Louise Alexis
SYPNOSIS:
Isang gabi. Isang pagkakamali. Isang lalaking akala niya’y tuluyan na niyang nakalimutan.
Para kay Eliana Flores, ang gabing iyon ay isang lihim na dapat ibaon at kalimutan kinabukasan. Ngunit para kay Sebastian De Leon, iyon ang sandaling walong taon niyang hinintay.
Walong taon siyang naghintay para muling makita ang babaeng minsang nawala sa kanyang buhay.
Sa gabing muli silang pinagtagpo ng tadhana, hindi niya sinabi kung sino siya. Hinayaan niyang paniwalaan ni Eliana na isa lamang siyang estranghero, isang lalaking hindi na niya kailangang maalala.
Ngunit pagkatapos ng gabing puno ng tensyon at damdaming matagal nang nakakulong, iniwanan siya ni Eliana ng isang sobre na naglalaman ng pera.
Isang kabayaran para sa isang gabing ayaw na niyang balikan.
Tinabi ni Sebastian ang pera. Ngunit hindi niya ito ginastos.
Dahil ang gabing iyon ay hindi transaksyon. Hindi siya naghintay ng walong taon para mabayaran.
May utang sa kanya si Eliana. Isang pangakong hindi niya nakalimutan, isang pagkawala na hindi niya napatawad, at isang pagmamahal na lalo lamang lumalim sa paglipas ng panahon.
Kinabukasan, muli silang nagkita sa elevator.
Sa harap ng mundo, si Sebastian ay isang tahimik, magalang, at maginoong binata.
Ngunit nang silang dalawa na lamang, nagbago ang kanyang mga mata. Hinarangan niya ang daraanan ni Eliana. Dahan-dahang hinaplos ng kanyang mga daliri ang pisngi nito, at sa malamig na katahimikan ay marahan siyang nagtanong.
“Have you really forgotten me? Ate? Hmm?”
Nanlamig si Eliana.
Dahil sa sandaling iyon, saka niya napagtanto na hindi isang estranghero ang nakasama niya kagabi. Siya ang lalaking walong taon niyang iniwan.
At ngayon, bumalik na ito para bawiin ang lahat ng nawala sa kanya.
156