เพลงประกอบ มหาศึกชิงบัลลังก์ ปี 8 ชื่อเพลงอะไรบ้าง?

มีหลายเพลงที่ถูกใช้ใน 'Game of Thrones' ซีซัน 6 แต่หนึ่งในเพลงที่โดดเด่นที่สุดคือ 'Light of the Seven' ซึ่งแต่งโดย Ramin Djawadi เพลงนี้ถูกใช้ในช่วงตอนสุดท้ายของซีซันที่เรียกว่า 'The Winds of Winter' มันสร้างบรรยากาศที่ตึงเครียดและลึกลับด้วยการใช้เปียโนเป็นหลัก ซึ่งต่างจากสไตล์ปกติของซีรีส์ที่มักจะใช้เชลโลเป็นตัวนำ 'Light of the Seven' เป็นเพลงที่หลายคนจดจำเพราะมันเปลี่ยนโทนของซีรีส์ไปอย่างสิ้นเชิง และเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์สำคัญหลายอย่าง

แฟนเพลงคนนึงที่ตามงานเพลงประกอบซีรีส์มาตลอด ชื่อเพลงธีมหลักของ 'Game of Thrones' ซีซั่น 2 คือ 'Main Title' เหมือนเดิม แต่มีการปรับเปลี่ยนออร์เคสตราเล็กน้อยให้ฟังยิ่งใหญ่และดาร์กขึ้น เพื่อสะท้อนความขัดแย้งที่ทวีคูณในเรื่อง Ramin Djawadi ยังคงทำหน้าที่ประพันธ์เพลงอย่างยอดเยี่ยม โดยเฉพาะเพลง 'What Is Dead May Never Die' ที่ได้ยินในตอนสำคัญหลายตอน มันให้ความรู้สึกลึกลับและเต็มไปด้วยแผนการ แนวเพลงนี้มักเล่นควบคู่กับฉากของ Lord Baelish ที่กำลังชักใยอยู่เบื้องหลัง ส่วนตัวชอบ 'Warrior of Light' ที่ใช้ในฉากต่อสู้ Battle of Blackwater มาก มันผสมผสานเสียงประสานอันเร้าใจกับจังหวะกลองศึกที่กระชับ ตอนได้ยินครั้งแรกขนลุกเลยนะ นึกถึงภาพเรือ wildfire ระเบิดกลางทะเลสว่างจ้าเหมือนกลางวันเลย

เพลงเปิดที่ติดหูที่สุดจากซีซั่นแรกสำหรับฉันยังคงเป็น 'Main Title' เลย — เมโลดี้นั้นเรียงตัวเป็นภาพฉากต่อฉากในหัวได้ชัดจนกลายเป็นซาวด์แทร็กของความทรงจำไปแล้ว ท่วงทำนองสายดนตรีที่ค่อย ๆ ขยับขึ้นและกลุ่มเครื่องสายที่ผสานกับกลองทำให้ความรู้สึกของการเดินทางและความยิ่งใหญ่เกิดขึ้นพร้อมกัน ทั้งยังเป็นเพลงที่ไม่ต้องการคำร้อง แต่สื่ออารมณ์ได้ทั้งหมด ฉันชอบตอนที่เปิดขึ้นมาพร้อมเครดิตแรก ๆ แล้วภาพแผนที่หมุนชัดเจนในหัว เสียงทรัมเป็ตกับเชลโล่วางเลเยอร์ให้ความรู้สึกค่อย ๆ ขยายจนติดหูอย่างรวดเร็ว บ่อยครั้งที่เมื่อได้ยินโน้ตเริ่มต้นครั้งเดียวก็จำได้ทันทีว่าเป็นซีรีส์ไหน นิสัยส่วนตัวคือชอบเอาท่อนคอร์ดเปิดไปรวมกับฉากที่ชอบในหัวและเล่นซ้ำ ๆ ตอนอ่านบทหรือเขียนอะไรบางอย่าง เพลงนี้เลยกลายเป็นเพลงพื้นหลังส่วนตัวที่ชวนให้ตื่นตัวและคิดภาพใหญ่ต่อไปเรื่อย ๆ

