Acquired Taste Novels & Stories

malumanay nyang tugon "Ayaw kong kumain" Pag susuplada ko sakanya, para akong spoiled brat sa ginagawa ko. Napa buntong hininga ito "Ano bang gusto mong mangyari?" Tinignan ko ito"Ang gusto ko ay pakawalan nyo ako—promise d ako mag susumbong sa mga pulis"

Obvious na gustong-gusto ni Elise si Thrasius. “I think nagbago na ang taste ni Thrasius sa babae since nakalabas siya sa comfort zone niya. Sa Orphanage kasi ay limited lang ang space niya at iilang tao lang ang nakasasalamuha. At saka mga bata pa kayo noon kaya asahan mo na malaki ang nagbago. Mapupusok ang teenager, pero pagdating sa adulthood, mabilis nagbabago ang mga gusto sa buhay, nagbabago rin ang ugali, depende sa environment,” sabi niya. “I agree, pero kung gusto nating alagaan ang gusto ng puso natin simula pagkabata, maari itong manatili hanggang pagtanda natin,” anito.

Nabibigyan pa ako ng rason kung bakit ko nga ba siya sasagutin bilang maging nobyo ko? "The moment I touch you and taste you... You've been running inside of my mind," aniya. "Until I saw you again... I don't know if it's destiny or not, but it lead me to you." Bumibigat ang paghinga niya. Tila nahihirapan siya sa mga sinasabi niya. Tahimik lamang ako sa tabi habang pinapakinggan ko yung mga sinasabi niya patungkol saakin.

V The taste of alcohol was immediate, a sharp, familiar tang that coated Niccolo’s lips. But it wasn’t the cloying, acrid taste of cheap liquor; it was something smoother, more refined, a subtle hint of expensive brandy. His breath didn’t stink; it carried the scent of alcohol, yes, but it was overlaid with a pleasant, musky fragrance, something inherently masculine, something undeniably alluring.

* "GOOD morning chef!" Tipid akong ngumiti sa mga bumati ngunit wala pa rin akong lakas na ibukas ang bibig. Nakatatak pa rin sa isipan ko ang nangyari kanina at sobra akong naapektuhan. Dahil sa pagkabigla ay hindi ako nakapagsalita kung kaya ay wala akong nasagot sa kaniya. Hindi ko gustong tumakas sa tanong niya pero nang makitang tapos na siya sa pagkain ay agad akong nagpaalam at walang lingon-lingon na umalis. It was too late I realized I was rude that time. It's just that I feel something new that wrecks my whole system I was unable to find words. Hindi ko gusto ang impact niya sa'kin.

"Cheers!" Nakangiti kong inangat ang basong puno nang laman na cocktail at pinagumpog-umpog ang aming mga baso, dinig na dinig ko ang malakas na pagkalansing nito. Pagkatapos ay inisahang inoom ko ito at naramdaman ko na naman ang pait sa namumutawi sa may dila at lalamunan ko, kaya kumuha ako nang asin at pinahid sa may dila ko.

sabi niya sabay ngiti. Tumango lang ako at kinuha ang menu. Wow ha, parang lahat masarap. Nag-order na kami, then casual usap-usap habang hinihintay ang food. Napatingin ako sa kanya. Let’s test him. “Bakit mo ba ako nagustuhan?” tanong ko habang naglalaro ang daliri ko sa baso ng tubig. “You’re simple.” sagot niya agad. “Mayaman ka pero walang arte. Kahit mawalan ka ng yaman, for sure magugustuhan pa rin kita.” sabay kindat.

He surveyed the drink, stirred it using the straw before bringing it up to his mouth. “Hmm,” he hummed. He looked approvingly up at Evelyn who was watching him. “It’s good.” Evelyn smiled shyly at him bago kumuha ng basahan at lumabas ng counter. He continued sipping on the tea. It’s really his first time since he prefers coffee more. He hums appreciatively at the flavors settling in his tongue. It’s fruity and flowery at the same time, it satisfies his sweet tooth for some reasons. Muli siyang humigop, enjoying the taste. He breathed out, tasting the bitter after-taste. Hmm. That took him off guard.

Na para bang may aagaw sa akin sakaniya bigla-bigla. He’s literally owning me now, ayaw na niya akong pakawalan at kahit anong kilos ko ay dapat alam niya. It looks like he’s scared because of something that he’s only the one who knows! Naiinis ako sa biglang pagbabago ng ugali niya, he’s not like this before. Yes, maybe he’s being grumpy but I still have my freedom back then.