Affliction Mga Nobela at Kwento

Hindi man sila tuluyang naghiwalay ni Frederico pero para na rin silang mga estrangero sa isa't isa para lang maprotektahan ang kapwa pangalan nilang mag-asawa. Anger, hate, pride and selfishness were her defenses but also her greatest lost to a peaceful life. Kailan nga ba naging panatag ang kalooban niya? She was so good outside but deep inside ay nabubulok ang kanyang sistema, she was deeply disturbed and destroyed.

Sinulyapan ako ni Athalia. "Patay na po si itay dalawang taon pa lamang po ako noon. Sa pagkakaalam ko po may sakit sa bato si itay, na nagkakomplikasyon na nauwi sa kamatayan. Walang sapat na pera sina inay at itay para pangpagamot sana." ani Athalia na kababakasan ng lungkot ang boses. Bakit pakiramdam ko parang ako ang nasasaktan para sa dalaga? Huminga ako ng malalim.

Veins protrude on my arms when I close it with so much force. “Go on, do what you think is best for you,” aniya. “Pero bago ako mawalan ng hininga, kukunin ko lahat ng mayroon ka ngayon, even Solange. I’m going to take everything to the point where you’ll beg to have it back again.” “You fucking asshole, that’s a damn obsession, not love. You hurt her. At sa oras na magising siya, wala siyang mararamdaman na kahit ano sa ‘yo kung hindi galit. She’ll hate you to death!” I fumed.

“But you know what really determines when you are in love with someone?” “What?” I whispered. He look at me: his eyes were giving me a warning. “It is when you got mad just with the thought of him with someone else’s arms.” Natigilan ako sa sinabi niya. The cold wind were blowing my hair but my mind is in deep thought. Lahat ng sinabi ni Lucifer ay nararamdaman ko sa iisang tao. Simula sa inis ko sa tuwing kasama niya si Taliah, ‘yung sakit na naramdaman ko nung pasko na inakala kong iniwan niya ako sa hapag para kay Taliah.

Mabuti na nga yon kasi nakakahiya rin pinagtitinginan ako ng mga tao dahil sa mukha ko jusko lamunin na ako ng lupa! Pagbaba namin nakayuko akong naglalakad papunta doon sa mga bump car dahil yung dalawa ay gusto raw ulit matry magganon. Nasa likod ko sila at nag uusap ng kung ano habang ako nakayuko dahil nakakahiya yung itsura ko ngayon, sana humupa na yung pula at maga ng mata at ilong ko! Tuloy-tuloy lang ako sa paglalakad at hindi ko namalayan sa sobrang yuko at bilis ko maglakad para makaalis na sa crowd ay nakabunggo ako ng balikat.

Tila ito isang babala na ibinalik na ang lahat ng pader at grid na kanilang binuwag. Kung tutuusin, naiinis si Lauren sa sarili niyang reaksyon. In her point of view, hindi naman talaga siya dapat maapektuhan ng ganito. Wala namang opisyal na namamagitan sa kanila. Walang commitment, walang label, at walang pinanghahawakang pangako. Maaring isang simpleng halik lang iyon na dala ng matinding puyat, ulan, at bugso ng impulses matapos ang mahabang gabi ng trabaho. Isang structural malfunction kumbaga.

Pagkatapos kasi ng dinner na ito ay kakausapin ko Sina Mommy at Daddy para sa isang bagay na alam kong tama at dapat kong gawin kahit alam kong ikakadurog ko ito at dadalhin sa mahabang panahon. Alam ko rin na hinding-hindi ako mapapatawad ni Tristyn sa gagawin kong ito, but this is for the best. Tama si Ann, and I couldn't stand cheating with him anymore. Mahal ko siya but it is not the right way to stay with him. Para akong nasa langit at impiyerno kapag nanatili pa ako. Langit dahil alam ko na mahal niya ako higit pa sa pagmamahal na binibigay ko para sa kaniya, he treat me as his Queen and give me everything I wanted, at impiyerno dahil sa kabila ng lahat ng ito ay purong kasalanan. What

As if trying to analyse if it’s really me. Hindi ko na kinaya. Nagbaba ako ng tingin, hindi ko kayang makipagtitigan sa kanya dahil pakiramdam ko’y maiiyak ako. Tuwing nakikita ko siya ay naaalala ko ang dati. My luxurious life, fame, my friends, my family.. all of those are gone. Parang si Gideon na lang ang natitira sa lahat ng bagay na naging parte ng buhay ko noon. And I couldn’t help but self-pity whenever I see him.

Segundo o minuto, hindi ko na alam kung gaano na ako katagal natigagal sa harapan niya. Hindi ko alam kung nagmalfunction lang ba talaga ang utak ko o takot lang talaga akong bumitaw ng salita na mas lalong ikakagalit o makakapagpa-offend sa kanya. Sumikip ang dibdib ko sa huli niyang sinabi. Pakiramdam ko konting pagkakamali pa mawawala na talaga siya sa buhay ko ng tuloyan at iyon ang higit na kinakatakotan ko sa buong buhay ko. I cannot afford that. I cannot afford losing her. Losing her for good would kill me, it would lead me to death and there is no doubt in that. Shit!.

Kay lola na siyang iniitindi ako sa lahat, na siyang ginagabayan, at inaalagaan ako. All my life, I've never experienced being hurt like this. I experienced the love of the people around me. But why? Why am I experiencing this misfortune now? Is this my karma? Because I am a bad person and demon person? Sino ba naman ang hindi mag-o-overreacting? Hinding-hindi ako papayag magpakasal sa kahit kanino. I will never pleased anyone. Because I am Quinto, Deborah Alice Quinto. Kung mahuli nila ako, edi go. Kapag natuloy ang kasal, magsisimula na rin mag-iba ang Alice na kilala nila.