1st One の小説・ストーリー

Hnatak niya na si John papuntang AVR. Makalipas ang ilang oras ay sampung babae at sampung lalaki nalang ang natira sa audition. Kasama pa sina Jane at John sa mga pagpipilian. “Okay, and the last girl that would qualify for the next step is..” Nagngitian ang magkasintahan. “Mary Kaye Alemania!” Nawala ang ngiti sa mukha ni Jane. Malungkot na bumalik siya sa upuan at sinalubong ang boyfriend na papunta naman sa stage.

Pero malakas siya, nag aagawan kame. "As Far as I know, Miss. I'm the FIRST one who gets this. This Is Mine!"aniya. Grr inemphasize niya pa talaga yung word na FiRST yabang mo tsong! I glared at him. How dare he?! Hindi man lang nagpakagentleman. Tsk, uso pa ba yun? Err.

Parang command center ng mas mataas pa sa AI. ⸻ “Hindi pa tapos ang system.” Mahina ni Marco. ⸻ “May mas mataas pa…” ⸻ Tumango ang lalaki sa screen. ⸻ “Correct.” ⸻ “The AI you encountered was only Layer One.” ⸻ Nanlamig ang buong silid. ⸻ “Layer One…” Mahina ni Celeste. ⸻ “Meaning…” ⸻ “…may Layer Two.”

"Anong gaga--" "Bibilang ako. After five seconds ihahagis mo yan sa kaliwa mo. Naiintindihan mo?" "Bakit b--" "Five." "Hoy. Galand, ano bang--" "Four." bulong niya. "Three." "G-Galand. Ano ba? Bakit ko ito babasa--" "Two." "H-Hey. H-Hindi ko gagawin y--" "One! Ngayon na!"

Isla Moretti POV Alas-singko pa lang ng umaga, at sa normal na buhay ko, ang tanging "bakbakan" na hinaharap ko ay ang pakikipag-buno sa 50-kilo na sako ng harina. Pero ngayon? Iba ang hawak ko. Hindi whisk, hindi spatula, kundi isang malamig at mabigat na Glock 17. "Isla, focus. Your stance is too wide. Para kang sasali sa limbo rock," puna ni Kalix.

Umuulan. Ito ang unang bagay na napansin ni Lauren Jade Miller habang nakatayo siya sa labas ng pintuan ng Department of Architecture faculty office. The heavy evening rain hit the concrete walls of the university, producing a rhythmic, suffocating sound that echoed through the empty hallway. Inside her pocket, her fingers tightly gripped a piece of paper—isang signed withdrawal form. It was supposed to be her ticket out of the mess she created, an escape from the dangerous gravity pulling her toward a person she was never supposed to love.

GIOVANNI SALAZAR pov NAGISING AKO DAHIL SA INGAY NA GALING SA MAY PINTO KO AT NAGULAT NA LANG AKO SA BABAENG HUMIGA SA KAMA KO AT NAGULAT NA LANG AKO SA GINAWA NIYA NA UNTI UNTING NAGPAPAINIT NG AKING KATAWAN NG MAKITA KO SIYANG DAHAN DAHAN NA NAG HUHUBAD NG KANYANG DAMIT AT BIGLA NIYA AKONG HINILA AT HINALIKAN DON NA NAG UMPISA ANG PAG IINIT NG AKING KATAWAN NG ILANG ORAS NAMING PAG HAHALIKAN AY AKO NA MISMO ANG GUMAWA NG PARAAN PARA MAILABAS ANG INIT SA AKING KATAWAN WALA NA AKONG PAKI KONG ANONG MANGYARI BASTA MAILABAS KO ITO AT DAHAN DAHAN KONG GINAWA ANG GUSTONG MANGYARI NG AKING UTAK AT KATA WAN HANGGANG SA MA ANGKININ KO NA SIYA AT KINABUKASAN GUMISING NA LANG AKONG WALA SIYA ANG NA I

Sa halip na subukang magmukhang sexy, nagpunta siya para sa kaginhawahan ng cotton pantalon, T-shirt, at sandalyas. Sa pag-alaala sa mga aral na natutuhan mula sa bangko, alam niyang hindi niya magagawang maubos agad ang dalawang milyon na hawak niya. Ang makukuha lang niya ay ilang libong pera na nakalagay sa kanyang kulay itim na back pack. Maliban na lang kung bibili siya ng condo, o house and lot na pweding matirhan for a life time. Kinailangan niyang kumbinsihin ang sarili na imposibleng mangyari ito, kaya, habang nasa kamay na niya ang oras, sa unang dalawang gabi sa daan, talagang sinukat niya ang natitirang daan-daang perang papel. Ang paraan ng pagkalkula niya, isang bonded na libon

Hindi naman makalat sa garahe pero medyo madilim. Hinanap ko sa mga sulok-sulok at Mga gilid gilid ng garahe pero wala hanggang sa may nakapa akong box kinuha ko iyon napaubo ako dahil sa gabok nito medyo mataas ang kinalalagyan ng kahon. "What's this?" I asked to myself Binukasan ko ang kahon at tumambad sa'kin ang isang pares ng tsinelas kulay black na may spider man na design.

Ngunit nang ibaba niya muli ang lente, ang nakikita na lamang niya ay mga makukulay na kurtina at nagliliwanag na parol. "Tsk!" mahinang mura niya, kasabay ng pagbunot ng maliit na radio mula sa kanyang jacket. "Alpha One reporting. My visual on the villa interior is blocked… repeat, I'm losing visual. Spot's covered with Christmas décor." Sandaling katahimikan, bago tumunog ang static at may sumagot mula sa kabilang linya, mababa at malamig ang tinig: "Copy that. Same here," ani ng isa pang boses.