1st Monthsary Message Tagalog Novels & Stories

Sana ay mapatawad mo kami. Biglang tumulo ang luha ko. Kahit na hindi naka-save sa phonebook ko ang pangalan ng sender, alam na alam kong si Andrey ito. Ang totoo niyan, nag-e-enjoy rin ako ng sobra tuwing kasama ko sila. Miss na miss ko na sila. Mayamaya, pinunasan ko ang luha ko. Nabigla naman ako nang sunod-sunod na message ang natanggap ko. Agad ko naman itong binasa.

sagot ni Gabriel na sinang-ayunan lamang ng dalaga. Matapos nang isulat ni Katherine ang bahagi na nahihirapan si Gabriel ay biglang tumunog ang kanyang phone. Isang mensahe nanaman para sa kanya. Biglang lumakas ang kabog ng kanyang puso bago tignan ang nasa screen nito. Umupo siya sa kama at binasa ito. From: Unknown Number Hello. Malapit na pala tayo magkita ulit. I'm excited to see you, woman.

Kahit isang beses, huwag mong pangarapin! Kagagaling lang ng mensahe. Ang chatbox na tahimik buong umaga ay biglang nag-reply sa loob ng isang segundo. [Money Transfer: ₱100,000] Kasunod nito, isang linyang matigas ang lumabas: [Tatlong beses sa isang linggo.] Isang boses na walang pagpipilian at hindi kayang tanggihan. Astherielle: "???"

“You’re pregnant. May is your due month.” Napatingin ako sa kalendaryo sa pader, sabay bilang sa daliri. Four months ako ngayon, December. January, February, March, April, May... Nine months. Aba oo nga. “Tama ka.” "I know," sagot niya, with matching yabang sa tono. Natawa ako nang bahagya. “Diba magkaibigan na tayo?” tanong ko bigla. Bigla siyang napalingon. Nakasimangot, parang pinapagalitan ko.

Tanong nito bago tumayo, “H-huh? Anong dalaw?” Tanong ko ng maisip nga naman ang kaniyang sinabi.. Oo nga pala! Ang menstruation ko ay ngayong linggo! “Kaya pala ang extra ng taray mo mhie. Hindi ka naman ganiyan sa normal mong araw.Tsaka sa tagal na nating magkakilala, alam naman nating dalawa na mala-demonyo ang atake mo kapag meron ka…” Sabi niya na akin namang ikinumpirma sa cellphone app ko.

seryosong sambit ko "Autumn." masuyo niyang wika. Muling nagtagpo ang aming mga paningin pero sa pagkakataon na ito, hindi na ako nag-iwas ng tingin sa kanya Para ano pa...siguro naman, mahaba na din ang isang buwan na pagkakakilala para ipagkatiwala ko na din ang puso ko sa kanya Sa isang buwan na nakilala ko si Prince, hindi talaga siya nagkulang para iparamdam sa akin kung gaaon ako kahalaga. At sapat na siguro sa akin iyun

Iniisip na baka dahil talaga sa Mushroom Chicharon kaya ganito kami ni Letlet. "Hindi, Ate! Buwanang dalaw ko pala. Paabot naman ng napkin!" sigaw nito mula sa loob. Buwanang dalaw? Napkin? Kumunot ang noo ko. Imbis na kumilos ay natulala ako sa harap ng lababo, tracking down my last menstruation. Kailan ba ang huling dalaw ng sa akin? Bakit parang wala akong maalala?

I opened my messaging application and read the text that my mother sent me right after I confirmed to her that I would be going. From: Mama I miss you, Anak. Excited na akong makita ka. Salamat sa pagpunta. Mahal kita. A faint smile of happiness spread on my lips after reading my mother's message multiple times as I calm the fear and nerves inside me. Ang message na 'yon ni Mama ang tanging pinanghahawakan ko kaya hindi ako nagalit sa aking sarili na napagdesisyunan kong pumunta ngayon. I looked selfish and hypocrite for showing my face again to Ate Agatha today in this very special day. But... I am desperate. I need my family right now to clear the chaos inside me.

"Ganun talaga bakla, mahaba-haba kasing preparations para sa foundation day. Once a year lang kasi nangyayari so the company hopes we can attract all our customers and other businessmen interested in our company." "Saan ka naman nagpupunta kagabi? Nasa condo ka raw kahapon ni Evander," sabi ni Hyacinth sa akin. I slightly nodded at her and didn't say something about it. "Narinig niyo na ba yung news?" biglang singit ni Cassie sa usapan namin. "At ano nanaman ang balitang nasagap mo?" tanong ni Bri at lumingon sakanya. "Here, look at this." Tinuro niya ang kanyang laptop kaya nagtinginan kami duon pati ang iba ay naki-chismis na rin.

biglang seryoso niya. Nanlaki ang aking mata. Agad ko binuksan ang phone ko and i found out na 7 am na nga holy shit, 256 messages at 100 missed calls. I'm dead omynudenesss! "Ayokong umuwi!" kabadong ani ko. "ANO???" halos matanggal ang tenga ko sa sigaw niya hindi pa ako nakakapag salita ng.