Addicted Quotes Novels & Stories

para akong nanigas sa kinauupuan ko no… “Masyadong malakas ang dopamine para gamitin araw araw. The dopamine will just make sure you are alive and if you take Serotonin together the results will go to addiction.” Fuck this! I should've known! this is all my fault! “Ms. Salvador are-” kaagad kong niligpit ang gamit at kaagad na umalis i need to take my siblings with me dahil nasisigurado ko na hindi lang yun ang pwedeng gawin ng ellisha na yun.

And I imagine that attempting to get her out will be far more tiring than just leaving her there to simmer, and eventually dissipate. Pero ‘yun ang problema. She won’t wear out. Even drugs wear out after a while, but hours after we fucked, Atticus Escoban is still rushing through my blood. Hindi ko siya matanggal sa sistema ko. She’s no cheap recreational drug. She’s a hardcore addiction. The kind that never leaves you. The kind that fucks you up irreversibly. At kung ganito ang pakiramdam ng withdrawal, then fuck—I’m in deep shit.

"l want to go out with you." Minsan, iniisip kong maswerte ako dahil hindi ako nagkaroon ng kaibigan na drug addict. Dahil madali akong natatangay sa mga bagay bagay, baka maligaw ako ng landas kung mangyayari iyon.

lumikot ang mata niya so I guess epekto ito ng addiction niya “Mamamatay ako dito! Kailangan ko ng gamot Helious! Please….please…!” Inilayo aa akin ng mga gwardya si Simonne habang panay ang pagmamakaawa nito. Naawa ako dahil sa hirap na nararanasan niya because of her craving. Ayoko na makita siya ng anak ko sa ganitong kalagayan pero may kasalanan siya at yun ang dapat niyang pagbayaran.

For a bit, kumalma ako pagka alala sa larawan ni Bree. Yes, my addiction has a name. "It's like a compulsion. A fucking disease, an itch na kailangan kong kamutin cause if I won't..." I trailed off. Shit. Ba't wala akong maapuhap na salita? I shouldn't have opened that fucking dossier. Nakuntento na lang sana akong kabisado ang boses niya. Better yet, sana blinock ko na ang number niya sa simula pa. I want that word 'hello' be damn to hell and back.

Ngayon? Kapag hindi ko iyon nararamdaman... parang may mali. Tangina. Ganito pala magsimula ang addiction. Hindi mo namamalayan. Hanggang sa isang araw— hindi ka na marunong huminga nang wala iyon. Makalipas ang ilang araw, nasa library ako. Tahimik. Malamig. Punong-puno ng lumang libro.

“Kung naaalala ko nang tama, may isang tao noon na nagsabi sa akin, ” Bahagya niyang ginaya ang tono ni Alice. “‘If I have alcohol today, I’ll get drunk today. If I have a cigarette today, I’ll smoke it today. Those who quit drinking and smoking are idiots.’” Napailing siya habang tinatapik ang abo ng sigarilyo. “Sounds familiar, doesn’t it?” Bahagyang nainis si Alice ngunit hindi na niya pinansin ang pang-aasar nito.

Syempre naman hahanapin nya ako, at tiyak na humingi na ng tulong sa pulis yun. Sa itsura ni Clyde parang sya yung may addiction. Totoo kayang may pagawaan sila nang ipinagbabawal na gamot? Ang matatalim na titig nya at yung pananalita nya umiba na. Hindi na sya yung Clyde na laging nasa tabi ko. Dumadamay sakin kapag malungkot ako. Nawala yun dahil lang sa obsession nya. May sakit si Clyde, at nararamdaman kong kaylangan nya ng tulong.

"Uyy, ano ka ba? ano na naman yang naiisip mo. Nandito tayo sa opisina mo." "nandito nga tayo. sarado ang pinto at bawal magpa-istorbo. Sab, I think im obsessed to you. Palagi kang hinahanap ng katawan ko. ewan ko, ngayon lang ako nagkaganito. im addicted to you, its Like a drugs to me." "parang mababaliw kapag hindi nakakatira?" pagbibiro ni Sab sa seryosong si Mart. "yes! ganoon na nga."

Lalong nabuhay ang libido nito sa nakita. “Do you know how addictive you are, mine? Para kang gamot na hindi mawala sa sistema ko. Bawat araw, oras, minuto, lalo akong nalululong sayo. Ganito ang epekto mo sa matandang kagaya ko. Binubuhay mo ang katawang lupa ko at kasabikan ko na hindi ko naramdaman sa iba.”