ตอนที่ 80 เมื่อใบแก้วมาหาที่ผับมหิงค์ศร

ร่างสูงของภูบดีเอ่ยปากถามขึ้นมาทันที และมีสีหน้าที่ค่อนข้างกังวล และไม่พอใจที่ชยานนท์มาหาที่ผับมหิงค์ศรทั้งที่มันอันตราย และยังมากับใครก็ไม่รู้อีก ทั้งที่เขาสั่งว่าให้อยู่ดูแลใบแก้วที่บ้านสวนของตระกูล แต่ก็ยังจะมาหาเขาอีก

"ค..คือว่ายังมีผู้ชายที่หน้าตาสวยมาด้วยครับ จนแขกมองกันเต็ม"

พรึบ!

"อะไรนะ! ไปเรียกมันเข้ามา" 

ร่างสูงเอ่ยน้ำเสียงดัง เต็มไปด้วยความไม่พอใจ เมื่อได้ยินรูปลักษณ์ของคนที่มากับชญานนท์ ทำเอาร่างสูงถึงกับยืนขึ้นและสั่งโพแดงให้เรียกเข้ามาด้วยความกังวลและเป็นห่วง จนเสี่ยมหิงค์ศรและองศาถึงกับมองร่างสูงด้วยความงุนงง ที่ดูอารมณ์เสียเป็นอย่างมาก จนชักสีหน้าออกมา 

"ครับ คุณภูบดี ผมจะไปแจ้งให้เขาเข้ามาเดี๋ยวนี้เลย" 

โพแดงเองรีบตอบรับทันที ก่อนจะรีบเดินออกไป เพื่อไปเรียกชญานนท์กับคนที่มาด้วย 

"ใจเย็น ๆ มึงจะโกรธทำไม ก็แค่ไอ้ชญานนท์มาหา กับใครอีกคน" 

องศาเอ่ยน้ำเสียงใจเย็น เมื่อได้เห็นท่าทีของร่างสูงที่ดูจะหัวเสียแต่ก็มีสีหน้าที่กังวลอย่างชัดเจน และไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องโกรธมากขนาดนี้

"นั่นสิท่านชาย ไอ้ชญานนท์อาจจะมีเรื่องสำคัญ ส่วนคนที่มาด้วย คงไม่ใช่เมียท่านชายหรอกมั้ง"

 เสี่ยมหิงค์ศรเอ่ยน้ำเสียงสนุกและดูตื่นเต้น แม้จะปลอบร่างสูงแบบนั้น แต่ลึกๆ ก็อยากจะให้เป็นใบแก้ว เพราะอยากจะเห็นหน้าเมียของเพื่อน ที่ชอบขี้หวง ไม่อยากจะให้เห็นหน้า หรือให้ทำความรู้จักกันเลย

"อึก แล้วถ้าใช่ ใบแก้วจะมองกูยังไง กูมาในที่แบบนี้ จะไม่โกรธกูมากกว่าเดิมเหรอ"  

ถ้าเป็นใบแก้วขึ้นมากูจะทำยังไง แล้วกูมาอยู่ในที่แบบนี้ คงจะมองกูแย่กว่าเดิมอีก ไอ้ชญานนท์ก็ไม่โทรมาบอกกูเลย แม่งเอ๊ย ถ้าเป็นใบแก้วขึ้นมา กูจะหักเงินเดือนทั้งหมดเลย 

"หึ ๆ ท่านชายกลัวเมียมองไม่ดี  ไม่ต้องกังวลเลยครับท่านชาย ก็บอกว่ามาคุยงานไงครับ"

"งาน? ไอ้เสี่ยโรคจิตคิดได้ยังไง มาคุยงานในที่แบบนี้ มันไม่เข้าท่า" 

"เหมือนที่ไอ้องศาพูด ใบแก้วจะเชื่อกูได้ยังไง มาคุยงานในผับ แล้วยิ่งเป็นผับของไอ้เสี่ย คงคิดว่ากูมานอนกับผู้หญิงแล้วมั้ง" 