เริ่มจากการแบ่งแยกอำนาจและผลประโยชน์ที่พาให้บ้านต่าง ๆ ปะทะกัน 'มหา ศึก ชิง บัลลังก์' ปี 1 วางโครงเรื่องเป็นการปูพื้นการเมืองแบบโหดและซับซ้อน: ราชาโรเบิร์ต บาราเธียนเสด็จมาที่วินเทอร์เฟลล์เพื่อขอให้เอ็ดดาร์ด สตาร์กาเป็นมือขวาของพระองค์ หลังจากนั้นเรื่องราวก็พาเราไล่ตามการสมคบคิดในเมืองหลวง การค้นหาความจริงเกี่ยวกับอดีตของราชวงศ์ และการเปิดเผยชะตากรรมที่ยากจะคาดเดาของตัวละครหลายคน ฉันดูการเล่าเรื่องของซีซันนี้เหมือนอ่านหน้าหนังสือประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยการหักหลังและศีลธรรมที่ท้าทาย: ด้านหนึ่งมีครอบครัวสตาร์กซึ่งยึดมั่นในเกียรติยศ (เอ็ดดาร์ด, เคทลิน, โรบบ์, แซนซา, แอเรีย, เบรน) ขณะที่อีกด้านหนึ่งคือลัทธิประชานิยมและการแก่งแย่งอำนาจในคิงส์แลนด์ิง (เซอร์เซย์, เจมี่, ไทเรียน) และยังมีเส้นเรื่องของแดนเหนือกับชายป่าที่กำลังกลับมา (จอน สโนว์) รวมถึงเส้นทางของแดเนริส ทาร์แกเรียนที่เริ่มจากการเป็นผู้ลี้ภัยจนกลายเป็นผู้ท้าชิงอำนาจโดยการแต่งงานกับคาล ดรอโก้และการค้นพบมังกร มุมที่ฉันชอบเป็นพิเศษคือการผสมผสานฉากการเมืองกับความสัมพันธ์ส่วนบุคคล: การตัดสินใจของเอ็ดดาร์ดไม่ได้มาจากแผนการใหญ่ แต่เกิดจากนิสัยและความจงรักภักดี ส่วนตัวละครอย่างไทเรียนให้ภาพสะท้อนของสังคมที่ตัดสินคนจากรูปลักษณ์มากกว่าคุณค่า เหมือนฉากใน 'The Lord of the Rings' ที่แสดงให้เห็นว่าคนตัวเล็กก็เปลี่ยนโลกได้ แม้ตอนจบของซีซันจะโหดร้ายแต่ก็ทำให้รู้สึกว่ายังมีเรื่องที่จะขบคิดต่ออีกมาก นี่คือการเริ่มต้นที่กระชากใจและทิ้งร่องรอยให้อยากรู้ต่อไป

เพลงประกอบของ '8 เทพอสูรมังกรฟ้า' มีหลายชุดและหลายเวอร์ชัน ทั้งอัลบั้มซาวด์แทร็กหลัก เพลงเปิด เพลงปิด และบีจีเอ็มที่ใช้ประกอบฉากต่าง ๆ ซึ่งแต่ละการออกแบบก็จะรวมแทร็กหลัก ๆ อย่างเพลงเปิด (opening), เพลงปิด (ending), เพลงใส่ฉากพิเศษ (insert song) และชุดบีจีเอ็มที่แบ่งเป็นธีมสถานที่กับธีมตัวละคร ในความทรงจำของแฟน ๆ ทั่วไป อัลบั้มที่มักพบคือ 'Original Soundtrack' หลักของซีรีส์ และบางครั้งจะมี 'Original Soundtrack Vol.2' หรือ 'Best Selection' ที่รวบรวมเพลงฮิต แต่ละแผ่นจะเรียงเพลงตามลำดับใช้ประกอบในตอน เช่น บทธีมต่อสู้ บทธีมซึ้ง ๆ บทธีมลึกลับ ซึ่งมักตั้งชื่อแทร็กเป็นหมายเลขหรือคำสั้น ๆ แทนการตั้งชื่อยาว ๆ เมื่อต้องการทราบชื่อละเอียดของแต่ละแทร็ก วิธีที่รวดเร็วคือดูปกแผ่นซีดีหรือหน้าอัลบั้มบนบริการสตรีมมิงและฐานข้อมูลเพลงสำหรับอนิเมะ เพราะชื่อเพลงประกอบมักปรากฏครบถ้วนที่นั่น ส่วนตัวชอบบีจีเอ็มที่ขึ้นตอนช่วงเปลี่ยนอารมณ์ของเรื่อง — มันทำให้ฉากเดิมดูมีมิติกว่าเดิมและยังจำได้แม้ไม่ได้ดูซ้ำหลายปีแล้ว

