Strange World の小説・ストーリー

"Ito ay isang paraan ng pag-atake na pagmamay-ari mo, isang mode ng pag-atake na pagmamay-ari mo, at isang nakakasakit na estado na pagmamay-ari mo! Sa Doctor Strange, ang Ancient One ay may salamin na espasyo. Sa espasyong iyon, kaya niyang kontrolin ang lahat nang gusto niya. Gagawa ako ng isang bagay mula sa wala. Maaari rin akong lumikha ng isang puwang na pagmamay-ari ko! Tama iyon. Bakit isang bagay lang ang ginagawa ko sa bawat oras na lumikha ako ng isang bagay mula sa wala! "Gusto kong lumikha ng sarili kong mundo!" Habang nasa isip ang nakakagulat na pag-iisip, agad na tumayo si Jordan mula sa dalampasigan. Nabuhay muli ang kanyang fighting spirit, at agad siyang nagsimulang bumuo

KARMA: Kill Me or Love Me Chapter 1: The Dwarf in the Heart of the Forest In a secluded corner of the universe, far from the clamor and chaos of Earth, lies a small town nestled like a jewel among towering mountains—Rifongie. Tucked away in the nation of Tengne, on a distant planet in an alien cosmos, Rifongie is home to nearly three million souls, each carrying their own stories, dreams, and destinies. From above, the town appears as a masterpiece painted by nature itself: sprawling fields bursting with crops that shimmer beneath the twin suns of this world, crystal-clear rivers pulsing like the veins of the earth, and dense forests teeming with life and secrets. No towering skyscrapers pie

Saad ni Charmaine sa nakikiusap na tono ng boses. Nagbago naman saglit ang ekspresyon ng mukha ng binata. Nagulat siya. Nagulat siya sa sinabi ng babae. Ngunit saglit lamang iyon dahil bumalik ito sa pagiging belong tingin. “Are you out of your mind ? I got you pregnant in just one night ? I can believe a woman like you is desperate to be with me, because of the money. “

🍀Howdy! Since this story is set in a different world, I made a list of the terminologies used in the story's universe so that you can understand them. This list will continue to grow as I write more and more chapters so don't hesitate to scroll back to this chapter in case you encounter an unfamiliar word as you read through my story 😉. ************************************************** • Estria- country located in the east - neighboring country of Westaria - Westaria's current enemy country - This is Zeke's county

sabi niya maya-maya. “They say that strangers can keep secrets the best.” Ngumiti siya, muling ibinalik ang tingin sa langit. His small moment of vulnerability was amusing her. “I know now one of your secrets. You’re not so stranger anymore.” He just smiled before looking at the sky again. Marami pa sana siyang gustong itanong dito kaya lang mukhan wala na ito sa mood makipag-usap. They fell silent after that, their eyes were towards the moon and the stars-- amazed by the wonder of the night sky.

"cough...cough...What the---?!" From +639*********: Welcome home mon lapin. Awtomatiko naman akong napalingon lingon sa kung saan saan para makita kung may tao ba doon na pinagtritripan ako o baka may camera na dito sa loob ng apartment ko. Pero iisang tao lang ang tumatawag sa akin ng gano'n at dagdag mo pa na nasa mental hospital siya ngayon, so how on earth...

Isang masayang halakhak na punong-puno ng buhay. Tumawa na rin si Cheska, marahang inabot ang bag ng anak at inilagay iyon sa balikat niya. Wala siyang pakialam sa paligid. Para sa kanya, ang mundo ay si Thali. At sa bawat hakbang nila palayo sa eskwelahan, ramdam niya ang bigat ng mundo sa likod niya—lahat ng alaala, lahat ng sakit, lahat ng iniwang tanong. Pero sa kamay na hawak niya ngayon, may liwanag. May direksyon. May rason.

Bigla tuloy siyang nailang. Pero biglang parang huminto ang mundo niya nang bigla nitong hawakan ang kamay niya at tiningnan siya nito ng seryoso. Napakurap siya at biglang tumibok ng hindi normal ang kaniyang puso. May kuryente, may koneksyon na hindi niya alam kung saan nagmula pero nagustuhan niya iyon.

Kabanata 13 FANA’S POV Kinabukasan, pagpasok ko sa unit, parang may kakaiba sa hangin. Hindi ko alam kung dahil ba sa bagong araw, o dahil sa utak ko na hindi matahimik mula kagabi. Para bang may nakasabit na invisible banner sa pader: Countdown to Gala Night—5 days left!

Tahimik lang akong nakatitig kay Ashton, parang tumigil ang mundo. Hindi ko alam kung dapat ba akong matakot, magalit, o umasa. Parang hindi totoo ang lahat ng nangyayari—na may isang estranghero, napakaayos, napaka-elegante, at napakalamig magdala ng sarili, na bigla na lang haharap sa akin at magpapakilalang bahagi ng buhay kong matagal ko nang inakalang wala.