Romans & histoires 1 Timothy 4:12 Tagalog

RAMIRO Ito na ang huling Bible study na mapapakinggan ko kung kaya’t inigihan ko nang makinig dahil sigurado akong mawawala na ito oras na bumalik ako dito. “Isaiah 41;10, ‘Huwag kang matakot, sapagka’t ako’y sumasaiyo; huwag kang manglupaypay, sapagkat ako’y iyong Diyos; aking palalakasin ka; oo, aking tutulungan ka; oo, aking aalalayan ka ng kanang kamay ng aking katuwiran,’ hinihikayat tayo ng Diyos na mas maging malapit sa kanya sa araw araw ng ating buhay dahil ipinapangako Niya sa atin na hindi Niya tayo pababayaan,”

saad ni papa. "Talaga sa akin pa talaga pa?" Sagot ko na kinatawa sa akin at akbay. "Oo. Tsaka nadadaan yan sa magandang usapan at hindi yung lalayasan mo siya at hindi kayo mag-uusap ng ilang oras o araw. Tandaan mong hindi sa lahat ng oras maiintindihan ka niya. Gaya ngayon, nakatulugan kamo tapos tampo ka ng tampo eh pagod pala ang tao."sermon ni papa.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

"Mahalia?" Mabilis niyang nilapitan ang bag at dinampot ito. Sumagi sa isipan niya ang sinabi ni Timothy na lumingon siya pero hindi niya ginawa kasi akala niya inuuto lang siya ngunit mas narealize niya ngayon, dahil sa pag-deny niya, mas doon siya idiot. "Fúck!" gigil niyang sigaw at mabilis na nagtawag ng back-up.

tugon niya habang nakatingin sa ibang direksiyon. "Gano'n ba? Maraming salamat." Nginitian ko siya kahit na hindi niya nakikita. Mayamaya, sumakay na kami. Habang nasa biyahe, inilabas ko ang aking bibliya para magbasa ng isa o dalawang verse. 1 God is our refuge and strength, always ready to help in times of trouble. 2 So we will not fear when earthquakes come and the mountains crumble into the sea. (Psalms 46:1-1 NLT)

ulit niya habang nakatingin sa malamig na mga mata nito "Are you fucking kidding me?!" Galit na sigaw nito "No! Im not! The numbers written in my sister's body" sabi niya sabay tingin sa kapatid na nag tataka ring nakatingin sa kanya "1-18-1-2-4-12-12-1 . that's the number. It's not a coordinates nor a pincode. Bawat numero ay katumbas ng bawat letra ng pangalan ko. 1-A, 18-R, 1-A, 2-B, 4-E, 12-L, 12-L, 1-A" mahabang paliwanag niya

Im trusting you. Pumasok na ako sa loob. End of chapter 154

Baka hindi siya napadpad sa kung anong gulo ang meron siya ngayon. Ngunit sa mundong ito, walang saysay ang “baka.” Walang saysay ang “kung sakali.” “Timothy.” “Mm,” tugon niya. Sa bahagyang namumulang mga mata nito, may nakatagong damdaming masyadong malalim at halos umaapaw—lambing, sakit, panghihinayang, at pagmamahal na hindi kailanman tuluyang nawala.

All things bright and beautiful, All creatures great and small, All things wise and wonderful, The Lord God made them all. Madali lang turuan si Tim dahil pagsapit ng tanghali ay na perpekto niya ang pagmemorize ng tula.Masayang-masaya si Tim na nakatanggap ng star mula sa akin.Sa sobrang katuwaan nito ay ayaw ng bumaba pa sa silid upang mananghalian kung kaya't nagpahatid na lamang kami ng pagkain kay Ditas.

Habang kinakain ng dilim ang liwanag ay lumalakas yung tambol ng dibdib ko. "PATER NOSTER, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie, et dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen."