INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 3/1 ลูกค้าวีไอพี
Fecha de publicación:
2026-09-19 18:25:23ตอนนี้ป้านุชกลับไปแล้ว โรสลินหยิบกระเป๋าผ้าป่านของตัวเองออกมาจากล็อกเกอร์สะพายขึ้นบ่า ชมาก็วิ่งปรู๊ดหอบแฮ่กๆ เข้ามาให้ห้องพักพนักงาน
“น้องโรส ช่วยพี่ก่อนได้ไหม ตอนนี้พี่เจี๊ยบกับพี่อุ้มยังไม่เข้ามาเลย พอดีมีลูกค้า VIP เข้ามาด่วนน่ะ เช็กความสะอาดห้องให้พี่ก่อนได้ไหม คงไม่สกปรกอะไรมากจ้ะ” พี่เจี๊ยบกับพี่อุ้มคือพนักงานทำความสะอาดกะต่อไปที่ตอนนี้ยังไม่เข้างานมานั่นเอง “ลูกค้าจะเข้าตอนนี้เลยใช่ไหมคะพี่” โรสลินโพล่งถาม ชมายกข้อมือขึ้นดูที่จอสมาร์ตวอทซ์ “น่าจะไม่เกินอีก 20 นาทีมาถึงจ้ะ ขอโทษทีน้าน้องโรสเลิกงานแล้วแท้ๆ เลย” ชมากะพริบตาปริบออดอ้อนเสียงสองพร้อมกับเดินมาบีบๆ นวดๆ แขนเติมพลังให้ เพราะรู้สึกผิดที่ต้องรบกวนเธอหลังเลิกงาน หากไม่ใช่ลูกค้าวีไอพีที่เรื่องมาก หล่อนก็คงจะปล่อยไปเลย เพราะจริงๆ ก็ไม่ต้องตรวจสอบห้องมากเพราะห้องนั้นก็ไม่ได้เปิดให้ใครใช้บ่อยๆ และก็ทำความสะอาดทุกอาทิตย์อยู่แล้ว “ได้ค่ะๆ เดี๋ยวโรสรีบจัดการให้เลยค่ะพี่” “อะนี่คีย์การ์ดจ้ะ” ชมาส่งคีย์การ์ดมาให้เธอ “เดี๋ยวพรุ่งนี้ พี่ซื้อขนมมาเซ่นน้า อิอิ” ชมาเอ่ยหยอกเย้าก่อนจะออกจากห้องไป โรสลินรวบผมขึ้นมามัดหางม้า จากนั้นก็ไปที่ห้องเก็บของเพื่อเข็นรถเข็นทำความสะอาดเข้าลิฟต์ไป ดูหมายเลขห้องแขก VIP น่าจะเงินหนาพอสมควรเพราะนี่เป็นชั้นบนสุดของโรงแรมชั้นที่26 แถมห้องต่อคืนก็ราคาหลักหมื่น โรสลินเคยขึ้นไปทำความสะอาดชั้นนี้ ซึ่งมีอยู่แค่เพียงไม่กี่ห้อง “อ่า เจอแล้ว 269 แต่ห้องนี้ไม่เคยเข้ามาเลยแฮะ” เธอมองวิวนอกหน้าต่างตึกรามบ้านช่องมีแสงไฟระยิบระยับเห็นวิวโค้งแม่น้ำเจ้าพระยาคดเคี้ยวสวยงาม ห้องนี้น่าจะเป็นห้องที่วิวดีที่สุด ขนาดตอนมืดยังสวยขนาดนี้ ตอนเช้าน่าจะสวยกว่านี้แน่! “ตายจริง ต้องรีบทำความสะอาด เดี๋ยวไปเข้างานสายอีก” โรสลินรีบตรวจเช็กความสะอาดเปลี่ยนผ้าปูที่นอน ปอกหมอน เช็กดูฝุ่นที่พื้น ทุกซอกทุกมุม เช็คความเรียบร้อยของห้องน้ำ ห้องนอนไม่ได้สกปรกอะไรมาก โชคดีไป... ทุกครั้งเวลาที่บรรดาแขกเช็กเอาท์ เหล่าพนักงานทำความสะอาดโรงแรมต้องภาวนาทุกครั้งไป ว่าอย่าให้เจอแจ็คพ็อตเชียว มักจะมีเรื่องเล่าขำขันเป็นสีสันเสมอๆ ในกลุ่มพนักงานว่ามีใครเจอดีอะไรบ้างหลังจากแขกเช็กเอาท์ออกไปจนเป็นเรื่องปกติ เมื่อแล้วเสร็จโรสลินก็เข็นรถเข็นทำความสะอาดกลับลงไปชั้นล่าง เห็นพนักงานต้อนรับกำลังโค้งคำนับใครคนหนึ่ง น่าจะเป็นแขก VIP ที่บอก