Alle Kapitel von ดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย | คอปเปอร์xมิเกล: Kapitel 1 – Kapitel 10

นิยายเรื่อง “ดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย”คอปเปอร์xมิเกลคำเตือนก่อนอ่านนิยายนิยายเรื่องนี้เป็นแนว รัก โรแมนติก อีโรติก และดราม่า มีเนื้อหาและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม เช่น การใช้ความรุนแรง การกระทำสิ่งใดต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่ได้รับความยินยอม การมีเพศสัมพันธ์โดยปราศจากสติ ผลกระทบจากการดื่มเครื่องดื่มมึนเมา และพฤติกรรมเสี่ยงอื่น ๆ ซึ่งไม่ควรลอกเลียนแบบทั้งหมดของเนื้อหาในนิยาย จึงเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีควรใช้วิจารณญาณ และได้รับคำแนะนำจากผู้ปกครองเนื้อหาทั้งหมดในนิยายเรื่องนี้ เป็นผลงานที่เกิดจากจินตนาการของนามปากกา พิชา - Phicha แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาดพิง ส่งเสริม หรือทำให้วิชาชีพและหน้าที่การงานใด ๆ เสื่อมเสียชื่อเสียง รวมถึงไม่ได้สนับสนุนพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมที่ปรากฏในเรื่อง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะประกาศลิขสิทธิ์สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใดคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ในรูปแบบใด ๆ ทั้งสิ้น โดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนจะดำเน

“ทุกคนคะ...” เสียงหวานของวีเจน้องเหมียวดังผ่านไมค์ขึ้นมาเบา ๆ อีกครั้งหลังเกมล่าสุดจบ ทำเอาคอปเปอร์ที่กำลังนั่งจ้องหน้าจอไม่วางตาถึงกับชะงัก“พอดีช่วงนี้เหมียวมีธุระด่วนต้องไปทำนิดหน่อยค่ะ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปน่าจะไม่ได้มาสตรีมเกมเลย... เราค่อยมาเจอกันอีกทีประมาณอาทิตย์หน้านะคะ”“เชี่ย...” คอปเปอร์สบถออกมาเบา ๆ หน้าหล่อบูดบึ้งขึ้นมาทันทีเขาถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะกดสลับหน้าจอเข้าไปใน Discord แล้วถอดหูฟังออกครึ่งหนึ่งด้วยความหัวเสีย“กูไม่เล่นละพวกมึง อารมณ์เสีย”“อ้าว ไงเป็นงั้นวะไอ้ห่านี่” เสียงเจททักขึ้นมาทางสาย“น้องเหมียวของมึงปิดสตรีมหนีไปแล้วอ่อ”“เออ! บอกมีธุระ จะหายไปเป็นอาทิตย์เลย แม่ง!” คอปเปอร์ทิ้งตัวพิงเบาะเก้าอี้เกมมิ่งอย่างหมดแรง“ใจเย็นดิว่ะ” เวย์พูดอย่างปลอบใจ“พรุ่งนี้ไปกินเหล้าคลับไอ้พอร์ชกันเหอะกูอยากเมา”“จัดไปดิค้าบ” เครปหัวเราะ“เปย์ไปตั้งเท่าไหร่แล้วล่ะวันนี้ โดนเขาทิ้งให้อยู่หน้าจอคนเดียวอีกแล้วดิ หมดไปหลายแสนแขนไม่ได้จับของจริงว่ะมึง” ธีโอหัวเราะรวน“เออ! หุบปากไปเลยไอ้เหี้ย พรุ่งนี้เจอกัน ทุ่มนึงเจอกันหน้าร้าน” คอปเปอร์ตัดบทเสียงหงุดหงิด ก่อนจะกดออกจากห้

อีกด้านหนึ่ง บนรถแท็กซี่มิเกลนั่งกอดอกอยู่เบาะหลัง ทอดสายตามองวิวไฟถนนค่ำคืนผ่านกระจกรถ เรียวปากสีสดระบายยิ้มอย่างพอใจสุดขีดเมื่อนึกถึงใบหน้าของเขาตอนที่ลืมตามาเจอตำรวจ“สมน้ำหน้า... อยากเจ้าเล่ห์ดีนัก” มิเกลพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ด้วยความพอใจคนอย่างเขาน่ะเหรอ... เธอไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวด้วยเลยสักนิด เพราะกิตติศัพท์ความเจ้าชู้ ความร้ายกาจของกลุ่มเพื่อนพอร์ช เธอได้ยินจากปากวันใหม่มาจนหูชา ผู้ชายอย่างคอปเปอร์ก็คงไม่ต่างจากพอร์ช หล่อ ร้าย อันตราย และเห็นผู้หญิงเป็นของเล่นคิดแล้วมิเกลก็ถอนหายใจยาว พลางยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกโชคดีที่สะบัดตัวเองหลุดมาจากเขาได้ ผู้ชายหล่อร้ายและอันตรายแบบนั้น... คือ ข้อห้ามเด็ดขาด ในชีวิตของเธอ!หลายวันต่อมาณ คณะวิศวกรรมศาสตร์“ฮ่า ๆ ๆ โอ๊ย กูไม่ไหวแล้วว่ะ!”เสียงหัวเราะลั่นดังสะท้อนทั่วโต๊ะม้านั่งใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ แทนหัวเราะจนตัวโยน ร้องไห้น้ำตาไหลพลางตบโต๊ะปัง ๆ ขณะที่เพื่อนในกลุ่มคนอื่นอย่างเครปและธีโอก็กำลังขำจนหน้าดำหน้าแดง“ขำเหี้ยไรกันนักหนาวะ!” คอปเปอร์สบถเสียงห้วน วางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะดังปั้ก หน้าหล่อบูดบึ้ง ดวงตาคมกริบฉายแววหงุดหงิดขั้นสุด“จะไม

