Novel & Cerita After The Storm Quotes

“Baka kasi sa susunod, hindi ko na kayanin. “There is always a rainbow after the rain,” anito. “Naniniwala ka ba ro’n?” Dahan-dahan siyang tumango. Marahan nitong tinapik ang balikat niya. “Kung naniniwala kang may bahaghari pagkatapos ng ulan, bakit hindi mo subukan magmahal ulit pagkatapos mong masaktan?”

Anya ng kanyang tauhan at sabay na yumukod ang mga ito bago tuluyang lumabas ng library. “Do you want to play, huh? then, I will give you a game that you will definitely regret for the rest of your life.” Mapanganib na bulong ni Storm sa hangin bago tinungga ang alak mula sa baso na kanyang hawak.

Ako na ‘yung lalaking handang gawin ang kahit ano para lang hindi siya mawala. Sa labas, bumuhos pa lalo ang ulan—parang binabalaan ako. Pero napangiti lang ako nang malamig. “Let the storm come,” mahina kong bulong. “I am the storm.” At sa unang pagkakataon mula nang mamatay si Cynthia…hindi ko sinasadyang mangyari pero totoo na,hindi ko maikakailang makaramdam ulit—dahil sa selos, sa galit, at sa tukso ng isang babaeng hindi ko dapat mahalin.

Para kasing gusto niyang isipin na kaya sinabi ni Storm ang mga salitang iyon ay dahil masyado itong late dumating sa kanyang buhay kaya hindi siya nito agad natulungan. "Hindi naman ako magiging matatag kung hindi ko naranasan ang lahat ng iyon," nakangiti niyang sabi. "Sakto ka lang dumating sa buhay ko at sobra akong nagpapasalamat na dumating ka sa buhay ko."

Matapos ang mga paliwanag nito'y dahan-dahan lang na umiling si Rain, malungkot na ngiti ang itinumbas niya sa mga sinabi nito. Tumango siya nang marahan. "I see, and I know you're strong and brave. You're not a Thunder for nothing." He seem relieved of what she said, he released a sweet smile before he growled like a Lion. "You are right and love can't f*ck me to death. I'm strong at hindi ako lalayo sa'yo dahil lang doon, kaya stop overthinking. I'm okay, we're okay. But more than okay if I will be having my dinner now, so starving na." Ngumiwi ito sa kaniya at kinamot ang kaniyang tiyan.

"Hindi ako papayag na basta lang matalo." Bumuntong hininga naman ako. "Hind mo ba nakikita na masaya na sila Kaye? Bakit hindi mo na lang tanggapin ang bagay na 'yon. Hayaan mo na lang sila at ituloy mo ang buhay mo. Ang daming lalaki diyan." saad ko. "Hindi pa ako tapos Lovely, kung akala ng babae na 'yan ay nakuha niya na si Storm ay hindi ako papayag!"

sagot ko, bago ko siya hinalikan ulit—malambot, mabagal, parang huling eksena ng pelikula. At sa gabing ‘yon, sa ilalim ng ulan at mga ilaw ng siyudad, alam kong natapos na ang giyera. Hindi dahil pinatahimik namin ang mundo—kundi dahil marunong na kaming magmahal kahit maingay ito. > “For once, we didn’t fight the storm,” bulong ni Damien. “We danced in it.”

Ngayon para akong maiiyak, umiinit ang mga mata ko. 'Wag kang iiyak Aki. Eh, ano ngayon kung hindi ka niya isinayaw.' Lumapit na sa 'kin si Storm at nakangiti siya sa 'kin, pinilit ko na lang din na ngumiti kahit ang totoo ay parang sinasakal ang puso ko ngayon. "Just smile, okay? 'Wag kang malungkot," biglang sabi ni Storm. Nahala niya kaya ako.

"You can't do anything, Storm. Just give up." Ngumiti sya. "No, Love. I will never give up. I can do anything just to win you back."

Lumapit ako sa kaniya at inakbayan siya. "Sabi rin sa akin ni xowie, not all storms come to disrupt your life, some come to clear your path..." ani ko sabay tinapik-tapik ang balikat niya. "Makukuha rin ng kaibigan mo 'yong hustisya, makukulong din ang mga may sala. Just trust the process, jaq. Tsaka ka na magrant kapag nakita mo na 'yong resulta." "Salamat, ah?" "No prob! Maaasahan mo talaga ako sa mga ganitong usapan, noh!"