เธอเดินก้มหน้าก้มตาแล้วรีบไปที่ห้องเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด จากนั้นก็หยิบกระเป๋าผ้าย่ามออกมาอีกครั้งเพื่อเตรียมไปทำงานที่บาร์ต่อ เมื่อเดินออกมาก็เห็นพนักงานต้อนรับทำหน้าเคร่งเครียดกัน หลังจากที่ส่งแขกวีไอพีขึ้นห้องไปแล้ว เลยเกิดความสงสัยขึ้นมาเธอจึงถามชมา “มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าคะพี่เหมียว” ชมาที่ยืนทำหน้ายุ่งๆ หันขวับมาทางเธอ และได้เล่าถึงสาเหตุให้ฟังว่าหล่อนพบเจออะไรมาถึงต้องหน้างอง้ำแบบนี้ด้วยน้ำเสียงเหวี่ยงๆ “ก็โดนคุณโรมเฉ่งนะสิ” “คุณโรม?” “อ้อ พี่ยังไม่ได้เล่าให้เราฟังใช่ไหม คุณโรมเป็นลูกชายคนเล็กของเจ้าของโรงแรม เพิ่งกลับมาจากไปเรียนต่อป.เอกบริหารที่เมืองนอกมาน่ะ” โรสลินพยักหน้ารับทราบ เธอเคยเห็นแค่คุณรสิตาที่เป็นลูกสาวคนโต ส่วนคุณโรมอะไรนั่น เมื่อครู่ที่เห็นจากทางด้านหลังก็รูปร่างสูงใหญ่ใช่ย่อย “แล้วคุณเขาดุเรื่องอะไรคะ?” “คนรถของโรงแรมไปรับที่สนามบินช้า คุณโรมเขาขี้หงุดหงิดน่ะ แต่จริงๆ แล้วก็ใจดี ความจริงคุณเขาไม่ได้พักที่นี่หรอก เห็นว่าเพิ่งได้รับการติดต่อจากทีมช่างว่าเพนต์เฮาส์ยังรีโนเวทไม่เรียบร้อย ดูเหมือนว่าจะเลทออกไปหลายวัน คุณเขาก็เลยเปลี่ยนแผนมาพักที่นี่แบบฉุกละหุกแทนน่ะ” ชมาสาธยาย โรสลินพยักหน้ารับทราบข้อมูล จากนั้นก็ขอตัวไปทำงานต่อเพราะถ้าไปเข้างานสายเธอเองก็จะโดนเจ๊สาเฉ่งเอาเหมือนกัน สถานเริงรมย์ยอดฮิตยามค่ำคืนในย่านนี้คงไม่มีที่ไหนเด็ดดวงเท่ากับร้าน Bar Bazaar ของเจ๊สาอีกแล้ว บรรดาหนุ่มสาวที่รักสีสันยามค่ำคืนต่างพากันโยกย้ายส่ายสะโพกวาดลวดลายตามจังหวะเพลงอีดีเอ็มสุดมัน อีกทั้งยังมีแสงไฟหลากสีสันกะพริบพรึบพรับช่วยเพิ่มให้บรรยากาศชวนตื่นเต้น
Último capítulo
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 43 (The End) ครอบครัวสุขสันต์
“คุณคะ มีอะไรหรือเปล่าคะ? ทำไมทำหน้าแบบนั้น” เมื่อเห็นสีหน้าตื่นตะลึงของสามีที่กำลังแอบอ่านบันทึกของมารดาอยู่ก็เอ่ยถามขึ้น“ฉันว่าแม่ของเราสองคนรู้จักกันนะ” โรมโพล่งขึ้น โรสลินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงง“คะ คุณว่าอะไรนะคะ?”ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบอะไร อยู่ๆ รูปใบหนึ่งที่ถูกเก็บไว้ในสมุดบันทึกก็หล่นลงพื้นไป โรสลินรีบหยิบมันขึ้นมาดู“นี่มัน!” โรสลินร้องอุทานยกมือข้างหนึ่งปิดปากตาเปิดกว้าง โรมรีบชโงกหน้าไปดูรูปที่อยู่ในมือเธอ“นี่แม่ฉัน...