Abusers Quotes Novels & Stories

ang mga mata nito ay nagsusumigaw ng katapangan bago ito muling nagbitaw ng mga salita. "Hindi ko kailanman inisip na ang buhay na mayroon ako ngayon ay puno ng kahihiyan. Ayaw kong parusahan at sisihin ang sarili ko sa kasalanang ginawa naman ng ibang tao. Ang masasabi ko lang sa mga kapwa kong naging biktima ng pang aabuso, 'wag tayong manahimik. 'Wag matakot. Alam kong mahirap pero tapangan niyo ang mga loob niyo at tumindig kayo para sa mga sarili niyo. Kasi sa huli, walang magsasalba sa inyo kundi kayo lang din."

Sabi nmn ni Abby. "Kung Sino man ang gumawa nito ay maaring makulong pwedeng child abuse yung isampa. Pwede akong tumawag sa office namin para I trace to kung sino ang gumawa pero kung aamin man ang taong gumawa nito ngayon depende sa Ina ng Bata kung magsampa siya ng kaso. Kung wlang aamin pwedeng dalawa yung isampa sakanya yung guilty at child abuse, napakababaw lang dahil kurot pero sa batas ay mataas na ito." Sabi nmn ni Abby kaya napatingin nmn ako sakanya talagang she defend me. Tumingin nmn siya sakin at ngumiti "Ms. Lee bakit naging tahimik ka at pinagpapawisan?" tanong ni Ms. Principal

sermon ko dito. "Kaylangan ko na kasing makahanap ng matitirhan," sagot niya na naman na ikina inis ko. "Pwede ka namang tumira sa akin," ani ko. "Hindi pwede yun gusto mo bang makasuhan ako ng child abuse," aniya naman.

Sinabi niya nang patag, "Ikaw ay isang bata lamang. Ano ang alam mo? Ayaw ako ng iyong ama? Wala akong pakialam sa kanya. Siya ay isang b * stard na napupunta sa pakikipag-flirt sa maraming kababaihan." Nagiging sakit ng ulo si Ambrose habang nagalit si Quincy. "Hindi kita lalaban. Sigurado ka bang maayos ka at hindi nangangailangan ng tulong?" Maaaring sabihin ni Ambrose na siya ay nalason. "Hindi na kailangan!"

Nakatayo siya doon nang may kagandahan, ang kanyang mga mata ay tahimik, determinado, at hindi nagbabago. Muli nang harap si Audrielle sa kamera, ang kanyang mga salita ay parang mga perlas na bumabagsak sa isang plato ng jade. "Hindi ko kailanman naramdaman na ang aking buhay ay nakakahiya. Hindi ako mahilig na parusahan ang sarili ko para sa mga pagkakamali ng iba. Kaya, kung minsan ka ring naging hindi mapalad tulad ko, at nakatagpo ng ganitong pang-aabuso sa iyong paglaki, tandaan, huwag kang matakot, huwag kang matakot. Bagama't alam kong mahirap, kailangan mong tapang na tumayo. Walang makakapagligtas sa iyo ikaw lang ang makakapagligtas sa sarili mo!"

mariing sabi ko. "Ano ba!" "I won't call you guilty unless they say so," aniya ko pa. "But I will call you a monster because I already know you're a suspect,” mabilis akong tinulak nito at nang tatakas na siya ay mabilis kong hinablot ang damit niya sa mismong likod tapos hiniklat. "Tatakas ka pa?" natatawang tanong ko. "It's sèxual abuse, you're already violating someone's liberty,” aniya ko pa.

Ito ba yung Boys Talk na tinatawag? "Hindi" Tipid kong sagot. Ang bumabagabag sa isip ko eh yang si Ababa. Lintek na yan. "Ah pre alam ko na. Namomroblema ka sa sex life mo no?" Nakangisi pa siya at tatawa-tawa habang sinasabi yun sa akin, sa mismong mukha ko pa.

Babangasan ko to. " Unang una, hindi ikaw ang pakay ko dito. Pangalawa, pi$s off. You are contributing pollution sa hangin with that toxic gas coming out from your rotten mouth. Pangatlo, tumabi ka jan kung ayaw mong barilin kita." Sagot nya sakin " Now that's enough Miss Aubrium. You're insulting my wife already. Get out before I lose the remaining respect and mercy I have for you." Sagot ni Azithere

"Akala ko ba gusto mong maulit yung nangyari sa atin? Bakit parang ang lumalabas ngayon, pinagtatabuyan mo na ako?" My head! napahilot ako sa sintindo. Hindi ko sinabing ayaw ko sa kanya. Ang akin lang, "Wala akong sinasabi na ayaw ko. Ang akin lang, napaka bata mo pa at tiyak na may magulang na nag-aalala sa 'yo. im older than you at ayokong isipin ng iba na inaabuso kita." Kung hahayaan ko kasi si Lucy Pearl ay ganun nga ang kalalabasan. Maabuso ko lang ang katawan nya at kamuwangan. I dont like that.

“Hindi, ito ay, siya iyon!” Doon, hindi naman pala pakshet na mahirap. Lumalabas na ang lola ay nahuhumaling sa propesyonal na tagumpay. Ayon sa kanya, ang sining ay puring-puring basura. Ang tunog ng tunay na abuser ay ang madrasta. Well, walang sinuman sa kanila ang pakshet na nagmamalasakit nang sapat. “Dapat ko bang asikasuhin ito sa aking sariling paraan?”