After Being Rejected I Shaved Novels & Stories

Habang nililinis ito, sinabihan sila: "Ano ba naman kayo, kayong mga kabataan ngayon. Lahat na lang idinadaan sa away. Malaki 'tong sugat, baka magkapeklat. Bumili ka ng scar cream. Sayang ang gwapong mukha." Nang marinig ni Sean ang "mag-jowa," gumaan ang loob niya. Kahit makati pa ang rashes niya at masakit ang sugat sa ulo, parang hindi na niya iniinda.

Kailangan ko ayosin ang sarili ko. Matapos ako mag ahit ng bigote, sinimulan ko ang pagputol ng aking mahabang buhok, ayaw ko naman iyong sobrang plakado na gupit mas gusto ko pa rin ang ragged look. "Aba, naging tao ka na ah! Akala ko papabayaan mo na ang buhok mo maging bundok!" Nagbibirong bungad sa akin ni Troy, kapapasok ko lang ng MCSAN'S Coffee kung saan siya na ang namamahala doon ngayon matapos ibinta sa kaniya ni Stephanie ang kaniyang share noong magpakasal kami. Sinalubong ako niyo ng iyakap. Wala pa rin siya pagbabago, mapang asar pa rin siya hanggang ngayon.

It became a usual thing for at talagang hinihintay ko na rin siya para sabay kami. Habang pinagmamasdan ko ang mukha niya ay nahahalata ko na ang bigote niyang kumakapal kaya't napagdiskitahan ko na naman. "Yeah. Hindi bagay sayo ang bigote. Trust me." Natatawa lang ako kakaisip ng itsura ni Chad na merong bigote. He looks like an idiot from the 80's! "Really? Then I really have to shave." I laughed again. Ano kayang itsura ni Chad habang nagshishave ng electric blade no? It would look so cute picturing him standing infront of a huge mirror shaving his mustache.

"Go home now. I can handle myself just fine. I know you still have lots on your plate tonight. I'll go ahead." I didn't wait for his respond. Muli akong naglakad dala ang sama ng loob. Hindi ko alam. This is the very first time I was rejected by someone. Ironically, that someone si my husband. Dapat ba akong matuwa kasi kahit nakalimot siya ay alam kong hindi siya nakakahanap ng iba? O dapat ba akong mainis dahil hanggang ngayon ay hindi niya pa rin ako naaalala?

Sa sobrang wala akong iniisip hindi ko naman alam ang aking gagawin kaya sa huli, pumunta akong hideout ni Brooks. Pumasok ako sa loob, hinubad ko ang aking helmet at pinatanong sa lamesa. Binagsak ko ang aking katawan sa sofa, huminga ako nang malalim. Nabuburyo ako ngayon, ayaw kasi ako papuntahin ni Brooks doon sa boxing, huwag daw muna ako pumunta dahil may nakaaway ako kahapon. Iyon ang boss ng nakausap ko kanina, boss nilang bastos. Because of rejection, nagalit sa akin. Ako ang dahilan ng gulo kahapon. Sanay.

I scoffed, feeling offended after rejecting me for the second time. Naiinis akong umayos ng upo at kinuha ang popcorn para kainin. What is wrong with him?

So this is how it feels to reject someone even though I don't intend to hurt him, but I did. "Just keep the flowers. You already rejected me twice, pero hindi ibig sabihin no'n ay sumusuko na ako. I will be the one who decides when to give up so you don't have to feel bad." Nasilayan ko pa ang mapanglaw niyang ngiti bago niya ako marahang tinalikuran at umalis sa aking harapan. How can I not feel bad when he looks like that?

Alam ko 'yung pakiramdam ng hindi ka man lang magawang suportahan ng pamilya mo sa mga pangarap mo. Masakit sobrang sakit kapag sila pa mismo ang hihila sayo pababa. "Oo, ang totoo n'yan ay paulit-ulit na nare-reject ang mga istoryang gawa ko." Napangiti ako at saglit na huminto. Mataman naman itong nakikinig sa mga sinasabi ko. "Pero.., tuloy lang! Kahit walang maniwala sa akin ay ayos lang. Kapag na-approve ang istorya ko ngayon? Naku! Ililibre kita Denson!" Tatawa-tawa kong sabi.

Hindi kasi takot magmȁldita kay Libby, pero kay Chloe na bago lang nakilala ay ayaw na agad magkaroon ng bad impression. “I accidentally cut it yesterday…” Axel answered. Tiningnan si Ivory na yumuko at lalong isiniksik ang sarili sa gilid ng hita ko na nakanguso. “Yeah…” Anghel seconded. “It was last night, Ate Chloe. We played with our hair. We thought we could do a buzz cut hairstyle perfectly, but…” he added and shrugged as he didn't want to continue what he was saying. “And that’s why Sid—Papa, I mean, took us to the barber and we ended up like this… bald.”

pagkasabi ko n'un ay tumayo na ako at tinulungan din s'yang makatayo. "Hayy..." Nagpakawala s'ya ng isang malakas na buntong hininga. "Lagi mo na lang akong dini-decline," sambit n'ya saka s'ya ngumiti ng mapakla. "Spade, hindi kita ni-reject, Isipin mo na lang nag-oo ako pero na postponed lang." "Ganun?"