Sharpened Novels & Stories

Tamang selfie muna pang I*******m lang. " Ikaw lang yung fan na alam ng late na kung makapag make up akala mo naman makikita ka " masungit na sabi ni Reni habang nagmamaneho. " Ok lang yan bessy. At least maganda parin at kung hindi man tayo umabot malay mo baka hindi pa talaga time namin para magkita " napangit naman ako sa sinabi. Totoo naman kase ilang beses na kaming umaattend ng show at concert nila.

Agad niyang inipon ang kanyang lakas at winasiwas ang kanyang espada, sinubukan niyang harangin ang atake ni Harvey. Clang! Agad na nabali ang custom-made na espada ni Shinsuke. Malinaw na ang lakas ng atake ni Harvey ay higit pa sa inaasahan ni Shinsuke. Swoosh! Huminto si Harvey sa kanyang pag-atake nang malapit na ang espada sa ulo ni Shinsuke. "Kulang pa ang lakas mo. Ni hindi mo kayang saluhin ang isang atake.”

With absolute precision and slowness, Anne used the smooth, cool metallic tip of the pen to gently hook underneath Lauren’s chin, forcing the younger woman to tilt her head up. Lauren’s breath hitched completely. Naramdaman niya ang malamig na metal sa kaniyang balat, pero ang matinding init na nagmumula sa titig ni Anne ang halos magpatunaw sa kaniya. Lauren’s eyes locked into Anne’s piercing gray eyes, completely trapped under her control.

I murmured. "Sorry naman sa 'yong madali lang nakaka-memorize," she mumbled sarcastically. Napailing na lang ako and continued reading the reviewers I made. Sa tuwing nag-eexam ay ginagaya ko ang ginagawa ng kapatid kong si Faith. Siya mismo nagsusulat ng reviewers niya para mas madali daw maalala. Naging effective naman sa akin kaya kahit nakakapagod magsulat ay ginagawa ko na lang. At saka maaga ko namang sinisimulan lahat para maiwasan ang procrastination. Natuto na ako. Mas nami-mental block kasi ako kapag nagka-cram.

Kung hindi si Tessa ang figure na iyon, sino kaya ito? Ang tono ni Tessa ay napakabangis na halos brutal. “Sinasabi ko sa iyo, Hana Sharpe! Makinig ka, walanghiyang babae! Pinuntahan mo si Zayn ko, hindi ba? Wala ka bang respeto sa sarili mo? Magkaroon ka ng ilang respeto sa sarili, okay? Gaano ka maaaring maging masama? Kahit na ang iyong mata ay nakatuon sa kasintahan ng iyong anak na babae. Hana Sharpe, kung may respeto ka pa sa sarili mo, go to hell! Iuntog mo ang iyong ulo sa isang bagay, tumalon sa ilog, o magbigti! Paano magiging bulag ang Diyos? Bakit hindi ka Niya hinayaang masagasaan ng tren, kotse, o trak hanggang sa maging madugong gulo ka? Isang pag-aaksaya lamang ng mga mapagku

LIA "You're going to pay for this!!! I'm going to kill you!!! " Ang kaninang kanyang nakakalulang asul na mga mata ay agad na naging pula at lumabas ang kanyang matutulis na mga pangil, hindi na ako nagsayang ng oras at mabilis na sinugatan ang kanan niyang pulsuhan, "Aaaahhhh....you're going to pay for this woman!!! "

yung matanda na iyon talaga! Bumibigat na ang mga yabag nya, dumidiin ang pagkakayukom ni Sharize sa mga kamao at lumalagitgit narin ang ngipin niya dahil sa sobrang pag-aalala. "Teka nga. Teka nga. Ano ba yan ako nahihilo sa kakapabalik-balik mo na ganyan! halika nga rito" pag aawat ni Sharon sa pamangkin at nilapitan si Sharize upang hatakin papaupo.

Nanlaki naman ang mata ko sa gulat "He what?" Napatingin sa akin ang tao na malapit sa akin dahil sa lakas ng boses ko. "He also gave me a cute cutter." inilabas niya ang isang maliit na cutter mula sa bulsa ng shorts niya. It's just like my cutter. And of course I knew it's extremely dangerous. It's not an ordinary cutter, its blade is made of diamond powder that made it very sharp and almost indestructible. Nanlumo siya at malungot na tumingin sa akin. May nangingilid na rin na luha sa mata niya "Should I give it back?"

Doon sa tabi ng sink ay naabutan niya si Zoe Bree Mendoza na matalas at tumpak ang titig habang maingat na hinahasa ang kanyang paboritong Global G-2 Chef’s Knife sa ibabaw ng sharpening stone. ​"You're too hard on them, Captain," simula ni Zoe nang hindi pinuputol ang ritmo at tunog ng kanyang paghasa sa talim. "They're musicians and artists, not some cardboard targets in your military camp. If you keep pushing them to the absolute edge, they might just fall off and break before the real enemy even arrives at the gate."

“Cute.” Her smile sharpened. “You should be careful.”