บังคับรัก: จุดไฟรักในใจท่านประมุข Mga Nobela at Kwento

ความรักมันไม่สามารถบังคับจิตใจกันได้หรอก เราอยู่ด้วยกันเกือบทุกช่วงเวลา ความผูกพันธ์มันก็เริ่มก่อตัว ผันมาเป็นความรักก็ไม่เห็นจะแปลก พี่ฉัตรใช่ว่าจะเลวร้ายไปทุกเรื่องนะ ตอนอยู่กับพี่เขาแล้วมันอบอุ่นหัวใจมาก ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน แต่พอได้สัมผัสได้ใช้ชีวิตในช่วงเ วลาหนึ่ง ถึงจะน้อย แต่ก็ถือว่าดี ผู้ชายแบบนี้แหละที่ฉันต้องการ!

เธอตัดสินใจแล้วว่าจะเป็นแค่สายลมสำหรับเขาเท่านั้น สายลมที่พัดเข้ามาในชีวิตของเขาชั่วคราว และพัดออกไป “คิดซะว่าฉันเป็นแค่ความฝันของคุณ” ความฝันที่ทำให้เขาเร่าร้อนไปทั้งตัว หญิงสาวผู้ปลุกไฟรักในตัวเขาให้ลุกโชน...

จิวปัดป่ายมือของผมออกจากใบหน้าของเธอ “บังคับได้ อยากจะให้บังคับนานแล้วเถอะ จิวอยากจะให้ฮอลล์ทำอะไรนะ บอกมาเลยจะทำให้ทุกอย่าง ขอแค่รักกันบ้างก็พอ” ผมรีบพูดอ้อนพร้อมกับเอนซบที่ไหล่ของเธอ

หญ่ภายนอกอาจระเบิดขึ้นได้ทุกเมื่อ... ท่านยังจะมีความคิดรัญจวนใจเช่นนี้อีกหรือเพคะ?” “'ศึกรบข้าควบคุมด้วยปัญญา ศึกรักข้าควบคุมด้วยหัวใจ'” จ้าวลวี่ไม่ยอมให้ภรรยาสาวเฉไฉเลี่ยงไปเรื่องอื่น เขาหมุนร่างของเสิ่นเวยให้หันกลับมาเผชิญหน้า แววตาของจักรพรรดิหนุ่มบัดนี้� �่ำปรือและเต็มไปด้วยไฟเสน่หาอันแรงกล้า “เวยเอ๋อร์... เจ้ารู้หรือไม่ว่ายามที่เจ้ายืนสยายปีกหงส์เพลิงกลางสมรภูมิ เจ้าช่างงดงามน่าหลงใหลจนข้าแทบอยากจะซ่อนเจ้าไว้ในอ้อมแขนมิให้ผู้ใดได้ยล คืนนี้... ให้ข้าได้เชยชมและเติมเต็มไออุ่นให้เจ้าเถิด”

ถ้าเขาทำตัวแบบนี้ตั้งแต่แรกที่พวกเขาพบกัน นางคงไม่แค่แอบชอบเขาธรรมดา คงหลงรักเขาหัวปักหัวปำไปแล้ว นางหันไปถามเฉี่ยวหลิง "เจ้าอยากจุดดอกไม้ไฟไหม?" ดวงตาของเฉี่ยวหลิงเป็นประกาย "ข้าอยากจุด แต่ดอกไม้ไฟต้องใช้ไฟ" นางเป็นวิญญาณร้าย ไฟเป็นจุดอ่อนของนาง เฟิ่งชูอิ่ง จึงพูด "หาไม้ยาวๆ มาจุดชนวนก็ได้"

ผิงเอ๋อร์รีบเดินเข่าเข้าไปกอดที่ต้นขาพระชายา นางเห็นอย่างนั้นจางลี่ก็ยิ้มตามไปด้วย พลางคิดในใจว่าความรักมันคือสิ่งสวยงาม ไม่ควรมีใครถูกบังคับมิให้แสดงความรักต่อกัน “ข้าเองก็รักเจ้าเช่นกัน แต่พวกเจ้าห้ามแสดงความรักอย่างโจ่งแจ้งในตำหนักเด็ดขาด ถึงอย่างไรก็ไว้หน้าท่านอ๋ องบ้างรู้หรือไม่”

“จะอายอะไรกันที่รัก ผมเห็นของคุณไปถึงไหนต่อไหนแล้ว มาผมอาบให้” “ว๊าย คุณไฟ อย่านะ ปล่อยฉันสิ ไอ้คนลามก ไอ้ท่านประธานไฟบรรลัยกัลป์ ว้ายยยยย”

ใบหน้าหวานหันมาจ้องหน้าเขาด้วยแววตาวูบไหว "ความรักคือจุดอ่อนของฉัน ศัตรูไม่คิดจะเล่นงานฉันโดยตรงแต่พวกมันจะจัดการจุดอ่อนของฉันก่อน แล้วถ้าวันนึงคนที่ฉันรัก ตายจากฉันไปด้วยน้ำมือของพวกมัน เธอคิดว่าฉันควรรักใครได้ไหม"

เธอมองเงาสะท้อนของตัวเองด้วยแววตาที่เริ่มแข็งกร้าวขึ้นมาอีกครั้ง “วันนี้คุณอาจจะบังคับตัวฉันได้ แต่คุณจะไม่มีวันได้หัวใจของเพียงรักที่เป็นของฉัน อีกเป็นครั้งที่สอง!”

แปรเป็นความดูดดื่ม เร่าร้อน และปรารถนาอันรุนแรงของไฟรักที่ถูกจุดขึ้นภายในใจ ประหนึ่งเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำในพายุหิมะ มันคือจุมพิตที่มิใช่เพียงการสัมผัสของเรียวปาก หากแต่เป็นการถ่ายทอดความรู้สึกที่ท่วมท้น จุมพิตที่เต็มไปด้วยความรักอันบริสุทธิ์ ความผูกพันที่เชื่อมโยงด วงใจสองดวงเข้าไว้อย่างแนบแน่น และความปรารถนาที่อัดอั้นอยู่ในส่วนลึกของหัวใจมานานแสนนาน นับตั้งแต่โชคชะตาได้นำพาให้พวกเขามาบรรจบพบกันในห้วงแห่งกาลเวลาอันวุ่นวาย