บทนำ

รักแรกในวัยเด็กที่หลายคนมักจะคิดว่ามันคือความรักที่สวยงาม

แต่รักแรกสำหรับฉันมันคือ ความรักที่แสนเจ็บปวด

จนทำให้มันกลายเป็นบาดแผลลึกที่ฉันไม่มีวันลืมเขาได้เลย..

@ร้านคาเฟ่เอ็มเอ็ม

          “แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์…...แฮปปี้เบิร์ดเดย์…แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู…”

          สิ้นเสียงร้องเพลงวันเกิดจบเด็กสาวตัวเล็ก ใบหน้าจิ้มลิ้มในชุดนักเรียนมอปลายก็รีบหลับตาอธิษฐานก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาแล้วก้มลงเป่าเทียนในทันที

          ฟู่ว…

          “ขอให้วันเกิดปีนี้เป็นปีที่ดีที่สุดของหนูและหลังจากนี้หนูจะตั้งใจเรียนและจะสอบเข้ามหาลัยเดียวกันกับพี่รามให้ได้และพรข้อสุดท้ายขอให้หนูกับพี่รามรักกันตลอดไป” ขนมผิง เอ่ยขึ้นแล้วหันไปส่งยิ้มหวานให้กับแฟนสุดหล่อของเธออย่างพี่พระรามที่นั่งอยู่ข้างๆกันด้วยความดีใจ เพราะวันนี้พี่เขามีเวลาว่างมาฉลองงานวันเกิดให้กับเธอก่อนที่จะได้ยินเสียงของพี่เขาเอ่ยดังออกมาเบาๆ

          “ขนมผิง”

          “คะ”

          “เราเลิกกันเถอะ”

          “เมื่อกี้พี่รามพูดว่าอะไรนะคะ” เด็กสาวถึงกับชะงักไปเล็กน้อยพลางหันไปมองหน้าพี่พระรามด้วยความแปลกใจ

          “พี่บอกว่าเราสองคนเลิกกันเถอะ” พระรามเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงและแววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา

          “พี่พระรามอย่าแกล้งหนูสิคะ วันนี้เป็นวันเกิดของหนูนะ ไหนมีกล้องแอบถ่ายหนูอยู่ใช่ไหม เอาออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะคนขี้แกล้ง”      ขนมผิงยังคงพูดออกมาด้วยรอยยิ้มกว้างพลางหันมองไปยังรอบๆร้านคาเฟ่เพื่อหากล้องหรือกลุ่มเพื่อนของพี่เขาที่อาจจะแอบอยู่เพื่อแกล้งเธอก่อนที่พี่พระรามจะหันมาสบตาแล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

          “หน้าพี่ดูล้อเล่นอย่างนั้นเลยเหรอ ขนมผิง”

          “พี่รามอยากเลิกกับหนูจริงๆเหรอคะ” หญิงสาว เอ่ยถามออกมาเสียงสั่นสายตาจ้องมองพี่พระรามที่ตอนนี้ใบหน้าและแววตาของพี่เขาเต็มไปด้วยความจริงจังจนหัวใจของเธอกระตุกวูบขึ้นมาแทบจะทันที

          แต่ทว่าในจังหวะนั้นก็เห็นผู้หญิงหน้าตาสวยมากคนหนึ่งสวมใส่ชุดนักศึกษารัดรูป กำลังเดินเข้ามายังโต๊ะที่คนทั้งสองกำลังนั่งกันอยู่แล้วพูดถามพระรามออกมาเบาๆด้วยท่าทางออดอ้อน

          “รามคุยกันเสร็จหรือยังคะ ริต้านั่งรอที่รถนานแล้วนะคะ”

          “เพื่อนที่มหาลัยของพี่พระรามเหรอคะ” ขนมผิง พูดถามออกมาเบาๆด้วยความอยากรู้เพราะตั้งแต่ที่พี่รามคบกับเธอ เขาก็ไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนใกล้ชิดเขาแบบนี้มาก่อน แต่ยังไม่ทันที่พี่พระรามจะเอ่ยตอบกลับเสียงของผู้หญิงคนนั้นก็เอ่ยแทรกดังขึ้นมา