ถ้าใบแก้วโกรธกูขึ้นมา จนไม่อยากจะอยู่กับกูหรือเห็นหน้ากูอีก กูจะทำยังไงล่ะทีนี้ ใครจะไปเชื่อวะ ก็มาคุยงานในผับ แถมผับไอ้เสี่ยตั้งแต่หน้าร้านจนในร้าน มีแต่ภาพไม่น่าดู ใบแก้วจะคิดกับกูยังไง

"พูดซะผับผมดูเลวเลยครับ ผับผมมันก็เป็นแบบนี้ล่ะครับท่านชาย จะให้นั่งสมาธิเหรอครับ มีแต่กิเลสทั้งนั้น เอาน่าๆ คงไม่ใช่ใบแก้วหรอกครับ"

"แล้วถ้าใช่ขึ้นมาจะทำยังไง มึงจะช่วยกูไหมล่ะไอ้เสี่ย แล้วอีกอย่าง กูไม่อยากให้มึงเห็นหน้าเมียกู"

"แหม ๆ อย่าหวงไปเลยสิครับ ผมก็บอกท่านชายภูบดีแล้วไง ว่าผมไม่แย่งเมียเพื่อน แล้วทำไมท่านชายไม่หวงกับท่านชายองศาบ้างครับ"

"ก็กูไม่ได้เลวเหมือนมึง มึงกับกูจะเทียบกันได้ยังไง"

องศาเอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่ง และมองเหยียดและรังเกียจเสี่ยมหิงค์ศร แต่เสี่ยมหิงค์ศรก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะเป็นตั้งแต่ที่คบกันเป็นเพื่อน องศาก็มีท่าทีแบบนี้ตลอด แต่ถึงจะถูกต่อว่าหรือด่ายังไง เสี่ยมหิงค์ศรก็ยังคงยิ้มแย้มเสมอ

"มาแล้วครับคุณภูบดี"

 โพแดงเดินเข้ามา และเอ่ยบอกกล่าวร่างสูงของภูบดี โดยมีเสี่ยและองศานั่งอยู่ด้วย ทำให้ทั้งสามคนหันมาสนใจกับโพแดง 

"ไหนมัน ไอ้ชญานนท์อยู่ไหน"

"นี่ครับคุณภูบดี"

"นายครับ...." 

ชญานนท์เดินเข้ามา และเอ่ยเรียกภูบดี ด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างกังวล แต่ก็แฝงไปด้วยความดีใจ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ภูบดีรู้สึกตกใจ แต่กลับมีสีหน้าที่โกรธมากกว่าที่ได้เห็นชญานนท์ แต่ตัวเขาอยากจะเห็นคนที่ชญานนท์พามาด้วย แต่ก็ไม่เห็น ตอนนี้เห็นแต่ชญานนท์คนเดียว

"กูบอกให้มึงมาเหรอ! แล้วมึงพาใครมา"

"ข...ขอโทษครับนาย"

"กูไม่ได้สั่งให้มึงมา! กูบอกให้มึงดูแลเมียกู ทำไมมึงถึงมา แล้วคนไหนที่มึงพามาด้วย"

"เอ่อ ก็นายไม่รับโทรศัพท์นี่ครับ แล้วที่ผมมาเพราะมีเรื่องสำคัญ ส่วนคนที่มาด้วย ก็อยากจะพูดคุยกับนายโดยตรงน่ะครับ" 

ชญานนท์เอ่ยน้ำเสียงกังวล เมื่อได้เห็นสีหน้าและคำพูดของร่างสูงที่เต็มไปด้วยความโกรธและโมโห ที่จู่ๆ ตัวเขาก็มาที่นี่ แล้วยังพาคนสำคัญมาที่นี่อีก แต่ตัวของร่างสูงก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร มันยิ่งทำให้ในอกของร่างสูงร้อนรนมากกว่าเดิม เพราะกลัวจะเป็นคนที่เขาคิด 

"เหอะ เรื่องสำคัญ? จนมึงต้องถ่อมาหากูถึงที่นี่ แล้วไหนคนที่มึงพามา ทำไมไม่ออกมาหากู"

"ออกมาได้แล้วครับ นายจะกินหัวผมแล้วครับ"

ก่อนที่ชญานนท์จะหันไปมองคนข้างหลัง และเอ่ยน้ำเสียงออกมาด้วยความกลัว เมื่อถูกภูบดีเอ่ยน้ำเสียงโกรธและชักสีหน้าด้วยความโมโห 

"....."

