1 Timothy 4:12 Tagalog นิยาย & เรื่องราว

bulalas ko. Naknampotsa 'to si lance, ipinamamahagi pa ang kademonyohan niyang isipan sa mga bata ko. "Ha! Nakasaad sa Unang Timoteo, kabanata five, verse twenty-three. Sabi ni hesus, huwag puro tubig ang iyong iinumin; Uminom ka rin ng kaunting alak na gamot sa madalas na pagsakit ng iyong sikmura. Oh ah? Nasa bible ang patunay!" sabi ni lance.

Tahimik siya sandali, bago ko naramdaman ang yakap niya—mahigpit, mainit, puno ng pag-unawa. “I’m sorry,” bulong niya sa tainga ko. “I’m sorry na binigyan kita ng maraming dahilan para magduda at matakot. Oo, minsan gago ako. Pero isang bagay lang ang sigurado ako—hindi kita niloko. Hindi ko pinagtaksilan si Colleen, hindi kay Stacey, hindi sa kahit sinong babae.”

Kamot ulong wika niya. "We do understand Filipino language, tho." Wika ni Timothy dahilan para panlakihan ko siya ng mga mata. "What did I tell you, Tim? It's bad to intrude on the elders'conversation." I uttered. Masama naman kasi ang makialam at makisali sa pinag-uusapan ng mga nakatatanda lalo na't bata pa lang sila. Maliban do'n, hindi siya tinatanong kaya hindi dapat siya ang magsalita.

Tumahimik ng ilang sandali si Timothy bago niya sinabi, “Mukhang ayaw mong umamin.” “Walang namang nangyari, kay ano ang aaminin ko?” Ang sagot ni Wilbur. Sinabi ni Timothy, “Baliktad ang salaysay niyong dalawa. Ang isa sa inyo ay nagsisinungaling. Alam mo na malubha ang kahihinatnan ng pagsisinungaling sa ganitong lugar.”

sambit ni pastor. Maya maya pa ay nag simula na ang reading, “reading from the Apostle Paul, The first letter to the Corinthians, Chapter 13, verses 4 through 7: Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Father, as and pledge themselves to each other, help them and bless them that their love may be pure, and their vows may be true. Through Jesus Christ our Lord, Amen.”

Parang bothered. “You sure? Aren’t you hungry?” Umiling ako kay Tim. “Busog pa ako,” sagot ko naman sa salitang Tagalog. Naiintindihan niya ang salitang iyon kakatanong niya noon sa akin nang mag-aral siya. Para hindi ito mag-isip, nakangiti siya nang lumabas siya ng silid na iyon.

Huminto muna siya sa pagsasalita at pinuno ng hangin ang dibdib bago nagpatuloy. "Nitong mga nakaraang buwan alam nating ang daming nangyari. Nagkasakitan, nagkatampuhan, nagkasumbatan pero ganoon nga siguro kapag nagmahal na kahit na anong mangyari ay hindi mo maiisipang mag-give up. Kahit masakit pero paggising mo araw-araw ay hindi ka nawawalan ng pag-asa." Tuluyan na itong bumaba at dahan-dahang naglakad papunta sa akin.

Hindi niya rin matanggap na hanggang sa huli ay si Janina pa rin ang masaya sa kanilang dalawa. Mabilis na hinanap ni Timothy ang message mula kay Paul. Siya ang nag reply sa message nito. "Huwag kang tumawag at nasa tabi ko si Timothy." Umangat ang isang sulok ng labi niya matapos mapindot ang sent message.

Napatiimbagang siya para pigilan ang sarili. "You know that I don't need an apology. Why? Of all people, ikaw ang huling taong alam kong tatraydor sa akin," mariing sumbat ni Timothy rito. Ang bigat lang sa dibdib niya habang tinitignan ang lalaking kaharap na para bang pasan-pasan ang mundo.

“Matatag ka, anak ko. Kaya alam kong malalampasin mo rin ‘to.” “Kasama ko pa siya kaninang umaga,” walang buhay na bulong ni Timoteo. “Pinapauwi niya ‘ko agad para sabay na kaming maghapunan.” Ang mga mata niya’y wala ng emosyon. Tila tinakasan na ng pag-asa sa buhay. “K-kung umuwi sana ako agad—" “’Wag mong sisihin ang sarili mo! Wala kang kasalanan!” matigas na wika ng Ama upang mapagtanto ni Timoteo na hindi nito kasalanan ang nangyari kay Milagros.