ฤดูร้อนปีที่ผ่านมา ตอนที่ 'Game of Thrones' ซีซันสุดท้ายออกอากาศ มันสร้างความตื่นเต้นให้แฟนๆ ทั่วโลกอย่างมาก เพราะเป็นจุดจบของสงครามแย่งชิงบัลลังก์เหล็กที่ดุเดือด นักแสดงหลักที่ยังเหลืออยู่ตอนซีซัน 8 มีหลายตัวละครที่เราคุ้นเคยกันดี เช่น Emilia Clarke ในบท Daenerys Targaryen เจ้าหญิงผู้ใฝ่ฝันจะกู้บัลลังก์, Kit Harington รับบท Jon Snow ผู้ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง, และ Peter Dinklage ในบท Tyrion Lannister ปรมาจารย์การเมืองผู้เฉลียวฉลาด ส่วน Lena Headey ก็ยังคงเล่นบท Cersei Lannister อย่างสมบทบาท พระราชินีผู้ไร้ความปราณี ส่วน Nikolaj Coster-Waldau รับบท Jaime Lannister ที่ต้องตัดสินใจระหว่างความจงรักภักดีกับความถูกต้อง

แฟนๆ หลายคนคงอยากรู้ว่า ใครเป็นหน้าใหม่ในซีซั่น 5 ของ 'มหาศึกชิงบัลลังก์' — ปีที่เนื้อเรื่องขยายไปที่ดอร์นและความขัดแย้งทางศาสนาในเวสต์โรสท์มีบทบาทชัดเจนขึ้น ผมจะเริ่มจากฝั่งดอร์นก่อน เพราะการเพิ่มตัวละครที่นั่นคือการเปลี่ยนโทนของทั้งพื้นที่อย่างแท้จริง: Alexander Siddig รับบทเป็น Doran Martell เจ้าแห่งซอร์ตแห่งดอร์น ที่แสดงมุมเยือกเย็นและการวางแผนที่ลึกซึ้งกว่าในหนังสือ ข้างเขามี DeObia Oparei เป็น Areo Hotah ผู้พิทักษ์ใกล้ชิดที่มีคาแรคเตอร์เงียบขรึมและความภักดีที่น่าจดจำ ส่วนกลุ่มลูกสาวหรือลูกศิษย์ที่ก่อกวนวงศ์ตระกูลท้องถิ่น—Sand Snakes—ถูกนำเสนอด้วย Keisha Castle-Hughes (Obara), Jessica Henwick (Nymeria) และ Rosabell Laurenti Sellers (Tyene) แต่ละคนมีสไตล์การต่อสู้และบุคลิกที่ชัด ทำให้ดอร์นบนจอไม่ใช่แค่ฉากสวย แต่เป็นพื้นที่แห่งการแก้แค้นและการเมืองแบบใหม่ นอกจากนี้ยังมีการเพิ่มตัวละครหนุ่มอย่าง Toby Sebastian ที่มารับบท Trystane Martell ซึ่งความสัมพันธ์กับตัวละครอื่นในพล็อตทำให้เรื่องมีมิติของการเมืองและพันธมิตรมากขึ้นกว่าเดิม ผมชอบที่ซีซั่นนี้ลงทุนกับการนำหน้าใหม่ที่เข้ากับบรรยากาศการเมืองของซีรีส์อย่างกลมกลืน — พวกเขาไม่ได้มาเป็นแค่ใบหน้า แต่มาเติมเต็มช่องว่างเชิงเล่าเรื่องในดอร์นจนรู้สึกว่าเวทีขยายออกจริง ๆ

เพลงประกอบของ 'สงคราม 7 จอมเวทย์' ที่แฟน ๆ มักพูดถึงกันบ่อย ๆ ส่วนใหญ่จะตกอยู่ในหมวดเพลงเปิด-ปิด เพลงธีมตัวละคร และธีมการต่อสู้ที่ใช้ซ้ำน้ำหนักฉากสำคัญ ซึ่งฉันเองก็ชอบฟังซ้ำจนจำได้ว่าเพลงไหนขึ้นตอนไหน เพลงเปิดมักจะเป็นตัวดึงคนเข้าซีรีส์ได้เร็วที่สุด — ทำนองติดหู โทนพลัง และดนตรีสากลผสมออร์เคสตร้า ทำให้คลิปเปิดของซีรีส์ถูกแชร์บ่อยบนโซเชียล เกมคลิปคัฟเวอร์ หรือเมมส์ในฟีดเพื่อน ๆ ธีมแบทเทิลหรือเพลงบรรเลงตอนต่อสู้นี่แหละที่แฟนตัวยงอย่างฉันกลับมาฟังบ่อย ๆ เพราะมันจับอารมณ์การชนกันของเวทมนตร์ได้ชัดเจน เสียงกลองหนัก ๆ สายซินธ์ที่พุ่งขึ้น และเครื่องสายที่ลากยาวสร้างความตึงเครียดจนจำได้ว่าเป็นฉากไหน เพลงเศร้า/อินสเซิร์ทฉากดราม่าก็โดดเด่นไม่แพ้กัน เสียงเปียโนเรียบ ๆ หรือคอรัสเล็ก ๆ กลายเป็นท่อนที่แฟน ๆ นำไปมิกซ์กับคลิปฉากสำคัญทำให้เพลงนั้นกลายเป็นที่จดจำ ส่วนธีมตัวละคร โดยเฉพาะของพระเอกกับวายร้าย จะมีเมโลดี้ประจำตัวที่ถูกปรับเรียกใช้ในฉากต่าง ๆ — ฉันชอบที่ทีมดนตรีเล่นกับโมทีฟเล็ก ๆ เดิม ๆ แล้วขยาย ให้มันรู้สึกว่าแต่ละตัวละครมี 'กลิ่น' ของตัวเอง เพลงพวกนี้ไม่ใช่แค่ประกอบฉากเท่านั้น แต่เป็นเครื่องมือเล่าเรื่องที่ทำให้ฉากเงียบ ๆ มีพลังจนแฟน ๆ ต้องย้อนกลับมาฟังใหม่อีกหลายรอบ ถ้าจะบอกว่าเพลงไหนดังสุด คงต้องยกเพลงเปิด/ปิดหลัก ๆ กับหนึ่งถึงสองธีมแบทเทิลที่ถูกใช้ซ้ำบ่อยจนเป็นซิกเนเจอร์ของซีรีส์ — เพลงพวกนี้จะติดอยู่ในเพลย์ลิสต์แฟนอย่างฉันและโผล่ในเพลย์ลิสต์รวมเพลงประกอบอนิเมะบ่อย ๆ เสียงดนตรีของเรื่องนี้มีเสน่ห์ตรงที่ผสมความยิ่งใหญ่กับรายละเอียดเล็ก ๆ ทำให้แม้เพลงจะเป็นแบ็กกราวด์ แต่ก็ยืนเด่นและเรียกความทรงจำของฉากได้ทันที

คอซีรีส์อย่างฉันยังยกให้ซีนบีบบังคับใจในตอนท้ายของซีซั่นหนึ่งเป็นหนึ่งในฉากที่เปลี่ยนกฎของเกมมากที่สุด ฉากการประหารของ 'เน็ด สตาร์ค' ไม่ได้เป็นแค่ช็อตตะลึงกลางเรื่อง แต่เป็นการประกาศว่าซีรีส์นี้จะไม่ยึดติดกับสูตรฮีโร่รอดเสมอไป ฉันรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนทางอารมณ์ที่เกิดจากการตัดสินใจของราชตระกูลและความโหดร้ายของการเมืองในเวสเทอรอส ซึ่งทำให้ทุกตัวละครเสี่ยงจริง การตายของเน็ดยังทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้นให้แฟน ๆ ตั้งทฤษฎีใหญ่ๆ เกี่ยวกับแหล่งที่มาของอำนาจและเส้นเลือดราชวงศ์ — ทฤษฎี R+L=J ก็เริ่มมีน้ำหนักจากสัญญาที่เน็ดเคยให้ไว้และความคลุมเครือในอดีตของเลียนา อีกฉากที่แฟนๆ มักพูดถึงคือเรื่องมีดวาเลเรียนที่พุ่งเข้ามาเกี่ยวข้องกับการลอบทำร้ายน้อยหนุ่มแบรน ต่อมาเส้นทางของมีดนี้ถูกถักทอเข้ากับการวางแผนของลิตเทิลฟิงเกอร์ การที่วัตถุชิ้นเล็กๆ กลายเป็นกุญแจสัญลักษณ์ของความโลภและการทรยศ ทำให้ฉากเหล่านี้ถูกหยิบมาเป็นหัวข้อถกเถียงเกี่ยวกับการวางเบาะแสและการล่อความสนใจของผู้สร้าง มุมมองของฉันคือซีซั่นหนึ่งเป็นบททดสอบความคาดหวังของผู้ชม: ถ้าคุณเข้ามาเพื่อหาความสบายใจแบบเทพนิยาย คุณจะถูกบีบให้ต้องยอมรับโลกที่เย็นชามากขึ้น แต่ถ้าชอบการวางเงื่อนงำและทฤษฎีที่ขยับได้ มันคือสวรรค์สำหรับการคุยกันหลังฉาก