Remember Me Movie Novels & Stories

"Don't you think mas okay kung hindi mo na maaalala? After all, you're getting married. It would be best if magfo-focus ka na lang sa present mo." "Funny, right? A neurologist struggling to remember a part of his past and unable to understand why he couldn't." He said instead, ignoring her remarks. "Kaden--" "I have a feeling that I need to remember that year, Hopie." He looked at her with those pair of tired eyes.

“Ito ay isang pampublikong lugar. Bakit kami aalis? " "Ano ang ibig mong sabihing bakit? Ang pelikula ng Remembrance Cultural Arts ng Scott ay magpapalabas ng pelikula dito. Ang nangungunang bituin na si Rowena ay personal na dumating sa eksena. Kayong mga mahirap ay dapat na umalis nang mabilis. "Gusto mo bang itaboy kita?" Bahagyang nakasimangot si Iris. "Paano na ang mga tao ng Scott's Remembrance Cultural Arts Entertainment ay napaka-dominante?"

Sino ang lalaking ito? "Matagal kong hinintay ang pagtatagpo nating muli." Muli itong ngumiti na nagbigay sa akin ng kaguluhan. Sa unang pagkakataon ngayon ko lang hindi nakasundo ang sarili ko at sa taong hindi ko pa kilala. Hindi siya kilala ng utak ko ngunit ang puso't kaluluwa ko'y hindi siya kayang ikaila. –End of Undying memories–

Kinakabahan siya, hindi dahil sa katotohanang nagkaroon siya nang brain fractured kundi dahil sa maaaring sagot ng doktor na siyang magmumulat sa kanya sa buong katotohanan. "Yes!" Bahagyang napaawang ang kanyang mga labi sa naging sagot ni Dr. Corpus. So, ibig bang sabihin nu'n? Totoo ang kanyang mga nalalaman? "But why I can still recognize my family? My friends? My work? My company? But... but why I can't remember her?"

Turo ko sa couch. He just nodded. Mabilis naman akong umupo. NAPAPAHIKAB na ako sa tagal ni Zayn. It's almost 8'oclock in the evening. Nakaramdam na ako ng gutom. Pero hindi ko muna pinapahalata sa kan'ya. Nilibang ko na lang sarili ko. Nagba-browse na lang ako sa f******k kahit wala naman akong nakikita do'n. Nakatapos na ako ng isang movie. Isang local romantic comedy ang pinanuod ko kanina.

ani ni Yuna. "N-No…" "Hey, ang pretty ng bagong gising na ito. You guys have gala daw?" "Yes po." "That's good, sasama ako dahil wala naman akong gagawin sa bahay." "Let's go guys.'' It feels like dejavu for me. Hindi ko maiwasang hindi mamangha. I met people in my dreams that turned out to be someone who really knew me in reality. How come? I am meeting new people in my dreams and they did know me talaga. I mean, it was all a freaking dream!

Kusang bumukas ang screen. At sa gitna nito ay ang simbolo ng basag na bilog. Walang nagsalita. Unti-unting lumitaw ang isang linya. YOU'RE GETTING CLOSER. Tahimik. Isa pa. MEMORY IS A KIND PRISON. At pagkatapos ay isa pa. DO YOU REALLY WANT TO REMEMBER? Nakatitig lamang si Yuhei sa screen. Hindi niya alam kung bakit.

Nagtungo ito sa isang electronic Scooter at sumakay. “Sasakay siya diyan? Nagpapaawa ba ito sa ‘kin Or tricks lang ng babaeng ito para makuha ang loob ko?” Sambit ni Evans. Napailing na lamang siya ng tuluyan ng mawala sa paningin niya ang babaeng asawa niya ngayon. Well, kailangan niyang ibahay ang babaeng ito. … Napukaw ang atensyon niya ng bigla siyang tawagan ng sekretarya. Pinaalala lang sa kaniya ng sekretarya na mayroom siyang meeting mamayang hapon.

Nakita ko ang text message galing sa isang anonymous number. [Ma’am Merida, sinundan kayo ni sir Aidan. Please don’t tell him the truth yet. He passed out every time sinusubukan kong e trigger ang memorya niya.] – Monique Huminga ako ng malalim. Gaya sa nangyari sa akin noong nag-usap kami ni Lucio. Sumakit ang ulo ko noong unang pumasok ang memorya kung saan una kaming nagkita ni Aidan sa bar.

Mukhang napansin ni Remus na may nasira'ng butones sa uniform ni Raize kaya agad niyang inilibot ang tingin niya sa paligid. Nagtama ang mga mata namin ni Remus at agad ko naman'g inilahad ang jacket ko sa kaniya. "Isa ka pa, Saffira! Akala mo naman napaka bait mo, pero napakalandi mo naman. Hindi ba nililigawan ka ni Ceazar? Tapos nilalandi mo pa si Remus at Morpheus!" sigaw ni Polly at dali-daling pumunta sa puwesto ko.