7 Capital Sins Tagalog Mga Nobela at Kwento

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

sermon ko dito "sorry na julia, e ganito ko e marupok kunting matatamis na salita niya lang nakukuha niya ulit ako sobrang tanga tanga ko talaga hindi ako nakinig sa inyo, dapat una palang hindi kona siya binigyan ng second chance edi sana hindi ako nasasaktan ng ganito" saad naman nito. "cheater is always a cheater wala ng magbabago dun ang magbabago lang ay ang wala kana sa buhay niya venice" Saad ni Nicole

Naitanong ko na lamang dito habang seryosong nagmamaneho. "Ganito lagi ang set-up natin hindi ba? 'Yung tipo na akala mo hindi tayo magkakilala. Wala ni isa man sa atin ang nagsasalita, parang may nakalagay sa gitna natin na sign na bawal magsalita. Ang magsalita multa ng isangdaan" Napangiti naman ako sa naalala niyang iyon. Maging siya pala ay naalala rin niya ang mga tagpong ito.

tanging naitugon ko lang. Tinapik niya naman ako sa aking braso at nag-iwan pa siya ng mahiwagang mga salita bago ako iniwan sa kinatatayuan namin. "Nakikita ko naman, iho sa iyong mga mata kung paano ka tumingin sa kaniya… ito ay puno ng pagmamahal. Minsan kasi kahit magbulag-bulagan tayo sa totoong nararamdaman natin ay titibok at titibok pa rin iyan sa tamang tao na para sa atin. Tandaan mo, iho… hindi bulag ang pag-ibig, sadyang tumitibok lang ang ating puso sa taong bubuo sa atin kahit hindi mo man siya makita gamit ang iyong mga mata. God bless you and choose to be happy." At napatigil naman ako sa mga payong iniwan ni Mother Thessa sa akin. Hindi ko alam ang iisipin o gagawin, nakatay

Wala sa sarili niyang ihinarang ang binti niya na mukha namang hindi nito napansin kaya walang anu't ano'y natalisod ito at nabitawan ang dalang pitakang ninakaw na mabilis niyang kinuha, hindi na rin niya napigilan ang sarili na pagsisipain ang lalaki na hanggang ngayon ay nakasubsob pa rin sa simento. "Bwisit ka!!! Ang sama mo!! Dapat sayo madurog ang buto!!! Wala kang kwenta!!!! Masahol ka pa sa hayop!!! Magnanakaw!!! Manloloko!!! Manyakis!!!! Mamamatay ng tao!!!! Magnanakaw ng pangarap!!!!!"

Pagmamakaawa ng asawang si Oca at niyakap ang asawa. "Ito ang tatandaan nyong mag asawa. Kapag nalaman kong nagsisinungaling kayo at may alam kayo kung nasaan ang babaeng yun ay malalagot kayo sa akin. Pati ang dalawa nyong anak at nanay mo Linda ay malalagot. Nagkakaintindihan ba tayo?" Mabalasik na sabi ni Ka Tano sa mag asawa. Halos magkasabay namang tumango ang mag asawa. "P-Pangako, kapag bumalik dito ang pamangkin ko o kung makita man namin sya ay agad naming dadalhin sa inyo."

Bakit kukunin ni Kelvin ang kotse niya? Nakita ko kung paano hinagis ni Alejandro ang susi na mabilis namang nasambot ni Kelvin na malapad ang ngiti sa mga labi. "What's the meaning of this?" tanong ko sa kanila. Sabay-sabay silang napalingon sa akin. Tila nagulat sila nang makita ako. Akala siguro nila ay nasa taas ako. "I told you, I won on a bet," sagot ni Kelvin habang dinadama ng daliri nito ang kotse na nasa harapan niya.

malungkot kong sago "I cant believe you Justine. Hangang ngayun sinisisi mo pa rin ang sarili mo sa mga nangyari. Kalimutan mo na ang lahat!!! Ibaling mo na lang ang buong attention mo sa anak mo...Kay Mathew!!!!Siya ang nandito kaya naman sa kanya mo ibuhos ang pagmamahal na dapat ay para kay Sean Jacob." nagpipigil ang boses sa galit na wika ni Mommy

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...