Novel & Cerita 11:59 Pm

He says, authoritatively. Uggh, changed of mood again. Okay. "Ano nanaman iniisip mo?" Tumingin si Zach sa relo niya "12 pm to 5:59 pm your way" Mag 12 pm na. Pero anong sinasabi niya? "Hindi kita guguluhin ngayon in one condition. Hanggang 5:59 pm lang yung pakikipag date ko sayo. Pag 6 pm na ako na ang masusunod sa kahit na anong gusto kong gawin satin sa oras na yun. My turn, My way love"

Tumingin si Doctor Lim sa mga nurse at malungkot siyang tinignan. “She’s... deàd.” Dahan-dahan itong umiling bago tignan ang orasan. “Time of deàth... 12:51 am.”

Pinatunog niyang muli ang kaniyang mga daliri at bumalik nang muli sa normal ang galaw ng mga tao. Humagulgol ang babaeng nasa tabi ng bata pagkatapos sabihin ng doctor na wala na itong hininga. "Time of death: 11:45 pm."

Nakasilip doon habang sumasagot. "From 5PM to 8PM, you have a dinner schedule appointment for the Fonthill Company. From 8:30PM to 9PM, a schedule appointment from the doctor. And aside from all the things I mentioned, you don't have any more schedule for today, Miss."

Tumingin siya sa kanyang wrist watch. "11:30 ay dapat nakauwi ka na," saad niya pa. Para siyang strict parent na nagbibigay ng curfew sa kanyang anak. 11:30 p.m naman iyon, 'di ba? Nag-isip naman ako. "Kahit 7:00 p.m pa lang ay nandito na ako," nakangisi kong saad pero kinunutan niya lang ako ng noo. "11:30 a.m bago mag lunch," pagtatama niya pa.

, sabi ko. "Sige mimi, bye!" "Bye nak!" Tahimik ang buong bahay at nakapatay na rin ang ilaw sa sala kaya tiyak kong natutulog na si mama. I looked at my watch and it's already 9:00 in the evening. I'm sure hindi pa nakauwi si Loraine mula sa party kasi nagtext ito kanina na uuwi daw siya ng ten o' clock.

[Copyright© Nihc Ronoel, 2020] Inabot din kami ni Kate ng eleven o’clock ng gabi bago namin natapos ‘yong project namin. I told her na mag-overnight na lang siya rito kaya ‘yan—wala pa yatang eleven thirty ay nakabulagta na siya sa kama ko, humihilik at tulog na tulog. At ako? Ito, past twelve na pero hindi pa rin dinadalaw maski katiting na antok.

Damn it! Mabilis siyang tumayo at tiningnan ang oras. It’s only 9 pm. Nakapagdinner na sila at siguradong tulog na ang mommy niya kasama si uncle Solomon. Siguradong 12 am pa ang alis ni uncle Solomon at Rocco kaya may oras pa siya.

Malamang nasa kanikanilang room na ang mga yon. Kinuha ko lahat ng tirang inumin nila. Umupo ako sa madilim na bahagi. Maglalasing na lang ako mag-isa. 9:45 pm. *** Naalimpungatan ako nung makarinig ako ng lagabong, tiningnan ko ang wrist watch ko. 10: 32 pm! Damn, tapos na ang party at wala nang mga tao, ang mga nagliligpitan at naglilinis na lang ang natira.

Humugot siya ng isang malalim na hininga saka kinalma ang sarili. Mabilis niyang kinuha ang cell phone sa ilalim ng unan ngunit agad na nagdalawang isip kung tatawagan ba niya ang asawa o hindi. Muli siyang tumingin sa cellphone upang silipin ang oras. It was almost eleven o'clock. She’s just holding her phone, watching the passage of time after another. Kadalasan ay natutulog na si Anna ng ganitong oras dahil maaga siyang gumigising para mag-exercise kinabukasan. But today she even couldn't close her eyes!