เมื่อคนที่อยู่หลังประตูนั้นได้ยินคำพูดของชญานนท์ที่พูดออกมาด้วยความรู้สึกกลัว และคำพูด รวมถึงน้ำเสียงของภูบดีที่เอ่ยออกมาด้วยความโกรธและโมโห ทำให้เขารู้สึกเกลียดภูบดีมากกว่าเดิม ก่อนที่ตัวของเขาจะเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งและเกลียด ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกไม่พอใจ

พรึบ!

"คุณท่านน่ารังเกียจที่สุด"

"!!!!" 

เพียงได้ยินน้ำเสียงหวานที่เต็มไปด้วยความเกลียดของคนที่เขารัก พร้อมกับร่างสวยที่สวมใส่เสื้อแขนยาวไหมพรมสีชมพู และกางเกงขายาวสีดำ เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งแต่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ก็ทำเอาร่างสูงของคุณท่านถึงกับลุกยืนขึ้น และเบิกตากว้างด้วยความตื่นตกใจ เมื่อคนตรงหน้าคือใบแก้ว 

"บ..ใบแก้ว"

"....." 

ส่วนเสี่ยมหิงค์ศรและองศาเมื่อได้พบกับคนที่มีอิทธิพลในหัวใจของภูบดี ก็ทำให้เขารู้สึกอึ้งกับรูปลักษณ์ที่ดูดีมากเลยทีเดียว ซ้ำยังเอ่ยน้ำเสียงและคำพูดที่รังเกียจเพื่อนของเขามากแค่ไหน ทำเอาพวกเขารู้สึกอึ้ง ที่คนคนนี้ ทำให้เพื่อนของเขาเป็นหมาหงอย และเปลี่ยนไปมาก 

"ก..แก้วมาที่นี่ทำไม มีอะไรหรือเปล่า" 

คุณท่านเอ่ยน้ำเสียงติดขัดและรู้สึกวิตกกังวลเป็นอย่างมาก เมื่อได้พบกับใบแก้วในที่แห่งนี้ ซ้ำยังทำให้รู้สึกเจ็บปวดมากด้วย ที่ใบแก้วยังคงเกลียดและรังเกียจเขามาก 

"หยุด! อย่าเข้ามาใกล้แก้วนะครับ"  

เมื่อคุณท่านทำท่าจะเดินเข้ามาหาใบแก้ว ใบแก้วก็รีบเอ่ยห้ามทันที และปิดปากเหมือนจะอาเจียนออกมาเมื่อได้เห็นหน้าคุณท่าน 

"อึก ทำไมล่ะ แก้วรังเกียจพี่มากเลยเหรอ"

"อึ้ย! ก็รู้อยู่แล้ว จะถามทำไมครับ แก้วเหม็นหน้าคุณท่าน" 

แก้วเกลียดคุณท่านจริง ๆ เลย ไหนบอกว่าสำนึกผิดแล้ว แล้วจะไม่ไปนอนกับใครแล้วไง แล้วทำไมถึงมาที่แบบนี้อีก ที่พูดออกมาคือโกหกใช่ไหม คนนิสัยไม่ดี คนหลอกลวง มักมากที่สุด เพราะอย่างนี้ไง แก้วถึงเกลียดคุณท่าน ดีนะที่มากับคุณชญานนท์ด้วย งั้นแก้วคงไม่รู้ว่าคุณท่านมาที่แบบนี้ 

"น..นายครับ อย่าเข้าใกล้นายหญิงนะครับ" 

ชญานนท์เอ่ยปากห้ามคุณท่าน และรีบมาบังข้างหน้าใบแก้ว เพื่อที่จะไม่ให้คุณท่านได้เข้าใกล้ใบแก้ว เพราะเป็นห่วงสุขภาพและจิตใจของใบแก้ว 

