เล่ห์รักเจ้ากรงทอง (Mpreg) のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

เวลาผ่านไป 20 นาที"....."บรรยากาศในรถเงียบสนิท ไม่มีเสียงพูดคุยของทั้งสองคนอีกเลย ใบแก้วที่นั่งหันหน้าไปนอกหน้าต่างนั้นนิ่งเงียบจนคุณท่านรู้สึกเจ็บปวดกับความเย็นชาของใบแก้วที่มีต่อเขาในตอนนี้ คุณท่านอยากจะเอ่ยปากพูดคุยกับใบแก้ว แต่เพราะใบแก้วไม่ได้อยากจะได้ยินเสียงของเขา เพราะมันทำให้ใบแก้วรู้สึกรำคาญและจี้ที่ใจ (แก้วคงจะเกลียดพี่มากเลยสินะ ไม่คิดเลยว่ามันจะเจ็บปวดมากขนาดนี้)เพราะในชีวิตของคุณท่านไม่เคยสัมผัสถึงความเจ็บปวด ที่ผู้อื่นมอบให้กับเขาเลยสักครั้ง จะมีแต่ตัวของคุณท่านที่ชอบมอบความเจ็บปวดให้กับผู้อื่นเสมอ แต่พอมาเจอกับตัวแบบนี้ มันก็ทำให้คุณท่านรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกับคนที่คุณท่านรักสุดหัวใจ กำลังรังเกียจและไม่อยากจะเห็นหน้าของเขาเลยด้วยซ้ำ (พี่รักแก้ว ต่อให้แก้วจะเกลียดพี่ก็ตาม)แล้วไม่คิดเลยว่าในชีวิตนี้ตัวเองจะมีความรักเหมือนกับคนอื่นๆ แถมยังโง่เขลาไม่รู้หัวใจของตัวเอง บางทีตัวของคุณท่านนัั้นอาจจะรู้สึกชอบใบแก้วตั้งแต่แรกเห็น แต่ก็คิดว่าเป็นความรู้สึกที่อยากจะเล่น และมองเป็นแค่ของเล่นก็เท่านั้น แค่อยากจะมีเซ็กส์ด้วยก็เท่านั้น(ฉันมันโง่ชะมัด) แต่พอหลังจาก

บ้านสวนรัฐนากรณ์ ณ ห้องนอนยายสุข"อยากได้อะไรอีกไหมคะคุณยาย" วิมลหญิงสาวที่มีหน้าที่ดูแลอาหารการกินของยายสุข เธอเอ่ยน้ำเสียงถามอย่างสุภาพและเป็นมิตร ใบหน้าแต่งเต็มไปด้วยรอยยิ้มของเธอ "ไม่มีอะไรแล้วจ้ะหนูวิมล ขอบคุณนะจ๊ะ" น้ำเสียงเบาของหญิงสาววัยชราเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มที่สดใส แม้จะเจ็บป่วยก็ตาม แต่ตัวของเธอกับดูแข็งแรงและยิ้มแย้มเสมอ มันทำให้ใครบางคนที่แอบยืนมองอยู่หน้าประตูนั้นถึงกับน้ำตาคลอ "ยายจ๋า...."ร่างบางของใบแก้วเอ่ยน้ำเสียงหวาน ด้วยความรู้ดีใจที่ได้เจอกับยาย แต่ก็รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้มาดูแลยาย แต่พอมาได้เห็นสีหน้าของยายคนที่ใบแก้วรักสุดหัวใจ แม้ว่ายายจะเจ็บป่วยก็ตาม แต่ยายก็ยังคงยิ้มสู้เสมอ นี่แหละมันทำให้ใบแก้วมีกำลังใจและอยากจะสู้กับชีวิต ใบแก้วอยากจะเข้มแข็งเหมือนกับยายของเขา "หนูเต็มใจทำให้ค่ะ งั้นคุณยายพักผ่อนนะคะ อยากได้อะไรให้กดกริ่งตรงนี้ เดี๋ยวหนูจะรีบมา"ใบแก้วมองหญิงสาวที่ชื่อ วิมล เธอเอ่ยน้ำเสียงนุ่มนวลกับยายของเขาและดูเหมือนเธอจะเต็มใจทำอย่างมาก เพื่อทำให้ยายของเขาสบายใจและสะดวกสบาย และมันเป็นเพราะคุณท่านที่จัดสรรเลือกคนที่ดีมาดูแลยายของเขา แถมสถานที่แห่งนี

ชญานนท์ไม่รอช้ารีบเดินออกไปดูใบแก้วภรรยาของคุณท่านที่เดินออกไปด้วยสีหน้าที่ซีด เหมือนคนจะเป็นลม บอกว่าให้อยู่ในห้องของยาย แต่ก็ไม่อยากจะรบกวนยายของตัวเอง ทำให้ชญานนท์รู้สึกเป็นห่วงใบแก้วมาก เพราะคุณท่านกำชับให้ดูแลภรรยาของเขาให้ดี ถ้าหากดูแลไม่ดีคงได้โดนโกรธแน่ ถึงจะวันเดียวก็เถอะ แต่คุณท่านก็ยังเป็นห่วง เพราะไม่อยากทำให้ใบแก้วทุกข์ใจในเรื่องอื่น ๆ แค่เรื่องของคุณท่านก็ทำเอาใบแก้วเจ็บปวดมากพอแล้ว"คุณท่านอยากจะดูเมีย แต่เมียเกลียดขี้หน้าเข้าแล้ว"ชญานนท์ก็อดสงสารคุณท่านไม่ได้ คุณท่านรู้หัวใจของตัวเองแล้ว แต่มันก็สายเกินไป คุณท่านอยากจะดูแลและมอบความรักให้กับใบแก้ว แต่ใบแก้วก็เกลียดเข้าไส้จนเหม็นขี้หน้าคุณท่าน แม้ว่าตอนนี้คุณใบแก้วจะเกลียดคุณท่าน จนคุณท่านน้ำตาคลอและหน้าหงอยเป็นหมาไซบีเรียน คุณท่านก็ยังไม่คิดที่จะยอมแพ้"สู้ ๆ นะครับคุณท่าน"ภาวนาให้ความรักในครั้งนี้ให้สมหวังดั่งใจคุณท่าน ไม่งั้นคงได้น้ำตาตกทุกวันแน่ แค่โดนเมียอย่างคุณใบแก้วดุ ก็ทำเอาคุณท่านที่มาดนิ่งหล่อกระแทกใจสาวหลาย ๆ คน ถึงกลับหน้าหงอยเหมือนหมาเมื่อถูกคนที่รักเกลียด แต่ก็สมควรที่จะโดนใบแก้วเกลียด"นายหญิง" เมื่อช

19.50 นาฬิกา ผับมหิงค์ศร ห้องVIP"ไหนบอกว่าไม่มาไงครับท่านชาย" ร่างสูงใหญ่ของผู้ชายที่สวมใส่เสื้อเชิ้ตสีแดง เผยให้เห็นแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ เขาเอ่ยน้ำเสียงขี้เล่น สีหน้าลูกครึ่งไทยจีนยิ้มแย้มอย่างโรคจิต แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจจากร่างสูงของภูบดี"เป็นอะไรทำไมไม่ตอบ แล้วทำหน้าหงอยเหมือนกับหมาเลยนะเพื่อนรักของผม""กูเป็นหมาแล้ว ใบแก้วเกลียดกู" ร่างสูงใหญ่ของภูบดีนั่งนิ่ง ใบหน้าลูกครึ่งสามเชื้อชาติมีสีหน้าที่ซึมเศร้า และเอ่ยน้ำเสียงเศร้าจนเสี่ยมหิงค์ศรถึงกับตกใจกับท่าทางของเพื่อนที่วันนี้ดูแปลกไปขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ที่สำนักงานเขตในช่วงบ่าย ภูบดีเพื่อนของเขาก็ได้ตกหลุมรักกับคนที่ชื่อใบแก้ว เพื่อพาไปจดทะเบียนสมรสเป็นสามีภรรยากัน เพื่อที่ตัวของใบแก้วจะไม่ได้หนีไปจากเขาได้ แม้ว่าเสี่ยมหิงค์ศรจะไม่รู้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็ตาม ว่าเกิดขึ้นได้ยังไง แต่ก็ยอมรับการตัดสินใจของเพื่อน "ฮ่าๆ ท่านชายภูบดี ทำเอาผมอึ้งไปหลายครั้งแล้วนะครับ มานั่งหน้าหงอยเหมือนหมาแบบนี้ เพราะเมียเกลียดเหรอครับ""กูไม่ตลก เมียกูเกลียดกู""ขอโทษครับ ก็มันสมควรแล้วนี่ครับ ก็ท่านชายไปบังคับเขาเองนี่นา ท่านชาย

"นายหยุดได้แล้วลูกพีช เพราะถ้าหากนายพ่นคำดูถูกใส่เมียฉัน ฉันจะทำให้นายไม่กล้าโผล่หัวออกจากคอนโด จนไม่อยากจะใช้ชีวิตอีก""อึก" ร่างสูงเอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่งแฝงไปด้วยอารมณ์ที่โกรธและโมโหเต็มไปด้วยความไม่พอใจที่ลูกพีชดูถูกและต่อว่าใบแก้วภรรยาของเขา แถมแววตาก็จะเอาจริงจนลูกพีชถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ด้วยความรู้สึกกลัวคุณท่าน "หึ ๆ พอแค่นี้ดีกว่านะ กลับไปได้แล้วลูกพีช เพื่อนของฉันไม่มีอารมณ์ ถ้าหากยังไม่หยุด ฉันก็คงห้ามอะไรเพื่อนฉันไม่ได้ ดูสายตามันก่อนสิ" เสี่ยมหิงค์ศรหัวเราะออกมาเบาๆ กับความรักเมียของร่างสูง ที่ตัวของเสี่ยมหิงค์ศรไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นในมุมนี้ของร่างสูง ก่อนจะพูดเอ่ยปากกับลูกพีชที่มีสีหน้าที่ซีดเมื่อได้รับคำขู่ของร่างสูง ที่ตอนนี้มีสีหน้าที่เอาจริงเอาจังและโกรธเป็นอย่างมาก ที่เมียรักของเขาถูกต่อว่าจากคู่นอนของตัวเอง"อึก ก็ได้ แต่คุณท่านจำไว้ ว่าพีชจะไม่ยอมเรื่องนี้แน่""อย่าโง่หน่อยเลย อยากฆ่าตัวตายหรือไง ฉันก็ไม่อยากจะยุ่งเรื่องของนายและเพื่อนฉันหรอกนะ แต่เห็นแบบนี้แล้วยิ่งรู้สึกรำคาญใจว่ะ" องศาที่มองเหตุการณ์มาตั้งแต่แรกนั้น ก็เริ่มจะรู้สึกรำคาญและหงุดหงิดใจกับลูกพีช