Ako Ang Daigdig นิยาย & เรื่องราว

mahaba nitong tugon. "Kung gano'n, marami pa palang hiwaga ang bumabalot sa mundo. Hindi ko rin alam kung paanong napapasok kami rito kung may nakaharang nga kayo para sa kabilang dimensiyon," sagot ni Annabel.

Sila na walang ibang alam kundi ang maligo sa luho ng magulang? Sila na walang ibang alam kundi ang manakit ng kapwa dahil sa tingin nila sila ang Superior ng lahat? Sabihin niyo nga sakin? End of the world na ba? At hell is empty because all the devil is here! Oh! Mahabaging diyos! Bakit ganito ang nangyari?

Isang napakalakas na nagbabagang katanungan lamang ang walang kapantay na sumusunog sa'king isipan. "What is this world?-" "Ano ang mundong ito?-"

She's too young for this kind of suffering! Fuck! Bakit ang daya-daya palagi sa'kin ng mundo?

Na determinado kong pinakinggan. Ang Gaia ay at ang mundo ng mga mortal o ang daigdig ay iisa lamang, ilang libong taon na ang nakararaan. Noo'y mapayapang namumuhay ang dalawang panig. Ang mga espiritu, ang mga diyos, ang mga nilalang ng langit, lupa, apoy, at kagubatan, at maging ang mga mortal o ang sangkatauhan.

Hindi naman pwede na sabihin niya ang totoo. “David, ano ka ba! Marami tayong kamuka sa mundo, hindi ba nabasa mo nga na mayroon tayong siyam na kamuka sa buong mundo? Mukang nakita mo na ang kahawig mo. Isn’t cool?!”

(Ayesha) Ilang segundong pinaulit-ulit ko lang sa isip ko ang mga sinabi ni mama. Lumunok ako. “T-totoong may diyosa ng buwan?” Umangat ang gilid ng mga labi niya. “Totoo. At hindi siya nag-iisa, Ayesha. Totoo ang mga diyosa at diyos. Totoo si Bathala. Iba-iba man ang tawag sa kaniya ng iba’t ibang relihiyon at ng iba’t ibang lahi, totoo siya. Sino sa tingin mo ang may gawa sa ating mga tao? Sa kalikasan? Sino ang namamahala sa lahat ng may buhay sa mundong ito? Sino ang nagpapatakbo ng oras, ng panahon, ng nakaraan, kasalukuyan at hinaharap? Why is the world and the universe so vast and complicated that scientists can’t decipher it yet? The world is not just black and white. Hindi lang binu

Sabi ng Omniscient Deity, "Ang Daigdig at isang mundong sinara. Malawak ang lupain ng daigdig, pero sa kung anong dahilan, isinara ito. Ang daigdig na alam mo ay ang mundong iyon bago ito isinara." "Isinara?" May naguguluhang ekspresyon si James sa mukha niya. "Ang totoo, wala rin akong masyadong alam tungkol dito." Simple lang ang ekspresyon ng Omniscient Deity. "Narinig ko rin to sa guro ko. At ang guro ko ay hindi galing sa daigdig."

“At ikaw daw po, Miss Virgo.” Huminto ang mundo nang mapagtantong, ang pangyayaring iyon ay hindi isang panaginip.

Ang orihinal na maaliwalas na kalangitan ay biglang naging madilim at nagbabala. Sa ilalim ng mapang-aping mga ulap, mayroon pa ring mahinang pahiwatig ng kidlat na paparating! "Oh my God! Tingnan mo! Isa itong dragon! Hindi ako makapaniwala! May mga dragon talaga sa mundong ito! Hindi ito alamat!"