เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง
“พริ้งรู้มาตลอดว่าพี่เลว แต่พริ้งไม่คิด… ว่าพี่จะเลวได้มากขนาดนี้” ที่ผ่านมาเธอประเมินค่าความเป็นคนของเขาสูงเกินไป ความร้ายกาจของโรมไม่เคยสิ้นสุด เขาใจร้ายกับทุกคนที่ขัดขวางความต้องการของเขา
“เดี๋ยวจะเลวให้มากกว่านี้อีก”
นอกจากไม่สำนึก แววตาของโรมยังอัดแน่นไปด้วยแรงอาฆาต พริ้งพลอยส่ายหน้าผิดหวัง รู้สึกขยะแขยงผู้ชายน่ารังเกียจจนกระทั่งไม่อยากหายใจร่วมกับเขาแม้แต่วินาทีเดียว
“ถ้าขาของพริ้งก้าวลงจากเตียงเมื่อไร สาบานว่าจะไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกเลย”
2.4K