11:59 Pm Novels & Stories

Saktong-sakto lang ang nakuha nilang impormasyon dahil black and white ang theme ng coronation party—bagay na sa isip ni Evony ay malaking pagkakamali nila dahil nasisiguro niyang hindi natatapos ang gabing ito na wala sa Duello ang huling halakhak. “The guests will be invited inside around 7PM,” Dominic informed while talking through the walkie talkie. “Bago pa dumami ang mga bisita sa loob ay dapat naroon na kayo at nakakalat. Before 7:15PM, dapat may nakapasok na sa inyo sa control room. Maliwanag ba?”

"So you forgot about my meeting tonight?" Kumunot ang noo ko. "Meeting?" "The meeting is about to start at exactly 9 Pm. We need to be there earlier in the exact time." Sumilip ito sa kanyang pambisig na relo. "It's already 5 Pm, don't tell me you are going to stay here and forget about your duty as my escort?"

May hawak siyang isang alas. Ringg. . . Sinagot niya ang tawag ni Rochelle sa kanyang phone, “Ano na naman iyon?” tila naiiritang tanong niya rito, “Gabing-gabi na ah.” “12 midnight pa lang. . .saka kung gabing-gabi na, bakit hindi ka pa rin natutulog?” Tanong nito sa kanya. Rumulyo ang kanyang mga mata, “Kailangan bang lahat ng ginagawa ko, nalalaman mo?”

Tahimik siyang humihikbi habang hinahayaan ang luha sa pagtulo. Kagaya ngayon limang minuto na lang malapit nang mag twelve midnight ay wala pa rin ang asawa niya. Ilang beses niya itong tinatawagan pero ito hindi sumasagot. Kanina nagriring pa ito pero ngayon nakapatay na. Hindi naman ugali ni Seb na magpalowbat ng cellphone. Lagi nitong sinisiguro na may baterya ito at makokontak siya. Bagay na taliwas sa nangyayari ngayon.

Tinignan ko kung anong oras na sa wall clock, 11 PM na pala ng gabi. “Thank you for the food. Magpapaalam na sana akong uuwi na,” aniya. “Sure ka?” Ayan agad ang lumabas sa aking bibig bago ako naupo sa gilid ng kama at sumandal. Ayoko pa siyang pauwiin pero kailangan na niyang umuwi.

Pasado alas nuebe na ng gabi at tiyak ni Zarina na kahit wala ang Mommy at Daddy niya sa bahay nila pero may mga kawaksi naman na magsasabi sa magulang niya na late na naman siyang umuwi. “Agad-agad! Masyado pang maaga,” pagtanggi ni LC na tumingin din sa relo at inilapit pa nito ang kamay kung saan nakasuot ang relo nito para ipakita sa kanila. “Look, it’s nine pm pa lang. May lakad pa ba kayong iba?” may pagdududang tanong ni LC sa kanila. Ang mata nito ay naniningkit palipat-lipat ng tingin sa kanila.

I said as I turned to him. "Where is that?" He asked and opened his phone to search for its location. "But it says here that it will open at 6 PM, but the time is still 2:48 PM." 2, what? Goodness! I almost forgot what Wyatt and I talked about on the phone this morning. Damn.

Nang maisara ko ang pinto ay narinig kong tumunog ang cell phone kong nakapatong sa kama kaya agad ko ‘yon nilapitan para basahin ang text na galing kay…Haze. “P’wede ba tayong mag-usap? Akyat ka sa rooftop mamaya. 11pm. Hihintayin kita.”

Payapa. Tinanggal niya ang kanyang sapatos, huminga nang malalim, at pagkatapos ay umupo sa sopa. Nang ilapag niya ang kanyang telepono sa maliit na mesa, may lumitaw na notification sa screen. Isang mensahe, walang lagda. Tulad ng dati. «Ngayong gabi, 11 PM.»

I need to talk to her! Tiningnan ko ang oras sa pambisig kong relo it's 11:56 Pm malapit ng mag-umaga pero marami pa ring tao. Tumayo ako para sundan si Zane ng makita kong sumasayaw pa ang lima sigurado naman ako na hindi nila pababayaan si Love.