After The Storm Quotes Novels & Stories

Isa pang kulog, napaigtad ulit ako. “I… I don’t really like storms.” Tahimik siya sandali, tapos narinig kong gumalaw siya. “Want me to turn on the light?” “No, it’s just…” Isang malakas na kidlat at kasunod na malutong na kulog ang nagpasigaw ng mahina sa akin. Hindi ko na napigilan, kusang lumabas ang mga salita: “Can you… lie down here? Just until the storm’s over?”

And lastly, she has Clinton, who loves her and completes the missing piece she has been yearning for so long. Despite the chaos she has experienced in the past, the brutality, heartaches, and pain, she remained standing and now sees her happily ever after. Indeed, there is always a rainbow after every rain. Hindi maaaring palagj ka lang nagdurusa dahil darating ang araw na mararanasan mo ring imaging masaya. It is okay to cry and experience breakdowns, but always remember to wipe your tears after crying and continue going. Stay strong and fight your demons because at the end of the da,y your dull face would be painted of colors, colors of contentment, and genuine happiness.

Nauna na ang ambulansya. Sobrang lakas ng ulan at madilim ang kalangitan. The ruthless storm has gonewild. "Kung hindi namin naisipang bumisita ay hindi namin alam kung ano ang mangyayari! Naabutan namin si kuya na nakahiga sa sahig at hindi na humihinga!"

napatango naman si Aurora saka siya ngumiti. “Akala ko talaga magiging katapusan na rin ng buhay ko ng lahat kayo iwan ako. Ang akala ko hindi ko na mararanasan ang lahat ng ‘to, pakiramdam ko tuloy isinumpa ako ng kalangitan na walang karapatan maging masaya. Tama nga sila after the rain there’s a rainbow. May katapusan din ang lahat. Masaya akong nakarating na tayo rito, akala ko talaga magiging pangarap na lang ang lahat ng ‘to. Hanggang ngayon eh pakiramdam ko panaginip lang ang lahat. Natatakot akong baka hindi ko na naman alam kung ano ang totoo at hindi.” Aniya, nakikita na naman ni Hunter na namumuo na naman ang luha sa mga mata ni Aurora.

Sinamaan n'ya naman ito ng tingin at iniwan sa taas. "Hay salamat, nawala din! Attack!, " naririnig n'ya pang sabi nito habang pababa s'ya ng hagdan. Napailing na lamang s'yang nagpatuloy at dumeritso sa kwadra ni Storm.

"'Di pa tapos ang araw, but you already completed my day." "The past days have been so tough for me, pero parang totoo nga ang kasabihang 'at the end of the storm, there's a rainbow.' You proved it to me. Ewan ko ba kung ano ang ginawa ko sa past life ko para magkaroon ng kaibigang tulad mo." Lilia's smile gets wider when she heard her saying those heartwarming words.

Nababakas sa pagmumukha niya ang saya at pagkagalak. Sa wakas, matutupad na rin niya ang mga pangarap niya. Hindi ko maiisip na pagkatapos nang mga nangyaring ito'y magkakaroon ng isang magandang pangyayari. Totoo nga ang sinasabi nilang there is always a rainbow after the storm. Sa kabila nu'ng paghihirap naming lahat ay may darating na mga blessings. Nanatili pa rin ang pagkangiti ko sa kaniya.

Ngumiti si Storm habang nakatingin sa salamin at tinitignan ang reflection ko. "Keep smiling, Love."

Tumayo siya sa tabi ko, pinapanood ang mga alon. “Isabelle, do you remember what I said about the storm?” tanong niya. “Anong storm?” “Na hindi lahat ng bagyo ay dumarating para sirain ang buhay mo. Ang iba ay dumarating para linisin ang daraanan mo,” sabi niya. Lumingon siya sa akin. “Justin was the storm. And now, the path is clear.” “Sana nga, Rajah. Pero paano kung may mas malaking bagyo pa sa likod niya?”

mahabang paliwanag ni Damon. “Sana ganyan ka na lang araw araw mag isip, hindi ‘yung kahit matalinong tao mabobo kapag kausap ka..” wika ni Storm dito na kina tawa naman namin. Dahil ito na naman sila sa bangayan nila. “Tang*na mo ah? Hindi naman ako bobo, slow lang ako saka hindi ako engot sadyang wala lang sa isip ko..” paliwanag ni Damon.