Novel & Cerita 10 Paraan Para Maka Move On

Kaya napag isip-isip niya na dapat ay mag move on na siya at mag move forward. Simula nun ay pinilit na niyang mamuhay ng masigla. Pero araw-araw parin niyang dinadalaw ang anak pero naka move on na rin siya sa wakas. Hindi na siya umiiyak. At kumakain na rin siya ng mabuti. Natuwa naman si Jared na makita siyang mabuti na ang lagay. Ang makita siyang naka move on na.

"Think twice and make your move bago ka pa niya maunahan. Hindi kita tinatakot, Harve, pero paano kung bukas, makalawa ay nakaisip na ito ng paraan at naisagawa na niya agad ng walang kahirap hirap ang plano niya? What will you do? Move before it's too late...." Muli ay tinapik nito ang aking balikat at iniwan na akong natulala sa kawalan. Inisip ko ang lahat ng sinabi niya. He's right. Napagtanto ko na kailangan kong maging handa at kumilos para matapos na ang lahat ng ito.

Moment ko ito dapat kaso pa-epal siya pero buti na rin at kasama ko siya dahil kung wala siya, baka naubos na lahat ng tubig ko sa katawan. Pero paano ako mag-mo-move on kung kahit ano'ng gawin ko, alaala naming dalawa ang nakikita ko?

"Wala ka ba talaga balak na sabihin kay Craig ang tungkol sa pinagbubuntis mo?" Marahan siyang umiling. "Ayokong guluhin pa siya ngayon." "Anong plano mo ngayon?" "Gusto kong pumunta sa America, Bes. Gusto kong tuluyang maka-move on, hindi lang para sa akin kundi para na rin sa magiging anak ko. I want to forget every pain and memories in this house. Kung mananatili ako rito baka hindi ko magawang maka-move on."

Nagkibit balikat na lamang ako sakanya "Sa tingin ko calci boi, kailangan mo ng humingi ng tulong.." "Kaya ko mag-isa" "Hindi mo kaya..." "Edi hindi! madali lang naman akong kausap" Hindi ko alam gagawin ko... medyo wala ako sa wisyo mag isip kasi naman broken hearted, may hang over, puyat, tapos dadagdag pa ito? haynako good luck na lang sa health ko.. dapat talaga pinatay na lang ako nung chapter one palang eh

dagdag pa nya. matapos syang mag bigay ng advice nag salang sya ng Isang love song na akma sa sender. ini relaks muna nya ang sarili habang nagpapatogtog pa sya. makalipas ang ilang sandali sumalang uli sya. nag babasa na sya sa mga comment ng kanyang segment. "sunshine hindi kaya madali mag move on." anang Isang comment na binasa nya.

Binayo ko ang dibdib ko at napahikbi. Hinayaan kong malaglag ang butil ng luha sa gilid ng mga mata ko. "Ganito pala 'yong feeling na pangalawa ka lang sa buhay ng taong mahal mo. A-At ayoko nang ganito... 'yong umaasa sa wala. Umaasa na darating siya pero hindi naman pala... Piliin n'yo rin naman ako. Masakit na, eh. 'Yong pagkatapos kong maka-move on sa panloloko ng ex ko tapos 'yong taong minahal ko option lang ako... H-Hindi ako ang swerte, Mia, kung alam mo lang. Kung alam mo lang..." Patuloy kong inilabas ang sama ng loob ko hanggang sa unti-unti akong lamunin ng kamalayan ko dahil sa kalasingan.

Kasi 'yon yung dapat. Wala eh, wala na. Nakakatawa nga lang dahil kung mamalalaman nilang nag karoon kami ng something pero hindi naging kami, pa'no nila ako aadvise-an na mag move on? Wala namang dapat ika-move on. Kasi simula palang wala naman talaga. Pero ngayon, itong mga kaibigan na meron ako sila na yung mas importante. Kaya dapat lang talaga na malaman nila na may mga ganitong kaganapan na pala sa buhay ko.

"So ano may problema ba don? Teka wag mo sabihin nagugulo na ang mundo! Ano kinalabasan? Ano? Ano?" Natataranta kung tanong kulang na lang lumuhod ako. "Relax.. Wag ka masyado mataranta diba sabi ko sayo this is your second chance so na sasayo na kong makabubuti sa inyo ng M mo o hindi ang mga move's mo. Hindi sayo umiikot ang mundo Xander kaya kung may mabago kunti lang naman. Kaya lang kailangan mo pa rin magingat."

Kung ano ba yung kulang sakin? Hindi kasi alam ng mga lalaki na ang hirap mag move on ng hindi mo alam kung bakit ka iniwanan? Yung para bang alam mo sa sarili mo na ginawa at binigay mo na ang lahat pero nagawa ka pa ding lokohin at ipagpalit. Akala kasi nila na kapag iniwan nila tayo hindi tayo namamamatay kakaisip na may mali satin na kinukumpara natin yung sarili natin sa iba, nagbabakasali na baka mahanap natin yung sagot sa bakit tayo yung iniwan?