเปลี่ยน การได้พบกันโดยไม่คาดฝันเปรียบได้ดั่งสายลมพัดหวน ที่พัดพาความรักครั้งเก่าให้ย้อนคืนกลับมาอีกครั้ง
หรือนี่คือโชคชะตาที่คนบนฟ้าลิขิตให้เธอต้องพบเจอ เธอได้แต่เตือนตัวเองว่าเขาเป็นบุคคลต้องห้าม เรื่องราวความรักระหว่างเขาและเธอไม่มีวันที่จะมาบรรจบกันได้
ไม่มีวัน!!
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย129.1K Dibacaสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.0K Dibacaแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์161.8K Dibacaพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่601.0K Dibacaสามีแบบนี้ ไม่ขอมีดีกว่า
ใต้เหิร10 Dibacaสาวใช้บ้านไร่ของคิริน
Duangkwan8 Dibacaช็อปรัก..นักช็อปส่วนตัว
นิมิตจันทร์102 Dibacaลมพาลหวงรัก NC35+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง73 Dibaca