"มึงไม่ต้องพูดเลยไอ้ชญานนท์ มึงพาเมียกูมาในที่แบบนี้ทำไม มึงก็รู้ว่ามันอันตราย"

"อย่าไปว่าคุณชญานนท์นะครับ เขาไม่ได้ผิดซะหน่อย"

"ค..ครับ ๆ พี่จะไม่ว่ามันแล้ว พี่ผิดเอง" 

คุณท่านเอ่ยน้ำเสียงเบาและน้อยใจ ที่ถูกใบแก้วดุ และเข้าข้างชญานนท์ และเขยิบถอยออกมาให้ห่างจากใบแก้ว จนมาถึงตรงโซฟาที่มีเสี่ยมหิงค์ศรและองศาที่นั่งมองอยู่ด้วยความรู้สึกตกใจ และรู้สึกตลกที่ได้เห็นคุณท่านเป็นแบบนี้

"กลัวเมียแล้วเพื่อนกู"

"ฮ่า ๆ ตลกจังเลย ท่านชายภูบดี เหมือนกับหมาที่เชื่อฟังเจ้าของเลยครับ"

องศาเอ่ยออกมาด้วยความอึ้งกับความกลัวเมียของคุณท่าน ส่วนเสี่ยมหิงค์ศรก็หัวเราะออกมาด้วยความสนุกและตลกที่ได้เห็นท่าทีของคุณท่านที่ดูจะกลัวเมียมากๆ จนไม่กล้าที่จะต่อปากต่อคำ ทั้งที่ก็ไม่ใช่คนยอมใคร แต่ยอมเพียงเมียคนเดียว 

"ไม่ตลก พวกมึงหยุดหัวเราะเลย" 

น่าตลกตรงไหนวะ ตอนนี้ใบแก้วกำลังเกลียดกูมากกว่าเดิมอีก พวกมึงก็หัวเราะเป็นเรื่องตลก ทั้งที่กูก็เครียดมาก แล้วรู้สึกผิดที่ทำให้ใบแก้วต้องมาผิดหวังในตัวกู 

"หึ ๆ ขอโทษครับ ก็ผมไม่คิดว่าจะได้เห็นมุมนี้ของท่านชายภูบดีนี่ครับ กลัวเมียมากเลยนะครับ"

"กูไม่ได้กลัว กูให้เกียรติเมีย"

"ให้เกียรติ? แก้วไม่ต้องการเกียรติจากคุณท่านหรอกครับ" 

แก้วไม่อยากเชื่ออะไรคุณท่านอีกแล้ว สุดท้ายคุณท่านก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร คุณท่านเอาแต่หลอกให้แก้วเชื่อ เหมือนกับคนโง่ บอกว่าจะปรับปรุงและไม่ยุ่งกับใคร แต่นี่อะไรถึงมาอยู่ในที่แบบนี้ เต็มไปด้วยผู้หญิงและผู้ชายที่แก้ผ้า และเต้นอยู่ข้างนอก แถมยังนัวเนียและจูบกันอย่างไม่น่าอายอีก จะไม่ให้แก้วคิดได้ยังไงว่าคุณท่านไม่มาทำเรื่องแบบนี้ 

"ก..แก้วอย่าพูดแบบนี้สิ พี่รักแก้วนะ พี่ก็ต้องให้เกียรติแก้วอยู่แล้ว"

"อึก อย่าพูดจาแบบนี้เลยครับคุณท่าน แก้วได้ยินแล้วรู้สึกอาเจียน ให้เกียรติแก้ว แต่มาในที่แบบนี้ มันย้อนแย้งกันนะครับ" 

คุณท่านก็ยังเป็นผู้ชายมักมาก ปากบอกว่าจะไม่ยุ่งกับใครแล้ว แต่ก็ยังจะทำแบบนี้อีก ทำไมแก้วจะต้องมารู้สึกผิดหวังในตัวคุณท่านด้วย ปากบอกว่ารักแก้ว มันคือโกหกสินะ คุณท่านก็เป็นแค่ผู้ชายมากๆ ไม่รู้จักพอ ก่อนที่แก้วจะมา ไม่ใช่ว่านอนกับใครแล้วหรือเปล่า 

---