ส่วนนี่” ผู้หญิงในชุดคลุมท้องที่ยืนอยู่ข้างกันก็คือดาหลา มารดาของโรสลินนั่นเอง“เป็นไปได้ไงกันคะ?” เธอหันมามองหน้าเขาเหลอหลา“นั่นนะสิ” โรมพึมพำ “อ้อ แล้วถุงเท้าอันนี้ จากที่อ่านบันทึกของแม่ แม่ถักเอาไว้ให้เธอนะ แต่น่าจะไม่มีโอกาสได้ให้” เขาเปรยออกมาน้ำเสียงเศร้า โรสลินเบนสายตามองถุงเท้าที่วางอยู่“คุณคะ ถ้าอย่างนั้นขอถุงเท้าจากแม่คุณให้มะลิแทนได้ไหมคะ?” โรสลินโพล่งคำ“จริงสิ! ถ้าเอาให้หลานใส่ แม่ต้องดีใจมากๆ แน่ ถุงเท้าน่าจะเหมาะกับลูกสาวเราด้วย” โรมแย้มยิ้มรีบหยิบถุงเท้าที่ห่ออยู่ในถุงพลาสติกที่ถูกเก็บอย่างดีออกมาสวมให้ลูกสาวตัวน้อย“ว้าว! ลู
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 42/2 หีบแห่งความลับ
เกิดประกายวูบหนึ่งพาดผ่านดวงตาคู่คมของโรม เหตุการณ์นี้เหมือนเดจาวู“Sweet Factory”“เออ ใช่ๆ ชื่อนี้แหละคุณ ว่าแต่คุณรู้จักด้วยเหรอคะ?”แน่นอนล่ะ ร้านนี้มันเป็นร้านโปรดของเขาเลย!“แม่ผมก็เสียวันนี้เหมือนกัน และมันก็ตรงกับวันเกิดของผมเหมือนกัน!” โรมและโรสลินหันมามองหน้ากัน มันเป็นความรู้สึกที่เหลือจะเชื่อ!“นี่อย่าบอกนะว่าเป็นเหตุการณ์เดียวกัน เอ... ใช่ๆ ต้องใช่แน่ วันนั้นฉันจำได้รางๆ ว่ามีผู้หญิงอีกคนที่ถูกนำส่งโรงพยาบาลพร้อมกับเราด้วย!”ดาวเรืองเองก็ตกตะลึงกับเรื่องนี้ ทั้งคู่มีความเชื่อมโยงเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมเดียวกันแบบคาดไม่ถึง นี่มันเป็นความบังเอิญจริงๆ เหมือนว่ามีใครกำหนดมันเอาไว้แล้ว...ณ บ้านไม้ที่ทาทาบด้วยสีขาวทั้งหลังในแถบชานเมือง โรมพาครอบครัวกลับไปไหว้แม่ของเขาที่นั่น และก็จะไปวัดดารารามเพื่อไปไหว้แม่ของโรสลินด้วย โรสลินจุดธูปบอกกล่าวและพามะลิมาไหว้คุณย่าด้วย“ธุจ้า คุณย่าสิคะ ทำยังไงเอ่ย” เด็กน้อยก็ยกมือป้อมๆ ประกบกันแล้วก้มศีรษะลงอย่างรู้ความ“จ้า จ้า” เสียงใสเจื้อยแจ้วช่างจำนรรจา“เก่งมากเลยลูกสาวแม่” โรสลินเอ่ยชมลูกสาวตัวน้อยก่อนจะกดปลายจมูกลงบนศีรษะเล็ก“เ
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 42/1 หีบแห่งความลับ
ณ โรงพยาบาล“แม่เป็นเป็นยังไงบ้าง” โรสลินโพล่งถามทันทีที่เปิดประตูห้องเข้าไป เธอช่วยพยุงดาวเรืองขึ้นมานั่งเอาหมอนอิงหลังให้“ดีขึ้นมาก ขอบใจแกกับคุณโรมด้วยนะ แกยังจะนับถือฉันเป็นแม่อยู่อีกหรือทั้งที่ฉันใจร้ายและทำไม่ดีกับแกมาตั้งเยอะ ฮึก ฮือ” หล่อนยกมือขึ้นปิดหน้าพลันร่ำไห้ รู้สึกเสียใจในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป โรสลินเข้าไปสวมกอดดาวเรือง“ไม่เป็นไรนะแม่ อย่าร้องเลยนะแม่ โรสไม่โกรธแม่แล้ว” โรสลินเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่อาบแก้มให้หล่อน แค่เห็นแม่สำนึกผิดได้ แบบนี้หล่อนก็ดีใจแล้ว ดีว่ามันไม่สายจนเกินแก้ไข