Romans & histoires Ako Ang Daigdig

Ito ba ay isang uri ng secret code. Huminto ng saglit ang god bago siya sumagot, "...Ito... ang kapalaran ng mundo pagkatapos ng tatlong daang araw..." Nang marinig iyon, gulat na gulat si Gerald. Nanlaki ang mga mata niya at hindi makapaniwala na tinanong ni Gerald, “…Ano? Masisira ang mundo?"

sabi ko. Tumango siya. “Neither am I,” sagot niya. At doon ko naintindihan— Wala na kaming ligtas na mundo. Ang meron na lang— Isang digmaan. At dalawang taong handang magsunog ng lahat para mabuhay.

"Hindi naman po ako kasing lakas nila eh. Kaya sigurado akong ayos lang sila do'n." Lingid sa kaalaman ng binata ang sitwasyon ngayon ng buong mundo dahil sa digmaan. Ang tanging alam lang niya ay mayroong nagaganap na digmaan. Pero wala siyang alam, na hindi ito isang klase ng maliit na kaguluhan lamang. Dahil kung susuriin ang nakaraan, mas malala pa ito kumpara sa nauna.

dagdag pa niya. Nalaman ko na ang New World ay ang mga lugar kung saan naninirahan ang iba’t ibang uri ng nilalang. Kasama roon ang lugar na pinanggalingan ko—ang Vampire City. Ang Vampire City ay isang malaking isla sa New World at tila iyon daigdig nilang sarili. Naipaliwanag na ‘yon sa ‘kin noong unang buwan ko rito. Kaya raw may mga lagusan at parang nasa ibang daigdig ang Vampire City dahil iyon ay nasa New World na tinatawag. Ayon sa paliwanag sa ‘kin ang daigdig daw ay nahahati sa gitna at mayroong harang na naghihiwalay sa New World at dito sa daigdig na tinutungtungan namin.

Nagtungo na lang ako sa hapag-kainan at nagsimulang kumain baka nasa paligid lang si Venus. Lumipas ang oras at tinititigan ko ngayon ang buwan mula dito sa higaan ko, ano kaya ang buhay ng isang dyosa? kung puro sila babae paano sila naisisilang sa mundo nila? Masyadong maraming itinatagong hiwaga ang mundong ito. Akala ko isang mundo lang ang meron nagkamali pala ako.

Tiniis ko, para makapagtapos. Doon ko napagtanto na, tama nga talaga sila- na bilog ang mundo. Minsan nasa taas, minsan nasa baba. Ang dating mayaman, ngayon ay naghihirap na. Wala talagang kasiguraduhan dito sa mundo.

"Is this the Human Realm?" Iniisip nila siguro na isang maduming lugar ang mundo namin, which is true. Marami kasing b****a ang nakatambak dito, sa unahan naman ay makikita mo ang mga maiingay at umuusad na sasakyan. I kinda miss this feeling, miss ko nang maglakad papunta sa school araw-araw. "I'm so excoited! Dali! Na-mimiss ko na ang probinsya ng Jormun!"

Nilakasan niya ang air condition at lumapit sa kama. Biglang bumangon ang dalaga at yumapos sa kaniya. Nagsalita kahit hirap maitawid ang pagbigkas. "I'm not drunk, but this is how the earth spin its orbit around the sun. It's turning like this," ikinumpas nito ang daliri. "Yeah, yeah, you're not drunk. Ibig mong sabihin ang mundo ang lasing kasi umiikot ang paligid mo?"

Ang digmaan laban sa Hydra at sa Underworld ay hindi na isang sariwang sugat, kundi isang peklat—isang peklat na ipinagmamalaki, isang paalala ng kanilang pinagdaanan at ng presyo ng kanilang pinakaiingatang kapayapaan. Ang Daigdig ay isang mundong muling isinilang. Ang Summerton, na minsa'y naging abo, ay muling itinayo, hindi na lamang isang siyudad ng salamin at bakal, kundi isang siyudad ng luntiang parke at mga toreng pinapagana ng malinis na enerhiya. Ang Proyektong Aegis sa Gitrand ay hindi na lamang isang pasilidad; ito na ang sentro ng teknolohiya at edukasyon ng buong kontinente, isang siyudad ng himala na bumangon mula sa basura, ang pinakatotoong testamento sa alamat ng lalaking

mahaba nitong tugon. "Kung gano'n, marami pa palang hiwaga ang bumabalot sa mundo. Hindi ko rin alam kung paanong napapasok kami rito kung may nakaharang nga kayo para sa kabilang dimensiyon," sagot ni Annabel.