วันต่อมาณ คณะวิศวกรรมศาสตร์“ไงพวกมึง” คอปเปอร์กระแทกแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ ใบหน้าหล่อระบายยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างเก็บอาการไม่อยู่“เออ”“ไอ้เหี้ยพอร์ชล่ะ”“ไม่มา แม่งติดหญิงแหละกูว่า”“เหอะ ให้มันได้อย่างนี้” ถึงจะพูดจาประชดเพื่อน แต่รอยยิ้มอารมณ์ดี ก็ยังมีอยู่เต็มใบหน้า“มีเรื่องดี ๆ อะไรของมึงอีกวะ พกหน้ายิ้มกวนส้นตีนมาตั้งแต่เช้า” แทนละสายตาจากหน้าจอมือถือขึ้นมามอง“นิดหน่อย” คอปเปอร์ไหวไหล่อย่างอารมณ์ดี“เล่า! อย่าเนียนหายเหมือนไอ้พอร์ชนะมึง” ธีโอทำทีขู่“กูกับยัยหมี่เกี๊ยว...” คอปเปอร์เว้นจังหวะ ยักคิ้วให้เพื่อนทีละคน“...” เพื่อนแต่ละคนก็ตั้งใจฟังอย่างสนใจ“พวกกูอยู่คอนโดเดียวกันว่ะ”“เฮ้ย! จริงดิ!” เครปเบิ่งตาโต ตบโต๊ะดัง ปัง!“มึงมั่วป่าววะ แล้วมึงก็สืบจนเจอเนี่ยนะ”“สืบเหี้ยไร กูขับรถตามหลังรถยัยนั่นเข้าประตูคอนโดมาติด ๆ แถมยังจอดรถชั้นเดียวกัน แล้วรู้ปะ...” คอปเปอร์โน้มตัวเข้ามากลางโต๊ะ“ยัยนั่นอยู่ชั้นเดียวกับกูเลย!”“เชี่ยยยยย!” แทนกับเครปร้องออกมาพร้อมกัน“พรหมลิขิตทำงานเหรอวะเนี่ย” แทนหัวเราะร่วน“งั้นมึงก็หวานเจี๊ยบดิ พวกกูพึ่งจะท้าไป วันนี้ฟ้าส่งมาอยู่ใกล้ห้องมึงเลย”“หวานเจี๊ย

คอปเปอร์ยืนเหวอ ยืนนิ่งเป็นตอไม้ทำอะไรไม่ถูก สภาพเขาตอนนี้คือใส่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ยืนอ้าปากค้างมองตามแผ่นหลังบางของมิเกลไปจนสุดทางเดิน... สภาพที่เธอเห็นเขาในวันนี้ มันคือหลักฐานชั้นดีว่าเขากำลังจะมีสัมพันธ์กันกับผู้หญิงคนนั้น! ใครมองก็รู้! ทั้ง ๆ ที่เขายังไม่ได้ทันได้เริ่มทำอะไรเลย ‘เชี่ยเอ๊ย!! กูหมดกัน! สภาพกูดูเป็นคนเลวทรามต่ำช้าเต็มรูปแบบเลยยัยหมี่เกี๊ยว!’ คอปเปอร์ร้องโวยวายในใจอย่างเจ็บปวด “เข้าห้องกันเหอะค่ะคอปเปอร์ ช่างยัยนั่นเหอะ หยิ่งชะมัด!” แจนดึงแขนเขาพาเข้าห้อง แต่คอปเปอร์กลับหมดอารมณ์ไปโดยสิ้นเชิง มิเกล Talk หลังจากเอ่ยขอบคุณนิติ ด้วยความรู้สึกผิดเพราะเธอเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ และกำชับพี่สายกับแม่บ้านเบา ๆ “วันหลังระวังกว่านี้นะคะพี่สาย” “ค่ะ ๆ พี่ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะ” ซึ่งแม่บ้านก็ก้มหัวขอโทษยกใหญ่ มิเกลก็พาเจ้าตัวดีเข้าห้อง แล้วปิดประตูล็อกทันที “เจ้าปีโป้!!” มิเกลวางเจ้าแมวตัวอ้วนลงบนโซฟาแล้วชี้หน้าดุจัด เจ้าปีโป้กับเจ้าแคนดี้ได้แต่นั่งทำหน้าตาบ้องแบ๊ว ส่งเสียง “เมี๊ยว~” ออดอ้อนประจบมี้เต็มที่ “ไม่ต้องมาร้องเลยนะ! ปกติไม่เคยหลุด แล้วดูสิไปหลุดเข้าห้องใคร! ไป