ดาวเรืองหันไปหาโรมที่อุ้มน้องมะลิอยู่แล้วเอ่ยถาม“นั่นลูกแกใช่ไหม”“จ้ะ ชื่อมะลิ” เด็กน้อยที่พ่ออุ้มดูดจุกหลอกเสียงดังจุ๊บจั๊บแล้วหันมามองดาวเรืองตาแป๋วแหวว“น่าเอ็นดูเสียจริง” ดาวเรืองมองเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู“โรสอยากรู้เรื่องแม่ดาหลาจ้ะ แม่เล่าให้โรสฟังได้ไหม”“ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรได้บ้าง เพราะฉันเคยเซ็นสัญญาไม่เปิดเผยความจริงกับคุณรสิตาไว้ ฉันกลัวว่าถ้าบอก...”“เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเคลียร์กับพี่ตาแล้ว พี่ตาบอกผมแล้วว่าให้คุณพูดได้เลย พี่ตาไม่เอาเรื่องใดๆ ทั้งนั้น” ดาวเ
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 41/2 คลี่คลาย
“ได้ค่ะๆ หนูจะไม่มาให้คุณกับคุณฤทธิ์เห็นหน้าอีกค่ะอีกต่อไปค่ะ”นี่เป็นสาเหตุให้ดาหลาตัดสินใจเด็ดขาดที่จะหายตัวไปเงียบๆ เพื่อเลี้ยงดูลูกตามลำพัง เธอไม่ได้คิดห่วงตัวเอง เธอห่วงก็แต่ความปลอดภัยลูกในท้อง เลือดเนื้อเชื้อไขที่เกิดจากความรักของเธอและเขา...วรรณษานิ่งอึ้งไปอยู่นาน จนฤทธิ์เอ่ยประโยคหนึ่งขึ้นมา“แล้วผมมีอีกเรื่อง”“คะ?” คิ้วโก่งเลิกสูง“ริสาไม่ใช่ลูกของผม!”“คะ คุณฤทธิ์คุณพูดเรื่องอะไรคะ” วรรณษาเลิ่กลั่กงับคำไม่ตรงคำ โรสลินเองที่อยู่ตรงนั้นด้วยก็ยกมือปิดปากตาเบิกโตด้วยความตกใจกับสิ่งที่ได้ยินไม่ต่างกัน“คุณรู้อยู่แก่ใจคุณวรรณ ทำไมคุณต้องหลอกผม ทั้งที่ผมไม่เคยคิดจะแตะต้องตัวคุณเลยด้วยซ้ำ!” เขาแค่นเสียงดังตอกหน้าผู้หญิงตรงหน้าที่แบ็คเมลเขาเพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขานับตั้งแต่วรรณษาแต่งเข้ามาในอารยะตระกูลทั้งคู่ก็แยกกันนอนมาตลอด คนภายนอกส่วนใหญ่ที่มองมาเห็นว่ารักกันดีและเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกคือปลอมทั้งนั้น มันคือการสร้างภาพมายาแทบทั้งสิ้นในคืนนั้นที่ทั้งคู่ได้เสียกันมันเป็นเพราะวรรณษาวางยานอนหลับฤทธิ์แล้วมีการจัดฉากว่าทั้งคู่ได้เสียกันขึ้นมา ดังนั้นจึงเป็นเหตุให้เ
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 41/1 คลี่คลาย
“ริสา ไม่ใช่ลูกอา”“หา! อา...หมายความว่ายังไงครับ”“อาสงสัยในตัวลูกสาวคนนี้มานานแล้ว อาก็เลยส่งไปตรวจด้วย”ฤทธิ์ยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลให้โรสลิน เธอหยิบมันขึ้นมาอ่านรายละเอียด ดวงตาเบิกกว้างเพราะผลตรวจดีเอ็นเอ ระบุว่าเธอและเขามีความเกี่ยวข้องเป็นพ่อลูกกัน99.99%“นี่มันอะไรกันคะ?” คิ้วสวยเลิกสูงเป็นเชิงคำถาม“ขอโทษที่พ่อทำโดยพลการ เรื่องตัวอย่างดีเอ็นเอ พ่อไม่ได้ขออนุญาตหนูก่อน แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้นหนูก็ไม่ยอมไปตรวจ” ฤทธิ์เอ่ยขึ้น สรรพนามเรียกขานที่ใช้กับเธอก็ย่อมเปลี่ยนแปลงไปด้วยเมื่อเขารู้ความจริงว่าเธอคือลูกของเขา“แล้วได้ตัวอย่างดีเอ็นเอไปได้ยังไงคะ” โรสลินรู้สึกฉุนเฉียว“เรื่องนี้โรมช่วยอา”“คุณโรม?” คิ้วเรียงสวยเริ่มขมวดมุ่น ที่แท้ก็เป็นฝีมือของโรมนั่นเอง“อืม เขาเอารากผมของหนูมาให้พ่อเอาไปตรวจน่ะ อย่าไปโกรธโรมเลยนะ โรมคงอยากช่วยพ่อ” ฤทธิ์อ้อมแอ้มเอ่ยเสียงแผ่ว‘คุณโรมนะคุณโรม’โรสลินฮึ่มๆ อยู่ในใจ“หนูคือลูกของพ่อกับแม่ดาหลา ต่อไปหากมีเรื่องอะไรที่เดือดร้อนและอยากให้พ่อช่วยเหลือบอกพ่อได้เสมอนะ ให้พ่อได้ใช้เวลาที่เหลือทำหน้าที่ของพ่อ” เขามั่นใจว่าโรสลินเป็นลูกของเขากับดาหลา
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 40 ความจริงถูกเปิดเผย
ไม่ว่าจะเป็นเจ้านาย คนรับใช้ภายในบ้านก็ต่างเอ็นดูเจ้าก้อนแป้ง ซึ่งอานิสงส์นี้มันเผื่อแผ่มาถึงคนเป็นแม่อย่างโรสลินด้วย“นี่ กดปุ่มตรงนี้นะจ๊ะมะลิ” รสิตาชี้ไปที่ปุ่มเพลง เป็นกล่องกิจกรรมที่มีเสียงเพลงที่หล่อนเพิ่งซื้อมาฝากหลาน พอกดแล้วก็มีเสียงเพลงดังขึ้น เด็กน้อยที่นั่งตักคนเป็นย่าอยู่ก็โยกตัวโยกหัวตามจังหวะเพลงเต้นไปด้วย ทั้งป้าทั้งย่าก็ร้องเชียร์กันยกใหญ่“น่ารักจังหลานย่า” ราตรีกดปลายจมูกลงบนศีรษะเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู โรมและโรสลินที่ยืนดูอยู่ไม่ไกลต่างยิ้มแป้นแล้นหน้าบานเป็นจานเชิงไม่ต่างกัน“สงสัยมะลิจะตกคนทั้งบ้านได้อยู่หมัด” โรสลินเปรยขึ้น“ช่วยไม่ได้นี่นาก็ลูกเราน่ารัก” เขาเย้าภรรยากลับ“เดี๋ยวอีกสักพักค่อยไปโรงพยาบาลกันนะ”“ค่ะ” เมื่อได้ยินโรสลินก็ทำหน้าเศร้าๆ ขึ้นมาฉับพลัน“ไม่เป็นไรหรอกน่า หมอบอกว่าเธอปลอดภัยดีแล้ว” เขายื่นมือมากุมมือโรสลินแล้วตบลงที่หลังมือแผ่วเบาให้กำลังใจขณะที่ทั้งสามคนเดินออกจากบ้านไปแล้ว รสิตาก็ลอบมองพวกเขาเดินจากไปเงียบๆ จริงๆ แล้วหล่อนมีเรื่องที่อยู่ในใจอยากจะปรับความเข้าใจกับโรสลินหลายเรื่อง ทั้งอยากจะขอโทษในเรื่องที่ผ่านมาอย่างเป็นทางการ แล
También te puede gustar
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.1K vistasพี่เขยเสน่ห์ร้าย
กาสะลอง96.3K vistasหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา366.3K vistasยั่ว
มังกรเล่นน้ำ206.8K vistasโอกาสครั้งที่สองของมหาเศรษฐี
Authoress Cindy39 vistasใต้บัญชาอคิราห์
มุนดัล52 vistasยามความรักมอดไหม้เหลือเพียงเถ้าธุลี
เพลิงพนา1.5K vistasท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK442 vistas
