แปลผลlab

“อ่า… หอม… คาวสวาทคุณมะลิหอมสุดๆ” ไอ้เดชพึมพำ เพ่งมองน้ำหล่อลื่นไหลตามดุ้นนิ้วที่ชักออกมาจากรูเสียวของมะลิ มันยกนิ้วขึ้นมาสูดดมคาวหอม แล้วเอื้อมมือมาแตะริมฝีปากของหล่อน ไล้คราบลื่นกับริมฝีปากเซ็กซี่ ซึ่งมะลิก็ดูดเลียนิ้วของไอ้เดชอย่างไม่รังเกียจ “นายเดชจ๋า… ” มะลิเรียก… ทั้งสองมองตากัน เพลิงราคะวูบไหวอยู่ในดวงตาที่แลสบกัน จากนั้นไอ้เดชก็ก้มลงบดเคล้าริมฝีปาก แลกลิ้นกับเมียเสี่ยพจน์ที่เอื้อมมือขึ้นมาโอบใบหน้าของมัน รั้งลงมาบดจูบเร่าร้อน มือของไอ้เดชลูบล้วงต่ำลงมาตรงง่ามขาแบะอ้าอีกครั้ง หงายฝ่ามือแล้วสอดนิ้วกลาง ฝังจมเข้ามาในร่องเสียวของมะลิเสียงดังซ่วบจนมิดดุ้น

"มึงไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้มันอันตรายแค่ไหน กูก็ผู้ชายนะ... แถมยังเป็นไอ้ขี้คุกที่ไม่ได้เจอผู้หญิงมา 5 ปี มึงอยากจะโดนกูปล้ำตายคาบ้านหรืออย่างไง?"

หลี่เมิ่งเหยาย้อนเวลามาอยู่ในร่าง ของเด็กสาววัยสิบสองปี ในวันที่มารดาอนุผู้โง่เขลา ถูกขับไล่ออกจากจวน โชคยังดีที่ตอนตาย นางสวมกำไลหยกโลกันตร์เอาไว้ มันจึงติดตามนางมาที่นี่ด้วย

ฉินเป่ย ผู้เป็นตำนานยอดฝีมือต้องไปติดคุกเป็นเวลาห้าปี และกลายเป็นมหาเทพสงครามสูงสุดหาใครเทียบแห่งแดนมังกร ทั้งฝีมือการแพทย์ไม่เป็นลองใคร แต่คิดไม่ถึงว่าวันแรกที่ออกจากคุกจะได้พบกับการทรยศของสาวผู้เป็นดั่งดวงใจ ยิ่งคิดไม่ถึงว่าจะมีหญิงสาวผู้สูงศักดิ์และหน้าตางดงามเข้ามาอยู่เคียงข้างเขา และยอมเป็นศัตรูกับคนทั้งโลกเพื่อเขาได้! และเขาสาบานว่า จะให้ทั้งโลกนี้ต้องเริงระบำเพื่อเธอ......

— ลีวาย — หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา “อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!” — มิลิน — เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง

"ฉันไม่ต้องการเด็กเพิ่ม ที่มีอยู่ก็เพียงพอแล้ว..." พรึ่บ! ชุดเกาะอกสีดำที่เคยอยู่บนตัวร่วงลงไปกองกับพื้นทันทีที่ได้ยินคำปฏิเสธ ในตอนนี้บนกายขาวผ่องเหลือเพียงแค่แพนตี้ตัวจิ๋ว และสติกเกอร์ปิดเม็ดบัวสีหวานเท่านั้น "ไม่ต้องการจริงๆ หรือคะเสี่ย?" "แก้ผ้าให้ดูขนาดนี้ จะให้ฉันตอบว่าอะไรล่ะ?" พิธานขยับกายเล็กน้อยเพื่อระบายความอึดอัดจากส่วนกลางลำตัวที่เริ่มขยับขยาย "มาสิ... ลองทำให้ฉันพอใจดู เผื่อว่าฉันจะเปลี่ยนใจ รับเลี้ยงเธออีกคน"