Abusers Quotes Novels & Stories

“Kaya ka ba nagbuburlesk sa harap no’ng rapist na ‘yon para sa pera??! Akala ko ba matalino ka Abby?!? Wala ka na ba talagang maisip na ibang paraan???” “Wala na! Tatlong araw na ‘kong lakad nang lakad kung saan-saan, ni hindi man lang ako makapulot ng singkong duling! Kung ikaw ba ang nasa katayuan ko, ‘di ba gagawa ka rin ng paraan??!” pinunasan ni Abby nang mariin ang luhang umaagos na sa kanyang baba. “Ay oo nga pala, you’re a ‘f*cking billionaire’,” he quoted her. “Hindi mo kailangang gumapang sa kalsada para makaamot ng tulong,” sarkastikong wika pa nito.

Nangingiti naman akong matiim na nakatitig lang dito. "But you know what shocked me?" makahulugang tanong nito. "A-ano?" "Damn sweetheart. Seventeen ka lang pala noon. Muntik pa pala akong ma-child abuse. Fūck" napahagikhik akong ikinabungisngis na rin nitong napapisil sa baba ko.

sabat naman ng isa pa, habang pasimpleng pinipicturan si Martina gamit ang kanyang phone. “May nagsabi sa akin, ‘Ang diborsyo raw ay parang plastic surgery para sa mga babae.’” “Puwede ba ‘yon? Totoo ba ‘yang kasabihan na ‘yan?” sabay tawa ng ilan. “Basta ako, kung ganito pala siya dati, hindi ko sana siya ni-reject noon,” sabay tikhim ng isa sa kanila. “May mata talaga si Brother Albert. Hindi pipili ng pangit ang lalaking ‘yon.”

"Bakit na hindi mo ako maintindihan?" "I refuse to," matigas na sabi ni Abraham. "I just can't let you dump me this way. Nakakainsulto," dagdag niya pa at huminga nang malalim para kontrolin ang emosyong nararamdaman niya. "I feel like a stupid disposable toy!" "Hindi ba't 'yon ang gusto mo?" mabilis nitong sagot sa kanya. "You wanted me to use you; to use you in any way I can, at ngayon nagrereklamo ka?"

Napatingin na rin ito sa harap at pinagmasdan ang tanawin. Napalingon naman si Wade sa kanya at tahimik siyang pinagmamasdan at nakikinig. “Gets kita e,” huminga ng malalim si Amber, pilit na pinipigilan ang sarili na mapaiyak. “Bata pa lang ako, napapatanong na ako kung anak ba talaga ako.” Binasa ni Amber ang kanyang labi at pilit na ngumiti. “Unlike you, I’ve experience physical abuse. Pasa rito, pasa roon. Sugat dito, sugat doon.”

Marquez ay may dalang mamahaling bag at ngumiti habang nagbibiro ng maayos: "Huwag niyo akong gawing katawa-tawa. Wala namang butas sa pwet ang anak ko, kaya't disabled siya, at hindi karapat-dapat kay Miss Abby." Parang muntik nang mawalan ng malay si Lucy nang marinig ito, kaya't agad niyang niyakap si Abby sa balikat at mahinang bumulong: "Magtanong ka agad, humingi ka ng paumanhin sa iyong magiging biyenan." Si Oscar naman ay lihim na nag-rolling ng mata, "Anong biyenan, hindi ba't kitang-kita na hindi siya masaya!"

"Ano bang nangyayari sa’yo? Huwag mong sabihing puro basura sa internet ang inaatupag mo nitong mga araw na ‘to?" Hindi rin alam ni Sapphire kung bakit niya tinorture ang sarili sa ganitong paraan. Marahil, labis siyang naapektuhan ng video na ibinigay ng kanyang mga magulang. Para bang nawala ang kakayahan niyang husgahan ang sarili. Para siyang nahumaling sa pagbabasa ng masasakit na komento online—hanggang sa makita niya ang username na "Sapphire is the best."

“Siya ang taong nagligtas sa akin mula sa lahat ng mga taong sumubukang abusuhin ako sa Mordu!” “Kung hindi dahil sa kanya, pareho kayo ay nasa kulungan pa din!” “At kung hindi dahil sa kanya, ang mga g*gong iyon ay inabuso na ang katawan ko sa ngayon!” “Paano mo pa din hindi maintindihan sino ang nagtatrato ng pinakamaganda sa atin sa buong mundo, Mother!” “Bakit nananaginip ka pa din na maging mother-in-law ng isang top rated na pamilya?!”

"Hindi ba sexual abuse 'yung ginagawa mo? Natutulog ang tao tapos ikaw ay nakatitig sa akin? Ang lapit mo pa't parang gusto mo akong halikan." Tumaas ang gilid ng labi ko. "Alam mo ikaw—sa sobrang lamig dito sa loob, pati 'yang utak o nilamig na rin at may hangin na! Napaka-ambisyoso mo naman Abbadon! Baka tulog ka pa—hoy gising! Sana bangungutin ka!" Kaagad din naman na akong bumangon, at lumayo sa kanya.

Nagtangis ang kanyang mga bagang, "Pero from now on, iwinawaksi na kita sa buhay ko. Hinding-hindi ko na hahayaang mabilog mo na naman ang utak ko." Tumuwid ng tindig si Aubrey, sinalubong nito ang tingin niya, "Good. Dahil ganun rin ang gagawin ko. From now on, ituturing ko na lang na isang masamang panaginip ang lahat ng nangyari sa atin. Kaya pwede ba, kung talagang kakalimutan mo na ako, huwag mo ng pakialaman pa ang buhay ko!" Pagkasabi niyon ay mabilis na siya nitong tinalikuran.