A Message To A Friend Novels & Stories

Minsan, ‘yong mga kaibigan mo din talaga ang makakapaglagay sa iyo sa nakakahiya at nakakailang na sitwasyon. Sa kalagitnaan ng pakikinig ko sa lesson namin ay naramdaman ko ang pag-vibrate ng cellphone ko. Kaya naman patago ko iyong tiningnan at nanlaki ang mga mata ko sa pagka-excite nang makitang si Josh ang nag-text sa akin. From Josh Rain: Ngayon ko lang nabasa ang message mo. No need to say sorry tungkol doon. I’m glad na may friend ka na pwedeng tumingin sa iyo (smiley emoji)

Thank you sa lahat. I won't delete our messages kasi feeling ko babalikan ko rin 'to whenever I need to or feel it. So ayun? Sana sa future makilala kita personally kahit as a friend. If ever magkita tayo, kwentuhan mo ko sa magiging lovelife and career mo ha? Fighting palagi! Study hard and I hope you'll have a great future ahead! I won't forget you and your fast replies. You'll always be the 6'3 cutie bebi that I met on the internet. Hart hart! Sincerely,

Madali Kong binuksan ang message box ko at nag scroll-scroll lang,matagal naman na yung ibang message kaya Hindi kuna ni-replyan. Si-nerch ko rin yung pangalan nina Raquel at Prince para ma-add sila sa friend list ko,hanggang sa puro scroll nalang ako sa timeline ko,Wala rin naman kasi akong ka-chat kasi nga Wala naman akong Group chat at mga kaibigan na i me-message,Hindi naman kasi pala kaibigan. Nang biglang may nag message saakin sa kalagitnaan nang aking ginagawa.

Mapapadalas ang pag-stalk ko sa kaniya. Kinuha ko ang phone ko. Friend na kami sa social media kaya puwede akong mag-message. Gusto ko lang siyang makausap kaya gagawa ako ng way para magpapansin. “Hello, good day. Salamat nga pala ulit sa pagpunta mo sa event ko. Nakalimutan ko atang magpasalamat kaya late na ako nakapag-message. Sana huwag kang magsawang pumunta sa mga pa-event namin, Cd.”

Sa ngayon, bukod sa di kilalang tao na iyon, wala siyang ibang malalapitan. Kaya tinanggap niya ang request ng estrangherong ito. Kung kailan iniisip niya kung paano babatiin ito, pinadalhan siya nito ng mensahe: [Hello miss, napakasaya ko na in-add mo ako bilang friend.] Sumagot si Madeline: [Ikinagagalak kong makilala ka, stranger.] [Miss, kakatapos lang ng relasyon ko at labis akong nalulungkot. Pwede mo ba akong samahan muna?]

Mas kawawa naman ang kaibigan ko kung message nang message o tawag nang tawag tapos hindi niya papansinin. “Enjoy daw tayo!” pilyo niyang sabi. Kumunot ang noo ko at saka binasa ang mga message ni Cath at iyon nga paulit-ulit ang sinasabi ng loka-loka kong kaibigan! Pagkuwan ay naisip ko siyang i-message para sa pag-imbita sa kanya sa anniversary ng kompanya at tulad ng inaasahan ko ay excited nga siya. Sinabi ko na rin na bukas ay susunduin ko siya sa bahay nila para makapamili ng isusuot niyang gown.

“Kaunti na lang. Pasensiya na kung medyo natagalan. Nagpadala ako. Ipinapangako ko na sa pagkakataong ito, babawi ako.” “Tama nga ako. Nandito ka. Nabasa ko ang message mo na babalik ka na. I know you will continue your original plan.” Hindi ako nagsalita. Hinayaan kong lumapit mula sa likuran ko ang nagmamay-ari ng boses na ’yon. “Kumusta?” I asked. Alam na niya kung ano ang ibig kong sabihin. “It’s not really my thing to do something horrible for you, but because we’ve been friends . . . so yeah . . . palalampasin ko na lang . . .”

Mukhang hindi na yata babalik. Sinubukan ko ring hagilapin ang text message sa akin ni Helios. Kaya lang ay wala naman akong natanggap. Mukhang busy yata siya para hindi ako ma-message. Sabagay ay marami naman siyang ginagawa. Panigurado ay siya rin naman ang susundo sa akin pauwi mamaya. “Your friend didn’t come back,” basag nito sa katahimikan. Tumango lang ako sa naging pahayag niya, at natawa nang mahina. “Baka kumain pa roon.”

Bukod sa napakarami eh pare-parehas lang naman for sure ang mga messages nila. Sunod kong binuksan ang notifications ko pero umalis rin agad ako dun. Puro mga tags,mentions, at kung anu-anong hindi naman importante anng naroroon. I am about to log out nang may biglang nag pop out sa screen ng laptop ko. Naningkit ang mga mata ko nang basahin ko iyon. XAVIER CONNER SENT YOU A FRIEND REQUEST Accept|Decline

nagtatampong sabi ko. Natawa ito. ["Don't worry, my friend will be gentle.] natatawang sabi nito. Ngumuso ako. Sino ba yung friend niya na yun? ''Ano gawa mo?'' tanong ko para maiba ang usapan. [''Nothing.''] tipid nitong sagot. ''You should bond with your cousins there.'' ["I want to see you."] "I want to see you too." Natahimik ito saglit na ikinataka ko.