          “พี่ชื่อริต้าเป็นแฟนของพระรามน่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

          “แฟนพี่พระรามอย่างนั้นเหรอ”

          “ริต้า...เธอไปรอฉันที่รถและถ้าฉันไม่ได้สั่งก็อย่าเข้ามาวุ่นวายแบบนี้อีก”

          “ขอโทษค่ะงั้นริต้าไปรอรามที่รถนะคะ” ริต้าพูดตอบเสียงอ่อยพลางเหลือบสายตามองไปยังเด็กสาวตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ ก่อนที่เธอจะหันหลังแล้วก้าวเดินออกจากร้านคาเฟ่ไปอย่างรวดเร็ว    “พี่รามช่วยอธิบายเรื่องนี้ ให้หนูเข้าใจหน่อยได้ไหมคะ”

          “มันก็ชัดเจนอยู่แล้ว เธอจะมาถามพี่อีกทำไม”

          “แล้วที่ผ่านมา หนูเป็นแฟนของพี่พระรามไม่ใช่เหรอคะ”

          เด็กสาวพูดถามพร้อมกับจ้องมองพี่พระรามผู้ชายที่เป็นรักแรกของเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่น้ำตาจะเริ่มไหลทะลักออกมาเมื่อได้ยินคำพูดของพี่เขาตอบกลับขึ้นมาเบาๆ

          “ที่พี่คบเธอก็เพราะพี่ได้ยินกลุ่มเพื่อนๆพนันกันน่ะ ว่าใครจีบเธอเป็นแฟนได้ก็จะได้เงินแสนนึง พี่เห็นว่าน่าสนุกดีก็เลยขอเล่นด้วย แต่ไม่คิดว่าเธอจะยอมมาเป็นแฟนของพี่จริงๆ”

          “คือที่ผ่านมาที่พี่พระรามคอยตามจีบหนู ดูแลหนู คอยเอาใจใส่หนูและคอยทำดีกับหนูมาตลอด ก็หมายความว่าพี่พระรามตั้งใจเข้ามาหลอกหนูเพราะพนันกับเพื่อนยังนั้นเหรอคะ”

          “ก็คงจะอย่างนั้น เธอคิดเหรอว่าท่าทางเด็กกะโปโลอย่างเธอ พี่จะมาคิดจริงจังอะไรด้วย อย่ามาโลกสวยไปหน่อยเลยขนมผิง”

          “ทำไมพี่พระราม ถึงได้ใจร้ายกับหนูขนาดนี้แล้วที่ผ่านมาพี่เคยรักหนูบ้างไหมคะ”

          “พี่ไม่เคยรักและไม่เคยรู้สึกอะไรกับเธอสักนิดเดียว พี่ก็แค่เล่นสนุกกับเธอฆ่าเวลา รอวันเรียนจบมอปลายเพื่อให้ได้เงินพนันจากเพื่อนในกลุ่มก็เท่านั้นเองและที่สำคัญพี่ไม่ชอบเด็กงอแง เด็กเอาแต่ใจ เด็กพูดจาไม่รู้เรื่องแบบเธอ พี่เห็นแล้วมันโคตรน่ารำคาญฉิบหายเลย เธอรู้ตัวบ้างไหมขนมผิง” พระราม พูดบอกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรำคาญ ก่อนที่ฝ่ามือของเด็กสาวตรงหน้าจะยกขึ้นมาฟาดลงบนใบหน้าของเขาอย่างเต็มแรง

          …เพียะ!!…

          “หนูไม่คิดเลยว่า ผู้ชายคนแรกที่หนูดันไปหลงรักจะเลวได้ถึงขนาดนี้ ที่ผ่านมาพี่รามคงจะสนุกกับเพื่อนๆ มากเลยสินะคะ ที่ปั่นหัวหนูจนทำให้หนูกลายเป็นตัวตลกในกลุ่มของพวกพี่แบบนี้ หนูมันโง่เองที่หลงเชื่อคำพูดจอมปลอมของพี่ หนูมันโง่เองที่คิดว่าพี่รามรักหนูจริงๆ หนูมันโง่เองที่ไปรักคนอย่างพี่จนหมดใจแบบนี้ ในเมื่อพี่รามรำคาญหนู และไม่ได้รู้สึกอะไรกับหนูเลยสักนิดเดียว หลังจากนี้หนูก็จะไม่ไปยุ่งวุ่นวายกับพี่อีก หนูจะถือว่าทุกอย่างที่ผ่านมามันก็แค่ฝันร้ายที่ได้มาเจอคนเหี้ยๆอย่างพี่ ชาตินี้ก็อย่าได้มาพบเจอกันอีกเลย หรือเจอหน้ากันที่ไหนพี่ก็ช่วยเดินหนีแล้วอย่ามาทักหนู อย่ามายุ่งกับหนูอีก เพราะหนูเกลียดพี่พระรามที่สุด!! ไอ้ผู้ชายสารเลว!!”

          ติ๊ด…ติ๊ด…ติ๊ด

          “เฮือก!!…แฮ่ก แฮ่ก…”

          เสียงนาฬิกาปลุกที่ดังขึ้น ทำให้ขนมผิงถึงกับลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับกระเด้งตัวลุกนั่งบนเตียงนอนแทบจะทันที

          โดยที่เธอพยายามเรียกสติให้ตัวเองกลับมาเมื่อดันฝันถึงผู้ชายสารเลวที่คอยตามหลอกหลอนมาตลอดสองสามปีที่ผ่านมา

          เพราะหลังจากที่เขาบอกเลิกอย่างไร้เยื่อใยเธอก็เสียใจหนักมากและไม่อยากเห็นหรือได้ยินข่าวอะไรของผู้ชายคนนั้นอีกจึงตัดสินใจแอบหาทุนเพื่อไปเรียนแลกเปลี่ยน จนได้รับโอกาสจากผู้ใหญ่ใจดี จึงทำให้ได้ย้ายมาเรียนที่ญี่ปุ่นจนจบการศึกษามัธยมปลาย และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะต้องกลับมาศึกษาต่อในมหาลัยที่เมืองไทยตามที่ทุนกำหนดไว้

          “บ้าจริงฉันฝันร้ายเรื่องนี้อีกแล้วเหรอ” หญิงสาวพึมพำออกมาเบาๆ พลางยกมือเสยผมตัวเองอย่างลวกๆ ก่อนจะได้ยินเสียงหวานที่คุ้นหูเอ่ยตะโกนดังขึ้นมาจากหน้าประตูห้องนอน

          “ยัยขนมผิง แกตื่นหรือยัง”

          “ตื่นแล้วค่ะ พี่ของขวัญ”

          “งั้นพี่เปิดประตูเข้าไปนะ” ของขวัญ เอ่ยขึ้นพร้อมกับเปิดประตูเดินเข้ามาภายในห้องนอนของน้องสาวที่เธอตั้งใจบินมารับถึงที่ญี่ปุ่น ก่อนที่จะพูดถามออกมาเบาๆด้วยรอยยิ้มเอ็นดูอีกครั้ง

          “ได้กลับบ้านกันสักทีนะยัยเด็กดื้อของพี่ แล้วนี่เก็บของใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้วหรือยัง”

          “ผิงจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ ว่าแต่ผิงไม่ได้รบกวนพี่ขวัญใช่ไหมที่ต้องบินมารับผิงถึงที่นี่” 

          “รบกวนอะไรกันพี่เต็มใจมาจะตาย และคุณพ่อกับคุณแม่ก็อยากจะบินมารับแกด้วยเหมือนกัน แต่ติดว่ามีงานประชุมด่วนน่ะ ไหนๆอีกสองวันก็จะบินกลับ แล้วแกก็รีบลุกจากเตียงแล้วพาพี่ไปเที่ยวแบบฉ่ำมงเดี๋ยวนี้เลย”

          “ได้เลยค่ะ งั้นเดี๋ยวผิงขอไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน แล้วผิงจะพาพี่ขวัญไปเที่ยวจนเดินขาลากไปเลย”

          ขนมผิง พูดตอบรับเสียงใส ก่อนจะรีบขยับตัวก้าวลงจากเตียงแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลเพื่อจัดการตัวเองอย่างรวดเร็ว...